foto op dinsdag gepost op woensdag – hondepraatjes en 4 mei

On 4 May 2016 by Carolien Geurtsen

er zijn dagen dat de koffie extreem lekker smaakt en gelukkig is vandaag zo’n dag. Feitelijk een beetje raar want ik maak ‘m altijd hetzelfde – Een flink stuk verse gember en een kaneelstok van formaat in de pot en daarna een solide scheut kokosmelk erin. Misschien gaat de mate van brakheid gelijk op met het openstaan van de taste buds. Want ja ik ben / voel me über brak.

bruggetje

Foto op dinsdag is een initiatief van Karin Ramaker waar ik met liefde aan meedoe. Fotograferen is behalvve leuk ook therapeutisch (voor mij) en als ik ook dáár te moe van word, is dat een veeg teken.
Dat vind ik zo’n mooi woord, veeg.

Maar goed. Gesloopt of slopend vind ik ook wel mooie woorden.

Kiss the pavement

Kiss the pavement 2013

Wat er meestal gebeurt als dat het geval is (met mij) dan stoot ik me grandioos, meestal mijn hoofd, ik maak een grote smak of krijg zelfs gewoon een auto ongeluk.
Gisteren – de dinsdag – was het tijd voor een grandioze smak. Und warum? Ik pakte op straat een stuk aluminium folie van pup af en moest verstappen om mijn evenwicht te bewaren en verstapte me toen ook maar meteen dubbel en dwars. Mogelijk was er een piepklein stoeprandje naat het fiestpad maar zelf kon ik dat later niet ontdekken.

Ik wijt mijn salto van gisteren zelf in praktische zin aan de imitatie crocs waarop ik ‘s ochtends vroeg naar buiten glip om pup uit te laten. Net ietsjes ruim zittend, dus te veel innerlijke ruimte bij het verstappen. Na ja, ik viel in ieder geval gruwelijk (ook zo’n mooi woord) hard op mijn rechterheup. Zoals mijn gezicht er in 2013 uitzag, zo kleurt nu mijn heup. De Arniflor creme doet wonderen wat de pijn betreft en dat is fijn. de hele verdere dag in touw was in die zin ook weldadig. Juist de inerta van de uren in bed maken pas goed duidelijk hoe hard het aangekomen is.

Feitelijk is het goed dat de brakheid zich vandaag manifesteert, dan kán ik, mits geen crisis elders, me ook echt met hart en ziel overgeven aan luieren en niets doen. En, vandaag 4 mei, docu’s kijken, om te beginnen de Maliebaan monologen. Op de korte wandelingetjes met pup en vanavond de dodenherdenking na.

De maliebaanmonologen

En dat, de uitlaatservice, is gelijk het intro naar de foto op dinsdag. Want nu 11 weken oud, mag hij ook maar 11 minuten per keer lopen, of stuiteren in zijn geval, omdat hij anders te veel verbrand en te weinig in gewicht aankomt.
En in mijn buurtje kom je met 11 minuten heen en terug niet heel ver en al zeker niet in het groen.

Of, zoals ik vorige week al schreef, als ik dan met de auto het groen opzoek, dan moet ik heel goed uitmikken dat de tijd ook klopt, anders put ik hem, én mezelf, teveel uit. Bijvoorbeeld als ik daarna de auto niet kan vinden…

Natuurlijk heb ik al eens nagedacht over een fietskarretje en ben daar, met Oerol in het verschiet, ook naarstig naar op zoek. Huren voor drie weken kost net zoveel als een goede tweedehandse is my guess.
Maar een soort wandelwagentje, hoe achterlijk er dat in mijn verbeelding ook uitziet, vind ik ook helemaal niet verkeerd. Pup moe en hup. En gisteren zag ik er dus aan de overkant van de straat een mevrouw mee lopen. Echt een hondse, geen kinderwagen. En het zag er allesbehalve achterlijk uit.

Ze ging al bijna de hoek om, en ik riep haar best wel hard na: Wát een mooi karretje. En verdomd, terwijl het eerst nog leek of ze doorliep, maakte ze rechtsomkeert, stak het fietspad over en kwam uitgebreid uit de doeken doen waarom haar hondje niet zolang mag lopen en hoe het haar deugd had gedaan dat ze bij de eerste internet aankoop van haar al lange leven niet vooraf had hoeven betalen. En ja, ze had de gegevens van het bedrijf maar opgeschreven en haalde op mijn vraag het briefje uit de hondewagentas, want er waren zoveel mensen die wilden weten waar ze hem vandaan had.DSC_4431 zooplus sm

En zoals ik doe als ik mijn hoofd er wél een beetje bij heb, vroeg ik of ik er een foto van mocht maken, zodat ik niet hoefde te proberen het te onthouden. Maar eens kijken of ze tweedehands te scoren zijn.
Mevrouw vertelde aan de overkant van mijn plein te wonen, boven de dierenwinkel waar ik drie weken terug mijn eerste stappen heb gezet, en dat ze daar twee keer zo duur waren.

* Het moge duidelijk zijn. Vanavond ben ook ik minstens 2 minuten stil. My heritage in een notedop
Uit respect en eerbied en ter herinnering

Over oorlog ben ik een
boek aan het schrijven

Vader was verzetsstrijder
Blokleider Rivierenwijk Utrecht
werkte samen met blokleider Dichterswijk Utrecht

Van begin tot einde oorlog
bewust meegemaaakt
was de jongste toen van Ned.
op 10jarige leeftijd type-diploma
hadden geheime zender thuis
verzetsvergaderingen thuis
27 onderduikers gehad
1 gehele oorlog,  2 1 1/2 jaar
25 doorgaande werden geplaatst
in de Oostpolder of eilanden

Meegemaakt verzet razia’s, droppings
Lectuur berichten rondbrengen
arrestaties – bombardementen
fusilaties, eten schooien bij boot

 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: