beloftes kan ik niet waarmaken
Tweet
…en dan schrijf ik een reactie op een blog van meer dan tien woorden… en houd ik me aan mijn eigen afspraak, belofte aan mijzelf: op mijn eigen blog ermee. dan ook gelijk maar vandaag…
In respons op Irene in de blogosfeer die mensen die hun belofte nakomen niet uit kan staan. Heel begrijpelijk!
… goed die waarschuwing, dan ga ik jou niks beloven: geheugen als een zeef, zelfs bij een weg die ik al 80 keer gereden heb, kan ik de verkeerde afslag nemen….(no kidding)
Vroeger behept met een olifanten geheugen en veel kwalijk nemen, lijkt dit nu mijn ‘straf’: ik kan niet zoveel meer waarmaken. Zeker geen beloftes. Interessant he?!.Het enige wat er op zit, is weinig tot niks beloven… dat alleen al is een opgave op zich, want ik doe mensen graag een plezier en lijd nog steeds aan grove zelfoverschatting… Grensoverschrijdend.
Beloftes thuishouden dus, en anders op de knieen: “Het is me niet gelukt lieverd”.
Ik zal in dat geval ook maar even geen lieverd zeggen, want daar zit diegene nu ook niet op te wachten.Het ergste wat me in die zin ooit overkomen is, is een goede vriendin voor mijn deur laten staan omdat ik de afspraak vergeten was, vergeten op te schrijven of vergeten in mijn agenda te zetten. En juist zij had een dingetje met ‘ik ben niet belangrijk voor je, je houdt niet zo van mij als ik van jou’! Dat zul je altijd zien.
Gelukkig, hoe pijnlijk ook, vergeven goede vriendinnen.
Aftakeling
Ik heb zelfs twee jaar geleden op Altzheimer laten schecken, en vorig jaar een groots en meeslepend neurologisch en psycho-neurologisch onderzoek ondergaan, dit vanwege mogelijk lidtekenweefsel in mijn hersenen na wat akelige aanvaringen met harde objecten zwaarder dan 5okg. Tevens is er is een MRI scan afgenomen, maar geen aanwijsbare oorzaak te vinden voor mijn schrikbarend slechte kort- én bij tijden lange termijn geheugen. Ik heb er meerdere ruzie met dierbaren of autoriteiten/therapeuten over gehad: ‘Maar dat kun je toch niet vergéten zijn?! Ja wel dus.
De doctoren wijten het nu aan langdurig (we talk years) bloot staan aan stresshormoon, cq gevolgen burnout. Ik vind het zelf nog steeds onbegrijpelijk, want ik had inderdaad een olifantgeheugen, zowel voor spullen als sleutels etc, als voor telefoonnummers en beloftes van anderen en die van mezelf.
Misschien komt er na mijn autopsie of obductie iets uit. Maar laten we hopen dat die niet nodig zullen zijn, of nog lang niet van toepassing.Geen pretje maar het went, al zeg ik daar morgen misschien iets heel anders over, als er zich weer een nog niet eerder voorgekomen afschuwelijke to-be anecdote voordoet, waarmee ik iemand erg kwets, of een niet terug te draaien iets heb verpest.
Deze post is een respons op een blog van irene in de blogosfeer in de geest van Write On Thursday
Goh, die reactie had je zo één op één bij mij op de blog kunnen zetten, want ook ik houd niet van beloftes doen!
Bijzonder ;_)
en ik hou eigenlijk wel van beloftes doen, probeer ze af te leren omdat ik ze zo vaak niet waarkan maken.
LOL, ik vind het een hele eer dit. Om vermeld te worden in jouw blog. Thanks…