entree 2015 dus mag ik – nieuwjaarsduik

On 1 January 2015 by Carolien Geurtsen

Ontbijten met oliebollen op nieuwjaarsdag hou ik in ere. Waren dat er vroeger en later thuis wel meer dan drie, daar blijft het nu bij. Mogelijk de belangrijkste reden om oliebollen te kopen, ( zelf bakken ben ik 5 jaar geleden mee gestopt want hoort voor mij bij een gezin), the day after break-fast bomba. Memories of Christmasses Past, New Years Past. Cildhood memories I cherish. Eén van de 2015 ways to keep moving. En nee, daar hoort géén Nieuwjaarsduik bij.

Ik was niet van plan om te bloggen vandaag en draaide nog om de hete vrij brij heen wat betreft een blogplan voor het komende jaar, want dat is er niet, maar de nieuwjaarswensen van een Facebook vriendin deden me anders besluiten, in ieder geval voor vandaag:

Ze sluiten mooi aan bij mijn géén wilde woeste plannen hebben voor 2015, géén grootse en meeslepende doelen. Blij als ik ben dat en hoe ik 2014 overleefd heb, mijn eigen schuldsanerende financiën weer zelf mag regelen sinds mei, en het creativeren met low budget me steeds beter afgaat, voel ik nog niet de mij zo vertrouwde behoefte om naar de sky te reachen, maar wel om steeds weer overeind te komen, te lopen en genieten waar het kan, hence the 2015 ways to keep moving.
Het ene been voor het andere, met vooral veel verwondering voor waar en  met wie me dat brengt. In awe. In awe voor alle goedheid die ik heb mogen ontmoeten in 2014, want wat ik 31 december 2013 iedereen wenste, heb ik zelf meer dn vervuld gekregen. Dus kon ik gisteren in vrijwel alle rust oudjaarsavond tegemoet zien, Ook al was dat alleen. Home alone. Niet persé omdat ik dat ambieerde, maar omdat het zo uitkwam, en ik vooral uit was op een zo ontspannen mogelijke oudjaarsavond. En dat is het geworden.
Feitelijk lag ik om half acht onder een dekentje weg te doezelen bij Dr Who seizoen 4, aflevering Silence in the Library, (na een über kort nachtje ervoor). Edoch, het zware vuurwerk wat voor mijn deur afgestoken werd, besliste anders. Zodanig dat uiteindelijk alsnog de bubbels open gingen en een flink aantal WhatsApp gesprekjes ontstonden onderweg 00.00 uur. Twee zaprondes langs alle TV kanalen brachten niks fijners dan indulging myself in nog méér Doctor Who, ook alweer een Childhood crush, en ik denk dat ik uiteindelijk, op het hele zware vuurwerk na, een van de fijnste oudjaarsavonden sinds jaren heb gehad. Zonder me ook maar één moment eenzaam  te hebben gevoeld. Heerlijk.

Nu, 09.00 uur later, Leonard Cohen staat nog steeds op, geniet  ik weer van deze LP/CD. Ik heb zojuist een nieuw afspeellijstje aangemaakt,  en was dat vorig jaar Ochtend Rituelen geheten – mijn vroege ochtend opening met muziek, nu heb ik het, even kijken, 2015 ways to keep moving genoemd. Vooral voor mijn eigen vermaak. En om later terug te kunnen kijken en luisteren naar waar ik de dagen, mijn dagen, in 2015 mee begon. Geen grootse plannen, de ene voet voor de andere, af en toe stilstaan en rusten, eventueel omkijken en schiften. Keuzes maken, iets langzamer dan ik geneigd ben te doen, want anders doe ik teveel van het goeie en brand ik op. Old habbits are hard to…

Vorig jaar blies ik nog wat hoger van de toren met mijn wensen, plannen, doelen richting het jaar dat er aan kwam. Absoluut eerlijk en heel goed bedoelde maar behoorlijk beladen wensen, hoewel die hoofdmoot is voor mezelf dus wel behoorlijk gelukt.
May the strength of youth and bravery be with you, schreef ik, and some wisdom when absolutely needed. And may there be love, lots of love, and loved ones in your life
Zometeen filmen bij de Nieuwjaarsduik alhier, ook wel het grootste en kortstdurende evenement van Houten genoemd. En nee, hoe verleidelijk ook, ik ga niet zelf het water in met één van de twee  GoPro’s op mijn hoofd. Dan even langs een vriendin voor een nieuwjaarsknuffel en een koffietje en dan is de rest van de dag wederom lui en van mij, met misschien nog meer Doctor Who, of iets anders über relaxend, want in 2015 mag ik vooral veel láten.
Want – nog een keer want, maar sodd it – als er iets is wat ik in 2014 geleerd heb dan is het dát, dat ik alleen maar kan dealen met de soms zware uitdagingen die mantelzorgen met zich mee brengt (morgen indicatie gesprekken), en met alle andere dingen die ik doe, én met de fucking klote dingen die er in de wereld gebeuren, dan is het dat, Láten. En ik begin er al redelijk goed in te worden. Wie had dat ooit gedacht.
En ja, ik begon 2015 met Shane, als er iemand is die ik inspiring vind, is hij het – over overwinnen van oude shit en eigen habbits gesproken – Spoken Word Artist, I love him.

en absoluut een heel eigen-aardig 2015 gewenst!



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: