genieten. over trouwen, tonne, troostig en tatoast

On 6 April 2014 by Carolien Geurtsen

trapstuk badeend

  • Genieten van Estas –Tonne, improvisatie, die ik nu, zie ik, niet in kan sluiten. De man met wie ik iedere ochtend poog wakker te worden, na ja, of althans met mijn goeie been mee uit bed te stappen
  • genieten van een blogje van Elja, met allerhande PSen en eerst en vooral van de Tattoo blog die ze aanbeveelt, en waar ik heel smakelijk om gelachen heb.
    – De reactie van mijn moeder op het bericht dat ik ging trouwen [ alweer 28 jaar geleden, pjew] kwam me in herinnering. De tattoo blog vergelijkt de ‘onherroepelijkheid’ van tattoos met de onherroepelijkheid van het moederschap, vandaar. Eerst en vooral was ik best benauwd hoe ze zou reageren op het feit dat ik met een Turkse man ging trouwen, bang dat er daar een flinke horde te nemen was, maar die had ze allang in haar hart gesloten. Nee, haar eerste reactie was, heel verrassend: “Als je maar geen kinderen neemt”.
    Dat ik daar later nog een paar jaar op gekauwd heb moge duidelijk zijn, maar toentertijd was ik vooral heel opgelucht, want dát stond nog lang niet op het programma en zou ik tegen die tijd wel weer tackelen.Ik heb er al eerder over geschreven en zal zo de foto en de link opzoeken. Zo niet dan verwijder ik dit zinneke
  • Genietend van zoon die hier overnacht en boven, tussen alle foto’s van mijn Turkije expositie, ligt te pitten. Een ouderwets gevoel van vertrouwd en leuk.
    Ik geniet van mijn moederschap. Zeker nu hij op kamers is, wilde ik schrijven, en ja daarvoor genoot ik er ook van maar het is heerlijk om ieder onze eigen stek, ruimte en gewoontes, uit elkaars haren, te kunnen beleven.
    Zijn machtig mooie fiets heb ik vannacht, al in pyama,  in de berging getild, waar hij me om 5 uur wakker geworden voor kwam bedanken. Er zijn hier voor de deur al vele fietsen verorberd door cooky monsters.
  • genietend van uitstelgedrag, nog heel even dan want het hijgt in mijn nek, alle papieren die nog ingevuld moeten worden, dingen nagekeken, aangevraagd en omgezet.
    Per 1 april mag/mocht ik mijn eigen financiën weer doen, de blijheid daarover ontgaat me nog, omdat het allemaal nog lang niet op de rit staat. Het wachten is ‘alleen nog’ op de achterstallige benodigdheden daarvoor. Droevig en feitelijk hemeltergend maar na alle fout op fouts had ik geeneens anders verwacht. Dus ja, ik kan nog niet bij mijn eigen bankrekening. Wie weet maandag. Of dinsdag…

Dat ik me met moeite even weg hou van de  dramatische ontwikkelingen in Turkije kan ik geen echt genieten noemen. Het kindje [Pamir van 3,5] wat tot gisteren 40 uur spoorloos was in Istanbul, is verdronken in het zwembad van de buren, verschrikkelijk. En de frauduleuze verkiezingsescapades hebben in Ankara bizar genoeg niet tot een hertelling van de stemmen geleidt. De MP wordt nog steeds door heel veel mensen op handen gedragen en gaat in een een-tweetje met de huidige President Gül voor een eenzijdige swap in functie. In zijn MP plaats zal er ongetwijfelt een goed gedrilde dreutel komen.
Alhoewel [president] Gül de afgelopen maanden, ook bij de Gezi protesten, soms deed vermoeden dat hij het niet eens was met maatregelen die [MP] Erdogan nam, oa met betrekking tot [afsluiten van] Social Media, hij heeft toch maar de benodigde handtekeningen gezet voor ingrijpende wetswijzigingen en heeft nu hardop gezegd de MP te steunen als hij president wil worden.

Good cop, bad cop viel mij gisteren in, zo hebben ze het de afgelopen maanden gespeeld. Gül hield de hoop op democratische ontwikkelingen wakker en ondertussen ging Erdogan zijn gang.

Hoe graag  ik er ook naar toe wil, ik kan me niet voorstellen dat dat binnenkort een goed idee is. Al mis ik het land, de cultuur, mijn vrienden en ex-familieleden die [en dat is wederzijds]  weigeren te exen wat vriendschap en waardering betreft, enorm.
Het schuurt. Enorm. 

De Turkse douane beamte indachtig denk ik met een glimlach terug aan afgelopen zomer. Hij zei “Hala abla siniz”, je bent nog steeds onze zuster. Met andere woorden: je hoort nog steeds bij ons. en zo is het. Je kunt wel het meisje uit het land nemen maar het land niet uit het meisje.

Uit: the 27 year itch 

Ik ga mijn badeenden zoeken en dat tattoo stukje nog een keer lezen. Humor is Troost. Bakkie troost doen ook. Met kaneel helemaal.
Moeilijk vol te houden hoor, dat genieten. Straks een stuk fietsen maar.
Zoek zoek, nog een Estas, liefst embedded. nee, ik zie het al, daar houdt hij niet van. dan maar zo> Estas Tonne performing in Linz

en nee, badeenden heb ik er zelf maar een van, ergens op zolder.



One Response to “genieten. over trouwen, tonne, troostig en tatoast”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • June 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: