Een beetje vreemd maar wel lekker – relateren met vallen en opstaan

On 2 November 2013 by Carolien Geurtsen

Als je Vrije Geluiden en Ellen ten Damme intikt staat bovenstaande op de 3e plaats. Geen idee waarom. De twee daar voor zijn van slechte kwaliteit maar wil ik voor de volledigheid en het raken aan het feel-good momentje wat ik zocht er toch bijzetten.

Winterreise met Yuri Honing en Ellen ten Damme op één – Zoiets zocht ik
Jazz Orchestra of the Concertgebouw – Peter Beets/First Song op twéé
‘alleen maar’ omdat ze ook weleens met Ellen gespeeld hebben. Duh

Ik zocht het als een cadeautje voor de 500ste blogverjaardag van een vriend van mij gisteren.
Hij en ik gaan al een hele tijd terug, zij het in bewuste zin pas twee jaar. We hebben bij wijze van spreken mogelijk in dezelfde boomhut gezeten bij de acties om Amelisweerd te behouden in de jaren achtig, en zo nog wat van die Utrechtse activiteiten.
Ik weet bijna zeker dat Ruud aan bovenstaande nr3 niks aan vind, al zou ik me daar grandioos in kunnen vergissen, maar het gaat om het idee. Ik ook niet zoveel trouwen. Wel interessant.
Afgelopen eergisteren zijn we naar een concert in het oude Tivoli geweest, nou ja, dat is niet helemaal waar, het recente oude Tivoli, want het andere is lang geleden afgebrand. Hij was daar afgelopen maand al 5 of 6 hele keren en ik voor het laatst Oud en Nieuw 2006 geloof ik. Ruud is van het detail en zou dat nog precies weten.
Vorig jaar nam hij me, na een oproep op Twitter, mee naar de voorstelling van Ellen ten Damme, hij is mogelijk nog gekker van haar dan ik ben, en liet me eergisteren een foto zien van een prachtig schilderij wat hij tegenwoordig achter zich heeft hangen. Geweldig, groot formaat Ellen in your back te weten, met prachtig omfloerste oogopslag. Heerlijk.
In geen maanden had ik zijn blog gelezen realiseerde ik me toen. Dat ik de afgelopen maanden überhaupt weinig blogs gelezen heb, doet verder niets terzake, ik was mijn daily update van de zijne in de mail kwijt, en daarmee mijn blogmaatje van weleer.
Hij blijkt, net als ik een jaar geleden,  naar eigen domein verhuist te zijn en daarmee, ook net als ik, pats boem al zijn vaste lezers.
Als je dan ook een tijd Twitterloos door het leven bent gegaan, zoals ik [irritant bijzinnetje dat]  dan raak je het spoor bijster.
Gisteren heb ik hem weer opgezocht en dat bleek bij toeval ook zijn 500ste blogverjaardag te zijn.

Lang verhaal kort: Ruud en ik kunnen nogal eens schuren door hoe wij beiden in elkaar zitten, ons beider karakters en in ieder geval mijn overgevoeligheid. Qua diepgaande meningen zijn we het volgens mij over 90% van de diongen des levens eens. Inhoudelijk. Edoch.
Ik snap heel vaak niet  wat hij zegt en zeker niet hoe hij het bedoelt, dát ligt dus aan mij, én zeg zelf vaak iets wat voor mijn gevoel dan heel anders begrepen wordt door Ruud dan ik bedoelde. Terwijl we elkaar wél heel graag mogen. Beetje gecompliceerd dus. Maar je begrijpt het al…

Afgelopen woensdag was een zegen van weinig woorden en lekker naast elkaar op een notabene rood pluche bank van een heerlijk concert genieten. Het voorprogramma waardeerden we volgens mij allebei het meest, Lavalo, [spelling nakijken en link zoeken want ] nooit van gehoord. Maar een geweldige muzikale tante die me zowel aan Wende Snijders als Ellen ten Damme achter háár piano deed denken.
En net als Ellen dorst Lavalu er ook helemaal in te gaan, dus ze spetterde letterlijk en figuurlijk de zaal in, ongelofelijk stoer en mooi.

Bij onderstaande foto moest ik denken aan hoe Ruud en ik soms schuren, vandaar ook de titel en zelfs de aanleiding voor dit stukje.

vruchten

Na het optreden gingen wij ieder ons weegs en presteerde ik het om weer, voor de tweede keer in één week, vol voorover op straat te vallen, mijn enkel klapte om, en ja, mijn mobiel kletterde uit mijn zak ook op straat, ook dat nog, voor de tweede keer. Dus bovenstaande was een test bij de groenteboer. lens wel of niet kapot.
Gelukkig viel ik deze keer niet op mijn gezicht maar knieën en handen zijn weer danig gehavend. Mogelijk een bepaald soort vitamine gebrek kreeg ik als zeer goeie tip van Twittervriendin, daar gaan we achteraan. Teveel cortisol verslapt volgens fysiotherapeut inderdaad banden en pezen. Wie weet zijn we iets op het spoor, mezelf en ik, want 3 keer in vijf weken plat op de bek en knieën is echt vreselijke, en behalve de pijn en een gehavend gezicht zit de schrik er ook goed in. Maar de camera lijkt het nog goed te doen, thanks God.

En fijn om weer onder de mensen te zijn 😉

 

 

Dez Mona, een beetje vreemd maar erg lekkerEnne Dez Mona was na Lavalo even wennen, maar ook echt heel lekker. Jammer dat ik mijn trein moest halen. En nee ik heb niet gerend, echt niet. Iedereen vraagt of ik niet te hard loop, maar ik loop, mede vanwege die vorige val, als een oude vrouw ;_)
Die banden he, laten we het hopen, dan is er iets aan te doen.

Ik vind het knap, vóór acht uur blog af – nou ja, werd uiteindelijk 5 over met Lavalu zoeken, en Instagram raadsel en oplosing online, zonder stress. Douchen nu. Tweede ronde van de dag kan beginnen. En dank aan die lieve jongeman die me hielp opstaan daar vlak bij het station. Echt fijn!

 

Albina Degtyareva – The legend of the creation of the world
Vrije Geluiden – Geupload op 22 mrt 2010

Khomus (Yakutian jew’s-harp) is the most ancient musical instrument, which meets practically at all peoples in this or that “modification” there are models from wooden, whale moustache, and naturally metal, which plays our today’s person Albina Degtyareva. She was born in creative family in small Viluy village with a melodious name Kyrgyday. In seven years the girl has asked mum to teach her to play on khomus. Those days khomus was a rarity, it ordered from Megino-Khangalas region, at Semen Innokentjevich Gogolev. The girl has without effort mastered a khomus and quickly safely repeated in a step the old brothers. Now Albina a pride of republic without which any ethnic concert or action of republic doesn’t pass.
After numerous concerts and world tours Albina became an idol for amateurs of modern ethnic music.



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: