Gamen is (ook) goed voor je – soms Beter dan Echt

On 7 May 2016 by Carolien Geurtsen
Hoe gaming de wereld verbetert

Beter dan Echt – Jane McGonical

Wat is de beste manier om om te gaan met een game-verslaving? Carolien en John menen dat handelen op basis van angst en onwetendheid van ouders voor een mogelijk Internet- of gameverslaving geen goeie raadgever is. Wordt of blijf als ouder oprecht geïnteresseerd in wat je kind er leuk aan vind, stel vragen als je aspecten niet begrijpt in plaats van te oordelen. leer zelf mee te spelen, ook al vind je er niets aan, en beschouw het niet als inferieur aan buiten spelen of anderszins offline team-sporten etc. Denk aan je eigen solitaire activiteiten die je vroeger ondernam. Zijn die ‘beter’ dan gamen?

Zelf zijn zij ook altijd blijven kamperen in vakanties en weekenden en deden dan veelal buiten-activiteiten, waarbij de gameboy nooit vaker dan een uurtje per dag tevoorschijn kwam.

Wat fijn dat puppels nog zo veel en lang slapen  – het is nu 08.39 uur en om kwart over zes liepen we al buiten voor zijn hoge nood – helemaal prima want we waren ook vroeg in de avond ondergedoken. Daarna hij in de bench en ik naar de bakker en bij terugkomst richtte hij zijn koppie op en keek hij me aan: nú kan ik gerust gaan slapen.

En dan is er tijd om met vriendinnen te appen, PDFs door te sturen (zie hieronder) en rustig te ontbijten.

gevonden voorwerpen
Onderweg naar de bakker zag ik vanmorgen een tas naast de vuil container staan met kennelijke inhoud, hier op de foto expres niet compleet, die me als zijnde vuilnis enigszins bevreemde. Té veel goed spul –
Dus daarstraks ook nog even een oproepje op de locale facebook pagina’s gezet – “Ben jij dit kwijt? Laat weten wat er  verder (iets kostbaars namelijk) inzat en dan spreken we af wanneer je ‘m kunt komen halen”.
Ik ben benieuwd.

Gisteren was een rare volle dag, dij tijden leuk, bij tijden gevoelig verdrietig. Intens ook.
Eerst stond er ‘s ochtends het dubbel interview met mijn zoon en mijzelf in de Trouw, dus na de tweede ochtendwandeling met enige huiver naar de winkel gelopen.

Trouw Interview

Daar schreef ik later op Facebook dit over:

Via een Facebook oproepje van Lisanne werkte ik vanuit de positie van ouder -van mee aan een kort video interview voor het Trimbos-instituut over gameverslaving.
Vanaf het begin heb ik gezegd, verslaafd is niet hét woord wat ik zou gebruiken voor mijn zoon. (natuurlijk werd het wél zo genoemd, dat snap ik ook).
Hij gamede veel, en anderen waren daar bezorgder over dan ikzelf. Helaas kwam op mijn bezorgdheid als zou het een worsteling geweest zijn, de nadruk te liggen. Jammer toch.
Ik zag toenteertijd zowel de voordelen qua plezier wat hij eraan beleefde, de sociale contacten die hij opdeed, als de enorme vaardigheden en skills die hij ontwikkelde. Wel onderkende ik de mogelijke ‘gevaren’…
We bleven daarover ook altijd in gesprek, dus niet uit contact, en ik bleef nieuwsgierig en betrokken voor zover mijn werkzaamheden dat toelieten. Op enig moment als het rooster op de middelbare school veranderd, is monitoren al gauw niet meer mogelijk als werkende één-ouder.
Zelf vroeg hij op enig moment of ik m wilde ondersteunen met wat minder te gaan gamen, simpel door aan te geven als er twee uur omwaren (de max tijd van ooit ).

Via Trimbos kwamen er vragen. oa of ik bij Jeroen Pauw wilde komen meepraten. Daar heb ik met enige aarzeling ja op gezegd, maar dat is die dag, en niet geheel tot mijn ongenoegen, afgeketst op een actueler onderwerp.
Toen stond Trouw voor de telefoondeur en in overleg met mijn zoon hebben we uiteindelijke een dubbel-interview gegeven. Een uiterst prettig, boeiend en open gesprek werd dat.

In het uiteindelijke artikel zoals het ons gemaild werd, zagen zowel zoon als ik ons en onze quotes zeker niet helemaal terug. Voor zover mogelijk hebben we dat nog geprobeerd aan- en bij te sturen, edoch sommige facetten werden té intelectueel bevonden en moesten in lay-mens terms vertaald worden, maar werden tijdens dat proces toch ook hier en daar echt wel uit ons verband getrokken.
Evengoed ben ik blij van wat er wél overeind is gebleven en heb ik een flexibel genoeg ego om waar ik voel dat mij geen recht gedaan wordt, op de koop toe te nemen.

Daarstraks (gisteren dus) keek ik in die spiegel van de kapper en het kwam (in verband met mijn coupe sloddervos op de foto bijhetartikel in Trouw) ter sprake. De afspraak was eerst gepland voordat de fotograaf zou komen.
Mijn indirecte buurman die ook geknipt werd, riep, “o wat leuk, dat heb ik net vanmiddag aan mijn zoon voorgelezen”.
Wat leuk, riep ook ik terug en vroeg: Wat vond hij er van?
Vaders vervolgde dat zoon zei: dat heb ik ik altijd gezegd, dat je wijs wordt van gamen wink-emoticon
Ik vroeg riep nog even hoe oud zoon was en die bleek 18 te zijn. Dat er op zijn minst al twéé mensen, waaronder één jongere, blij waren geworden van ons interview, was voor mij eigenlijk al genoeg

Niet iedereen is hetzelfde en wij zijn geen doorsnee gezin of ooit geweest, en waar het stuk zegt dat ik mijn zoon bleef verleiden met andere bezigheden zeg ik, dat is maar ten dele waar. Zoon was erg gemotiveerd om andere bezigheden dan gamen en bijbehorende sociale contacten te vinden.

Dan: Ergens schreef iemand op de post van het artikel doormijn zoon:  “je kunt gamen niet vergelijken met lezen. Lezen kan nooit een verslaving zijn, omdat een boek uitgaat en een spel niet. Dat laatste is natuurlijk sowieso niet waar. Ook games kun je uitspelen, en net als met boeken, worden er soms uitbreidingen of vervolgen op gemaaakt.

Ik zeg, ik wél. (gamen vergelijken met lezen).
Vroeger las ik twee boeken per dag (en nacht), en dan heb ik het over mijn lagere school tijd, en dat had wel degelijk te maken met hoe ongelukkig ik op school was en hoe eenzaam thuis.
En ja, op verjaardagsfeestjes, óók die van mezelf, zat ik in een boek gedoken, zoals mijn zoon later in zijn game, en keek ik beleeft even op als de visite binnenkwam, om hallo te zeggen of om me te laten feliciteren, en om daarna weer terug te duiken in bijvoorbeeld De Zevensprong van Tonke Dragt. Ook weer precies zoals mijn zoon even uit zijn spel naar beneden kwam en daarna dus inderdaad vanmij weer terug mocht naar boven, in plaats van op te zitten en pootjes geven of een plek waar hij maar kort wilde zijn.

Als iemand daar (alweer dat boeken lees gedrag van mij), een plakkertje van verslaving op wil plakken, be my guest. Voor mij was het dé mogelijkheid om te kunnen dealen met de prikkels van mijn enerverende leven van alledag én met de niet aanwezige gemoedelijkheid van schoolvriendschappen.
Oeps, Ik zie zelf een overeenkomst met vele analyses over het waarom van eventueel excessief gamen… en met wat mijn zoon verteld.

‘s middags naar de crematie van de moeder van een vriendin. Heel fijn om daarbij te kunnen zijn.
Op de terugweg pup ophalen bij zus en naar de afspraak met kapper in opleiding Joyce, waar ik feitelijk alleen ge-haar-föhnt zou worden maar ze gewoon helemaal los is gegaan op mijn coupe, met een zeer goed voor herhaling vatbaar resultaat.

Mijn knipbeurt bij kapper Kees op Terschelling kan wachten tot ná Oerol

Pup wordt wakker, dus moet het snel klaar zijn met dit geschrijf.

Eén stukje, wat uiteindelijk niet in het interview/artikel terecht is gekomen, heb ik hier bovenaan gezet.
Misschien leek het teveel op wat de wetenschappers bijna letterlijk wilden zeggen.
Wij waren ‘maar’ ervarings deskundigen…

en ja, ik schreef al eerder positief over gamen, bij de recensie van het boek Gamen is beter dan Echt

 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: