de naam die ik nooit onthou: Cochleair Implantaat – JJ is veel makkelijker

On 13 February 2014 by Carolien Geurtsen

IMAG0545_kl

 

Bloggers, net als elke andere groep mensen die elkaar onder één paraplu van welke aard dan ook vinden, zijn een slag apart.

En zeker als ze elkaar zowel regelmatig zowel on- als offline ontmoeten, ontstaat er hoe dan ook een gemeenschapsgevoel wat van hier naar Tokio of Istanbul kan fluctueren en variëren qua intensiteit en frequentie.
Waar Elja Daae – de dame die hier zwaait – ooit eens de wekelijkse blogpraat chat op Twitter begonnen is en die na Amerika nu  in Istanbul woont,  vaak het levendig episch centrum vormt van de Blogpraat community, is deze vaak zeer levendige discussie over blogonderwerpen en regelmatige reviews dus ook met enige regelmaat aanleiding tot een In Real Live Tweetup, naam voor een meet-up met mensen die elkaar via Twitter kennen. In ons geval plus aanhang van welke soort dan ooit.  Hoogdrempeligheid is zowel Elja als haar consorten vreemd, daarom voel ik mij er zelf ook zo thuis. Hier zaten we met een grote club boven te wachten op de rest, die inmiddels alweer een tijdje beneden in het zonnetje op ons zaten te wachten.

Feitelijk was ik vanmorgen foto’s van Jacob Jan Voorman aan het zoeken met zijn CI (Cochleair Implantaat) om aan hem te mailen, toen ik deze ook tegenkwam (hij is dat kleine rode stipje wat ook zwaait).
JJ,  zoals ik hem online noem, mag ik inmiddels ook tot een echte vriend en buddy rekenen, buddy in die zin dat als er acuut sprake is van een groot of klein tegenslagje in mijn leven, ik hem dan kan DMen (privé lijntje op Twitter en we / hij even meekijkt en peptalked. En we mailen elkaar ook soms heel uitgebreid -vaak tijden niet – en schrijven elkaar ook af en toe papieren brieven, en sturen die vervolgens op, met een envelop en postzegel. Erg leuk en  fijn zo’n vriend.
Jacob Jan is langzamerhand goed doof geworden, hence the apparatus, en hoeveel procent dat op dit moment is, weet ik niet precies, daar hebben we het nooit over, maar ik neem zelf aan dat dat dicht in de buurt van de 100% zit. Voor mijn verjaardag afgelopen kerst kreeg ik een van zijn meest dierbare cd’s cadeau, en ja het zinnetje, ik kan ze niet meer horen en ik gun hem jou, is me erg bijgebleven.
Komende vrijdag hebben we een koffie afspraak nadat hij een voor hem belangrijk gesprek heeft gehad, daarover lees je meer hier
en het gaat over de volgende stap in zijn droom achterna gaan en er ook van kunnen leven:

Omgaan met gehoorverlies in lastige situaties vraagt assertiviteit, extra assertiviteit. Het vraagt behoorlijk veel lef. Dat is een stuk dat alle fabrikanten laten liggen, dat ze soms zelfs een beetje bagatelliseren. Dat is een stuk waar ik veel over weet. Ik heb daar trainingen voor ontwikkeld. Ik ben een goede trainer, dat durf ik ook nog wel te zeggen. Het was het werk dat ik graag had willen blijven doen bij mijn oude werkgever. Maar dat kon daar niet. Dus liet ik het los (ik weet dat er gelukkig ook anderen heel goed bezig zijn op dat gebied), en stortte ik me op mijn theater. Nu is de tijd gekomen om dit er weer bij te halen. Om een stevige financiële basis te creëren voor mijn theater. En dat door iets te doen waar ik in geloof. Want iets doen waar ik niet in geloof, dat gaat me nooit meer lukken.

Ik ga dit bespreken vrijdag.

JJ dus.
IMAG0551_B_klNu ga ik de betreffende foto opzoeken en ook maar even hierbij zetten, een letterlijke illustratie van hoeveel lef hij in mijn ogen heeft. Mooi ding in zijn haar! Hoofd. Hersenpan. Cognidinges dus. CI.
En dan maak ik dat ook gelijk de feature foto. (als je via de Homepage binnenkomt op deze site, wat volgens mij feitelijk niet zo heel vaak gebeurt).
Nu wordt dat eerst nog even de bovenstaande * Snel terugzwaait naar Elja -* Toen was ik te druk met de foto nemen.
Het extra lijntje wat ik behalve bloggen met haar heb, de diversiteit van die plu waar ik het in de eerste zinnen over had, is dat ze in Turkije woont, ik gewoond heb, en vanuit de fotoworkshop die we daar samen vorig jaar gedaan hebben, beide veel affiniteit met fotograferen in Istanbul hebben. Zij en JJ staan beide op de foto hiernaast trouwens. Van de week schreef Elja hier over haar huidige avonturen in Istanbul.

Genoeg nu.
Er wachten weer *vervelende klusjes*.

*Toi toi toi vrijdag JJ.

En zijn theaterstuk is geweldig, daar zet ik zo ook nog een linkje van bij.

en dan ga ik vervolgens dit ook nog even doen:

Ik bedacht me vanmorgen, waarlijk uitstelgedrag dat bloggen van mij, maar dat mag best zo vóór half negen, de dag beginnen met iets wat ik leuk vind en waar ik energie van krijg om de rest mee aan te vallen, van de dag dan 😉



4 Responses to “de naam die ik nooit onthou: Cochleair Implantaat – JJ is veel makkelijker”

  • Carolien Geurtsen

    hiha, wat grappig. en tuurlijk, enough chances. leuk.
    Ik ben weer efkes als vanouds vóór achten aan het posten, vooralsnog lekker, de echte en minder leuke klusjes roepen nu al heel hard, om 07.07 maar het koffie, grapefruit ontbijt ritueel mag eerst nog. Fijne dag!

  • Doe Jij de groeten van me, Caro. Je laat me terugdenken aan de eerste keer dat ik hem ontmoette. Ik kende hem noch zijn blog. Ik was dus geheel onvoorbereid op wat me als mede slechthorende overkwam toen ik een kleine twee jaar geleden op een bijeenkomst van de NVVS naast Jacob Jan kwam te zitten… En de rest is history zeggen ze dan.

  • haha bij wijze van uitstelgedrag zit ik dit nu te lezen 🙂 Dus soit. Jammer dat ik er niet bij ben, de volgende tweetup… maar ik ga het nog wel eens inhalen!

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • September 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: