bewust onbekwaam, geld, en andere scheldwoorden

On 17 September 2013 by Carolien Geurtsen

damespraatjes

 

Waarom ik nou gisteren chagrijnig was vroeg ik me af. Dat ben ik bijna nooit, en misschien wel te weinig want het was feitelijk omdat ik stikte van de onderdrukte niet herkende woede, machteloze woede, zo bleek me later. De droom van vannacht maakte klaarblijkelijk veel goed, want ging ik gisteren nog rillend van de koorts slapen, vanmorgen stond ik frisser en fruitiger op.

Ik heb vannacht eindeloos veel leuke oude geluidsapparatuur verkocht, inclusief oude basversterkers en platenspelers, met veel financieel rendement, wat ik deelde met een maatje van me die daarna met een groep kornuiten zou vertrekken naar verweggistan, zijn geluk achterna.

Lekker dansen en een flinke zoenpartij maakte duidelijk dat dat geluk voor hem ook best wel voorbij mijn deur zou blijken te kunnen liggen en hij aarzelde om te vertrekken, terwijl ik vooral druk bezig ging om een geleende auto aan de praat te krijgen die er vervolgens in zijn vrij en achteruit met mij aan de haal dreigde te gaan, en dat in de snel vallende schemering met het gevaar van botsen tegen ander vertrekkende auto’s na een of ander concert.

[Wel achter het stuur maar niet in control, How significant. Achteruit rijdend, zoals wel vaker, en geen zicht… de Op Hoop van Zegen insteek. Niet zo clever en niet zo veilig…]

De auto is geleend en ik krijg m niet aan de praat. Alles gaat maar net goed en even later zit ik op een fiets richting huis waarvan ik het adres niet ken, en denk dat ik het op goed geluk wel ga vinden als ik maar genoeg rondfiets. Hoe verdwaald kun je zijn. gelukkig kom ik in mijn droom een paar van de andere mannen tegen die me helpen met mijn fiets over een muurtje tillen maar feitelijk te dronken zijn om me echt verder te helpen, maar mijn vertrouwen, zij het niet juichend groot, is genoeg aanwezig om mijn weg voort te zetten.

Zover de droom. Ik zei het gisteren nog, ik ben het zo spuugzat om niet werkelijk in control te zijn, de regie te hebben over mijn eigen leven.

Ongetwijfeld zullen de CoCreators roepen dat ik mijn eigen werkelijkheid gecreëerd heb en daar kan ik zelfs nog een heel eind in meegaan, edoch het structureel struikelen over de inefficiëntie van het apparatus doet mij steeds meer vermoeden dat ik in het systeem niet kan gedijen, dat ik het ga verliezen. Ondanks mijn weergaloze veerkracht en creativiteit en mijn steeds weer terugkerende wilskracht. Maar ik verdom het om er uit te stappen, al lijkt soms niets gemakkelijker dan huis en haard te verlaten en het heil van enig soort in het zonnige zuiden te zoeken. Maar ook dat is überrated en historie.

Notedopjes – misschien overbodig en wel zeker saai – overslaan is absoluut een optie

  1. Schuldhulpverleningstraject dat Oeps naar blijkt een half jaar later start omdat een postje ‘vergeten’ was bij de overdracht van wisseling van de wacht
  2. Terwijl ik heel goed mijn financiële boontjes kan en mag doppen van medewerker 1, herroept vervangend medewerker 2 dat toch liever bij diezelfde wisseling van de wacht, tot  nader orde..een bewindsvoerster….lekker rustig en veilig…
  3. mevrouw budgetbeheerster, extern ingehuurd, maakt er een potje van en betaald – ongezien en proportioneel; 485 voor een intakesessie en 90 voor iedere maand – haar facturen  aan de gemeente van mijn bankrekening, want ‘de gemeente betaald  zo langzaam’ en Oeps
  4. dan is er natuurlijk binnen de kortste keren niet genoeg geld over om mijn vaste lasten te betalen. Aangezien ik toen mijn bankrekening niet in kon kijken, en niemand met háár meekeek, kreeg ik dat pas door toen de dwangbevelen in de bus vielen, hoezo stress?
  5. mevrouw de bewindsvoerster werd van haar taak ontheven en reddende engelen zorgden dat een en ander mettertijd –  na zo’n maand of 10, rechtgetrokken werd.   Inmiddels had ik goed leren leven van 60 euro per week, maar ook dat was er eigenlijk niet meer want, o ja,
  6. sinds maart had ik al aan de bel getrokken dat er volgens mij structureel nog een discrepantie was, zoon uit huis, geen kostgeld meer enzo. maar ja, reorganisaties en zomervakantie afwezigheden… Maatschappelijk werk keek mee en vond wel dat ik een verdomd goede budgetbeheerster was en die mails die ik schreef, excellent (uit mijn tenen, dat dan weer wel) en even twee weken helemaal geen leefgeld is toch ook gezond, dan weet je weer waar je dankbaar voor kunt zijn…Goed eten bij vrijwilligerswerk en boterhammen met ei voldeden, maar de stress van hoe zal het volgende week zijn… “Zal ik je aanmelden bij de voedselbank?” Ja doe maar weer, ook al had ik dat meer dan een half jaar buiten de deur gehouden.Waardigheid en zelfrespect en uitdaging om touwtjes aan elkaar te knopen. Hopla leefgeld naar 40 euro moet ook lukken.
  7. maar dan moet je dat niet twee keer per dag overgemaakt krijgen, of toch nog die 60, dan is er weer niet genoeg saldo om vaste lasten te betalen…
    De aanmaningen vliegen weer binnen en ‘nee, dat mag je niet zelf terugstorten…’ Ja maar, dan is er toch niet genoeg saldo?…Weken gaan voorbij…ondanks eenzijdige mailtjes (van mij) en  telefoontjes (van mij) Dus elke ochtend weer spannend of ik online kan…spannend? No kidding, ronduit frustrerend.
    En ik me ondertussen maar afvragen waarom ik niet meer  blog… Als het voor mij al zo’n alles consumerend zijkverhaal is, hoe straalbezopen moet dat dan zijn om te lezen? En er gebeuren tenslotte veel erger dingen in de  wereld. De leuke dingen tillen mij wel op, maar zin om over te schrijven had ik ook niet echt. De computer werd het equivalent voor lastige emails en niks leuk om te openen.
  8. Vanmorgen wéér een mail gestuurd, met maar een cc aan wat andere mensen, in de hoop dat dat in ieder geval iets bekwaams aan de andere, vast en zeker goedbedoelende kant, oplevert.
  9. En ja, ook nog wel een dingetje, dat vrijwilligerswerk, mozaiekmemories.nl bij een groeiend bedrijfje, is zeer bevredigend en zelfs met toekomstige boterham muziek. Dat mag ik niet doen want ik neem dan een arbeidsplaats in. Niet dat die ZZPster er een zou kunnen aannemen vandaag of morgen…. Nou een dagdeeltje per week dan, en voor max 3 maand… Ja, dat zet echt zoden aan de dijk. Ambacht leren, de techniek die erbij komt kijken…
    Maar tanden erin. Borst nat en Go. Misschien een werkervaringsplaats, suggereer ik de Poortwachter. O ja, nou je het zegt mompelt hij na een kwartier niet weten wat ik bedoel omdat ik niet op het woord kan komen.

Dan klinkt het minder krankzinnig om dromen na te jagen, zal ik op zoek naar een depot van oude geluidsapparatuur zodat ik in één klap mijn schulden afkom (van dat met veel verlies verkochte huis en die opgeheven zaak en die training om beter te leren zakendoen en die teruggegeven vertaalopdracht met voorschot want het hoofd deed het niet meer )? ja ja, ik weet het, symbolisch. ouwe zooi, het innerlijke en mogelijk letterlijke huis uit, en dat zal zich lonen, en die man, laat die maar op reis gaan. Ik? In ieder geval weer veel schrijven, en fotograferen, bewegen, rondkijken, en blijven oefenen met leren slapen. Zonder medicijnen anders word ik niet wakker. Anders droom ik niet. Anders onthou ik ze niet.

En wat die foto er mee te maken heeft?
Op een heerlijke verjaardagsfuif afgelopen zondag spraken wat dames met het hart op de tong over wel en wee, de een gelukkig getrouwd, de ander gelukkig of bijna gescheiden, de een datend en de ander een langdurige time-out wat dat betreft. En of we nog jong zouden willen zijn kwam natúúrlijk ter sprake. 17 of 36?
Nee echt niet, zei er een. Ik wel, onmiddellijk, zeiden ook nog wat anderen met mij. Met de kennis van vandaag dan wel hé?! Vergeet ik dat huis en die zaak en die training en andere voorschotten op ellende 😉

 

 

 



8 Responses to “bewust onbekwaam, geld, en andere scheldwoorden”

  • Bah. En ook: de herkenbaarheid (zijn het lessen?) van de tegenstrijdigheid tussen overgave en gezonde grip op je leven. Ik worstel soms met en tussen de krachten van het opgaan in het geheel en deel uitmaken van ‘het’ systeem vs ik pas niet in dit systeem. Het lijkt of het NL systeem niet ontzorgt en versterkt maar – ook in jouw beschrijving – eerder zorgt voor uitputting en chronische stress.

    Zijn andere systemen zoveel beter? Ik geloof steeds vaker wel, doordat ze waarschijnlijk ook niet perfect zijn maar gedijen in een klimaat met meer ruimte (??)

    • Carolien Geurtsen

      Ik weet het niet Emile, ik zoek me t everhouden met het systeem en deel uit te maken van het geheel zonder mijn grenzen te verliezen én zonder te verstarren. Wat een heerlijkheid lijkt me dat, mijn plekje weer te kunnen innemen in enige mate van actieve ontspanning of ontspannen actie. Niet eens ‘at all time’want dat lijkt me utopia, maar gewoon, zoals ik dat heus jarenlang heb beleeft, een zekere mate van tevredenheid met mezelf en met hoe ik mezelf verhoud met betrekking tot geven en ontvangen, tot uitstromen en stilte, tot liefhebben, ontmoeten en los- en achterlaten…
      Groetz en fijnste nieuwe woninggenot!

  • Linda

    He bah!!! Gewoon schandalig!
    Schrijven lucht wel op he!

    • Carolien Geurtsen

      Ja dat is deze keer absoluut het geval Linda, het schrijven zelf al en al die harten onder de riem die me toesnellen, hartverwarmend fijn!

  • Geert van den Munckhof

    Gedoe: steeds weer doen wat niet te doen is…
    En het toch blijven doen, keer op keer. Dat doe je bewonderenswaardig goed. Ik wens je ‘beter’…

    • Carolien Geurtsen

      thnx muchos Geert, deez keer hielp het schrijven in combi met de chagrijnige/herkenbare boosheids dag daarvoor om het innerlijk tij te keren, er gingen een paar depressieve weken aan vooraf, dat het naar binnen sloeg.

  • Carolien Geurtsen

    yeeeh, indeed. Babberdebah.

    Maar gelukkig luchtte het schrijven erover op. en daarmee Doel 1 bereikt 😉 (v bloggen – helder verwoorden, op haar Caroliens dan, waar het zeert of leukt zodat ik mezelf weer helder heb)
    Geen idee wat doel 2 is hoor. Misschien dat ik deel en dat anderen dan terugcontacten, wat mega fijn is

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: