dag snerend mens – onaardig uit-je op ZOn dag

On 27 July 2012 by Carolien Geurtsen

22 juli 2012

Ik zit in de zon bij Fort Vechten en schrijf nog even door. Mijn morning pages in the afternoon.
Ik dacht al even, hoe ga ik dat rechtbreien, hierheen en weten dat…., maar gelukkig hebben ze geen appelgebak dus geen zorgen voor de dag van morgen #calorieen. Dit vanwege het dieet voor #borstkankeronderzoek waar ik aan mee doe, anders had ik het écht wel gedaan. Maar ondanks dat, was ik bang te bezwijken voor de lekkerte die ik kende.
Ondanks dat ik 3 km verderop lekker in de zon zit, zie ik vanaf hier de enorme vaat op de aanrecht en in de bak staan en geneer me al bij voorbaat zo, dat iets in mij besluit om toch sneller naar huis te fietsen dan ik van plan was. Het is niet erg voorbeeldig dat gênee de motor moet zijn voor opruimen van een paar dagen vaat maar dat moet dan maar.
E heeft mij zoveel meegeholpen en ik weet hoe ze in elkaar zit, hoe dan plaatsvervangend haar handen gaan jeuken en dat wil ik niet.
Vandaag niet.

Waar ben je – SMSte ze

Genieten van haar onverwachts bezoekje. Dus ik zal er zo veel aan doen als ik kan om dit en haar te eren met een semi-ontspannen veld van welkom en ruimte om op het balkon een kopje thee te kunnen drinken.
Ik hoop dat ze blijft eten want ik heb teveel aan goedheid klaar om alleen te kunnen verorberen.
Het door mij gewenste aantal bladzijden is nog niet geschreven en mijn thee is nog niet op maar de zon brand fel op mijn bezwete hoofd, dus ik besluit om de pen neer te gaan leggen, de laatste slok te nemen en huiswaarts te gaan.  Het bezoek is mij welkom en de actie ook. Het was heerlijk om op de fiets te zitten op de heenweg en te voelen alsof er geen achillespeesontsteking is. geen pijn in voet noch been noch bil.

#Oerol Tables made by Staatsbosbeheer

Handgemaakt of niet. “Groen Zijn of Groen Doen”

Mijn theeglas dondert om als ik opsta en op het tafelblad leuk, en weemoedig denk ik aan de tafels op de Westerkeyn bij Oerol, gemaakt door Staatsbosbeheer. Oerdegelijk en in tegenstelling tot de goedbedoelde krakkemikkige poging tot “Groen Doen” die hier staat, een schoolvoorbeeld van noeste handarbeid met zeer stabiel én mooi resultaat.
Mijn opmerking aan de barjongen die de glazen ophaalt:  ‘ze wiebelen wel  zeg, jullie tafels’!
Ik kijk hem even met gefronste wenkbrauwen aan, hij was getuige van het fenomeen van een über-wiebelende tafel, wat me daarvoor tijdens het schrijven al drie keer was overkomen. Hij zegt, of wil dat doen maar ik laat hem zijn zin niet afmaken: ‘Ze zijn allemaal handgemaakt en dan heb je dat….
Zwak excuus voor oncomfortabele wiebelende banken en schots en scheve tafels die verzitten ook niet echt stabiel bijwonen.
Ik vermoed dat ik de werkplaats weet waar ze vandaan komen en zeg een beetje truttig betweterig: ‘laat de jongens van de overkant er maar eens naar kijken, homemade en krakkemikkig zijn geen synoniemen, althans zo zou het moeten zijn’.
Ik fiets naar huis, de jongen ietwat geïntimideerd achterlatend. Echt niet aardig van mij.

En ja, ze bleef eten.

* Oerol en Staatsbosbeheer Terschelling zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. meer….


})



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: