ArmBand van Stein – Nu met verbeteringen door Stein zelf

On 17 August 2015 by Carolien Geurtsen

Op 9 augustus schreef ik onderstaande voor de eerste keer hier
Diezelfde week ontving ik een mail van Stein met de nodige correcties en aanvullingen, heel fijn, want daar had ik ook om gevraagd omdat ik zeker wist dat het hier en daar wat rammelde of incompleet was.

Hallo Carolien,

Aangezien ik ook dyslectisch ben aangelegd, hebben mijn ouders het samen met mij even doorgelezen en de foutjes eruit gehaald. 
Wat een leuk stukje heb je geschreven. Ik ben er trots op dat je dit hebt geschreven. 
Ik heb nog een paar kleine aanvullingen gedaan. Ik hoop dat je dit goed vindt.

Ik zou het leuk vinden om per mail de foto's te ontvangen. 
Zelf vond ik het erg leuk en verrassend om jullie te ontmoeten en voor jullie bandjes te maken.

Ook de hartelijke groeten terug van ons allemaal.
wij vonden het ook erg leuk om kennis met jullie te maken.

groetjes Stein Fraza en familie (Jos & Tanja, broer Niels en zus Eke)

 

band van stein sm DSC_04949 augustus 2015

Gisteren geen blogje, geheel tegen mijn gewoonte in.
Zelfopgelegde deadlines, en je er dan bij neerleggen als ze compleet onhaalbaar blijken, is één ding, maar als je dan aan iemand beloofd hebt een blogje te plaatsen en je moet achteraf je onvermogen bekennen om over de brug te komen, dat is heel iets anders.
Dus eerst een Mea Culpa, oftewel: ” Sorry Stein!”
Ik moest gisteren mijn boeltje verhuizen van oppas- naar eigen huis, en wel vóór 11 uur mijn plein weer verlaten hebben met de auto, want dan gaat onverbiddelijk de paal omhoog en is mijn straat weer deel van het voetgangersgebied. Daardoor lukte het me niet om gisterochtend de foto’s die ik van jou gemaakt heb te bewerken en up te loaden, en al helemaal niet om hier mijn blogje neer te zetten. Nu wel gelukkig.
Alsnog in stomme haast, eigen schuld dikke bult, want ik dacht dat je moeder een grapje maakte toen ze zei: “stijn met eee iee”en dus kon ik zojuist alle foto’s nog even overnieuw van jouw goeie naam voorzien. Maar het is gelukt. pffjew.

Voor iedereen die Stein niet kent, ik ook niet tot voor twee dagen.
Hij maakte mijn dag goed, gewoon door er te zijn op het juiste moment.
Ik kwam namelijk best wel heel chaggerijnig chagrijnig aan op de boot van mijn broer. Gewoon omdat we een uur in de bijna niet rijdende file hadden gestaan op de Afsluitdijk. één uur over 3 kilometer. En al ben ik best wel goed in mijn geduld bewaren, ook in kalm blijven en me neerleggen bij omstandigheden als ik ze niet kan veranderen, maar omdat we maar een “time-slot” van 3 uur hadden voor de verjaardagsvisite aan mijn neefje en mijn broer, was toch de stress een beetje veel toegeslagen, zozeer zelfs dat ik zin kreeg in een sigaret. Wat belachelijk is want ik rook niet. Nou ja, één sigaret per jaar, met mijn vriendin Kim, op Oerol, en dat is dan een ondeugend tevredenheids sigaretje.

Dus terwijl mijn vader en ik de auto uitstapten met nog maar 2 uur verjaarsvisitetijd (goed voor Scrabble niet voor Wordfeud) te gaan, want dan zou de nieuwe groep alweer aan boord komen om een weekend mee te gaan varen, probeerde ik in  extreem tempo te ontspannen. Gelukkig was de hugging time met de familie daar al bijna goed genoeg voor en deden een glas water en een biertje maar vooral de ontmoeting met Stein dus de rest.

stein proud DSC_0464

Feitelijk had ik hem dat eerste tijdje helemaal niet echt in de gaten, handje geschud onderweg naar de WC, naam vergeten, maar toen er allerlei kleuren roze draden vlak voor mijn ogen begonnen te bewegen en bleek dat dat niet van de warmte kwam maar Stein een armbandje voor mijn nichtje Nynke aan het maken was, had hij mijn volle aandacht.
Ik vroeg hem de oren van zijn lijf terwijl ik inderdaad ook foto’s begon te maken. Want wat een leuke bandjes en wat een mooi verhaal*
Hij was op verjaarsvisitie verjaarsvisite, net als ik, en had eigenlijk alleen zijn spullen maar meegenomen om er een voor de net jarig geweeste Job Jelle te maken en was een beetje overdondeerd overdonderd oor de plots ontstane grote vraag. Die voor mijn neefje en nichtje waren bijna klaar. Dan nog één voor de maat, een voor mijn zus, een voor mijn grote neef. En ja, hij wilde er voor mij ook een maken.

Natuurlijk moest ik, ouwe dame, op de valreep nog even aan Stein, of misschien meer nog aan zijn ouders, kwijt dat ik vruggah, nog in de tijd van mijn eerste verlovings tatoo (en dat is echt heel erg lang geleden) met drie vriendinnen in de Ardeche had gekampeerd en daar maakten wij armbandjes van kraaltjes die we in Avignon verkochten.
Ik kan je vertellen,  Stein is heel wat succesvoller met zijn bandjes dan wij dat toen met die van ons waren.

Meer foto’s van het hele proces vind je hier

* Em En het verhaal ging ongeveer zo, (mijn geheugen is kei slecht maar ik heb aan Stein en zijn moeder gevraagd om me toch alsjeblieft aan te vullen en te corrigeren als ik de helft vergeten ben of, veel erger nog, dingen verkeerd opschrijf.
Zo kon ik de afkorting KNMR KNRM helemaal niet onthouden, maar dat had zijn moeder dus gelukkig opgeschreven, net als zijn naam trouwens maar ja, ik keek pas op het briefje toen ik alle foto’s al had bewerkt, lekker stom.


Verhaal: Stein wilde een zakcentje bijverdienen en dacht het eerst in Loomen te gaan vinden, maar zijn moeder zei, volgens mij heel wijs, “die dingen zijn binnen een paar weken stuk”.
Zij zag toen tijdens het winkelen de materialen waar Stein nu mee werkt en hij kocht vervolgend de hele voorraad op en ging er mee aan de slag. in september 2014 en hij kocht vervolgend de hele voorraad op en ging er mee aan de slag. Inmiddels werkt hij met het officiële Paracord. Zijn eerste verkoop vond plaats tijdens een kindermarkt in Woudsend. Dit liep toen heel goed.
Eigenlijk hoort hier dan een foto van de omgetoverde keukentafel, waar soms het hele gezin in de weer is.maar daar ben ik natuurlijk niet bijgeweest,

En zijn bandjes zijn inmiddels dus ook te koop in de Mutishop in Woudsend, inderdaad bij Jochem. Van elke verkocht bandje doneert Stein 25 eurocent aan de KNRM. Dit omdat hij hier donateur van is en vind dat zij goed werk doen. Misschien als die je maat niet op voorraad heeft en Stein in de buurt is, wil hij er wel even op bestelling eentje voor je maken. Verder probeer ik hem te verleiden om volgend jaar naar Oerol te komen, misschien gaat dat wel lukken.

tijdgeest sm DSC_0477

En wij hadden al met al een extreem leuke middag, met poffertjes toe. Deze foto is bij het afscheid, wij al op de kade, neefje in een boek en het grootzeil verzonken, en de nieuwe groep volop aan het inladen. Binnenkort varen wij ook weer een keer mee, het staat al in de planning.
En de terugrit, die ging als een ondergaand zonnetje, heel snel en voorspoedig.

Wordt vervolgd

PS: Stein, ik ben een slordige en dislectische schijver dyslectische schrijver, dus als ik stomme fouten heb gemaakt, hoor ik het ook graag!! Groeten aan de familie en tot ziens!

PSPS, de foto’s komen er aan Stein!
Tot de volgende keer.

 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2017
    M T W T F S S
    « Jun    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: