Canada – Couchsurfen en Sockey Zalm

On 30 June 2017 by Carolien Geurtsen

Couchsurfen CanadaWaar begin ik? In feite allang niet meer bij het begin want dat ligt wel heel ver in het verleden – alhoewel…

Als kind van 9 beginnen met fanatiek dubbeltjes te sparen om de geëmigreerde oom Henk en zijn vrouw en kinderen te bezoeken, dat gaat voorspoedig, tot ik op mijn 15e van de grote volle fles mijn eerste paar contactlenzen koop.

Ik schuif mijn kinderdroom naar de achtergrond tot zo’n 45 jaar later mijn zoon vertelt dat hij achter een exchange programma aan gaat gaan met de Universiteit van Victoria, in Canada’s British Columbia. Ook ben ik inmiddels via Facebook in contact met beide neven gekomen en het begint opnieuw te kriebelen.

We hebben het in oktober 2016 even over een mogelijke combi trip tegen de tijd dat zoon zijn exchange klaar is, zo rond mei 2017. Misschien een roadtrip van een week samen en dan ik nog één of twee weken alleen of met één van de neven optrekken om wat meer van Canada, of in ieder geval van British Columbia te zien, want Canada is héél groot. Het voelt tegelijk aantrekkelijk en surrealistisch, én vanwege mijn financiën én vanwege mijn dan nog fikse draagtaak als dubbel mantelzorger.

Hoe dan ook, ik parkeer het fantaseren totdat zijn vertrek nadert en afscheid eind december 2016 realiteit is geworden. We hebben het er dan nog even kort over: “Ik denk niet dat ik wil dat je komt hoor, ik wil echt even helemaal weg zijn, daar hoort een bezoek van jou niet echt bij,”zegt hij voorzichtig.
Niet leuk maar ik snap het heel goed, dus hop, het ongeboren plan van parkeerplaats de vriezer in.
Totdat hij de nacht van zijn verjaardag belt via WhatsApp,  in Canada dan midden op de dag: “Kom je nog?”

Enigszins beduusd en half slapend antwoord ik dat het me een beetje verrast, en dat het me erg leuk lijkt maar dat mijn financiële middelen niet echt toereikend zijn.
Hij gaat een ticket voor me regelen. Ja, ik versta het echt goed, en “je kan toch gaan CouchSurfen of niet soms? – Ik host al heel wat jaren maar heb nog nooit zelf gesurft, maar ja, inderdaad, dat is een goeie, want kostenbesparende manier van reizen, én een leuke insteek: Logeren bij mensen die ook lid zijn van de wereldwijde CouchSurfgemeenschap. Tegenwoordig allang niet meer altijd op de bank in de huiskamer zoals het ooit is begonnen, maar heel vaak op een logeerkamer. Meestal max 3 nachten dus ietwat onrustig voor een dame op leeftijd (in ieder geval voor mij), maar evengoed een zeer aanlokkelijke manier om onmiddellijk en gemakkelijk met ‘locals’ in contact te komen én om goedkoop op vakantie te kunnen.
Zoon zegt dat hij inmiddels de wegen gevonden heeft naar gratis eten via De Kerk en andere wekelijkse verzamel- en anti-nog-goed-eten-weggooiacties zoals de voedselbank voor studenten bij de Uni, en hij denkt me daar ruim van te kunnen voorzien. Want als je CouchSurft, eet je soms mee met je gastheer of vrouw, of je kookt zelf. Je vult in ieder geval de voorraad aan. Ook dat voorzien worden van voedsel blijkt later méér dan het geval.
*reminder voor 700 kilo kaas anekdote

Dan de andere angel in een wat langer weg verhaal. Want naar Canada ga je niet voor één en ook nog niet voor twéé weken. Maar dat is door allesbehalve toe te juichen omstandigheden geen angel meer. Tante met Alzheimer en zonder kinderen zit inmiddels in een verpleeghuis en vaders is in december overleden. Die 24/7 innerlijke, emotionele en heel vaak ook concrete beschikbaarheid is ook in maart nog lang niet uit mijn emotionele systeem en zeker niet uit mijn zenuwstelsel, maar daar zou dit juist wel eens een heel goede gelegenheid voor kunnen zijn. Dusss…

Ik aarzel niet lang, en zeg: “in principe ja, maar ik moet wel met Sanne en haar man checken of zij inderdaad Pascha (mijn flatcoat), zo’n lange tijd wederom tot gezinslid willen bombarderen”.
Pascha is de  zoon van hun hond Sereh en hij heeft er al eerder met veel succes en plezier gelogeerd.
We hadden het er wel eens over gehad in verband met mijn mogelijke verblijf op Terschelling deze zomer, dit in verband met vrijwilligerswerk voor Oerol. Toen boden zij het al gul zelf aan dat ook enkele weken geen enkel probleem was, mits het met de schoolvakanties uitkomt, fantastisch natuurlijk. Ook nu werd het gehonoreerd en bleek weg te vallen als obstakel, waarvoor eeuwige dank.
Zoon kon gaan boeken.

Jeetje, nu ben ik toch bij het begin begonnen. Wat voor foto híer dan bij past?
Wordt vervolgt. Morgen? Ik hoop het van wel.



2 Responses to “Canada – Couchsurfen en Sockey Zalm”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • September 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: