Gewoon even met de muziek mee – ruis en liefde

On 18 September 2014 by Carolien Geurtsen

Plato, op Into the Great Wide Open - Foto carolien geurtsen

Vroeger.. vruggah, denkelijk rond de mijn 9e jaar, waren er ook al huttenbouwdagen (in de spelchecker maakt hij er huttenbrouwdagen van?) in de zomervakanties. Toentertijd ging ik dan naar de speeltuin vlak bij de Merwedekade, mijn oma woonde n de Jekerstraat en wij op de Wielingenplein, allemaal Rivierenwijk inderdaad. Lekker dicht bij elkaar.
In mijn herinnering ging ik daar altijd alleen naar toe, zowel naar de speeltuin als de huttenbouwdagen, en als de hut klaar was, nam ik dan een mijn cassetterecordje mee, leek verdacht veel op deze: en draaide daarin (in die hut dan) bandjes met muziek af, ook weer in mijn uppie. Ik peins me rot om te herinneren wat daarop stond, waarschijnlijk gewoon een kwestie van die jaargangen (67, 68, 69) even doorstruinen (#notetoself).
Ik had ook een klein transistor-radiootje, zoiets:  waarnaar ik vooral ‘s avonds in bed luisterde, radiootje onder de dekens. Ik denk dat het op mijn 12e tijd voor mijn eerste platenspelertje was, rood mét deksel. Deze komt in de buurt, en de eerste LP’s erbij, volgens mij van de Edwin Hawkin Singers en een Kerstplaat (of was dat één en dezelfde?). Ik ben tenslotte een kerstkind, toen ook al. Mijn eerste zelfgekochte LP was van Creedance Clearwater Revival.
Ondertussen is er errug veel water onder mijn muziekbrug gegaan en luister ik muziek na het wakker worden, kijk op YouTube wat er recent geupload is van de kanalen waar ik abonnee van ben of laat me verrassen door, ook al weer random, te struinen door ouder werk.
Meestal ontstaat er dan wel een tread van een half uurtje waarin ik van het ene nummer naar het andere hop, sommige opsla voor later luisteren en sommige officieel als ‘leuk’ betitel.
Ik vergat regelmatig dat een “like’ op YouTube ook doorgeplaatst wordt naar Twitter, dat heb ik ooit zo ingesteld, dus daar ben ik nu wat voorzichtiger mee. Dit om mijn TL niet te overstromen met mijn wanordelijke speurtocht, maar vaak, op zondagochtend heel vroeg, laat ik mezelf daarin even gaan. Omdat Steven Gort dan als vanouds om 8 uur met zijn #popmeditatie begint, probeer ik dan te stoppen, maar soms verdwaal ik, en mis ik een (groot) deel van de nummers die hij voor die vroege ochtend heeft uitgekozen om te delen met al diegenen die daarop intunen.

Nu probeer ik me te herinneren met wie ik laatst een semi-heftige discussie had over de in zijn, o nee hun ogen. Want het waren er twee, mannen op leeftijd, leuke mannen ook nog Over de zogenaamde non-muziek van DJ/Producers als Tïesto en Armin van Buren.
Tjonge, het is lang geleden dat ik af en toe geschreeuwd heb tijdens een als gesprek begonnen discussie en tenslotte zelfs van tafel ben opgestaan en weggelopen naar een ander kluitje mede vrijwilligers. Want ja, het was tijdens de afsluitavond in het vrijwilligershonk van Into The Great Wide Open. De twee heren konden zich niet voorstellen, geloofden me ook niet, dat ik van beide voorgaande mannen een concert heb bijgewoond, ronduit belachelijk dat ik dat met muziek vergeleek en de moeite waard vond om geld aan uit te geven. Ik was eigenlijk gewoon teleurgesteld dat twee geestige en volgens mij erg intelligente mannen zo konden volharden in niet willen luisteren (mijn achilleshiel, allergisch als dat gebeurt).
Mijn geschreeuw werd deels ook veroorzaakt door het hoge volume van de muziek die de DJ ter plaatse draaide. het was eigenlijk niet de bedoeling om een gesprek te voeren maar om te gaan dansen na vier dagen of langer aanpoten. Hij draaide wat mij betrof te commercieel en dus niet persé mijn smaak, maar langzamerhand kwam de stemming er bij de jongeren goed in en ik kon de mannen in mijn gezelschap van mijn leeftijd hun best zien doen om vooral niet op te warmen van de toch zeker ritmische beats and basses. Dat uiteindelijk de vloer van de keet zou doorzakken vanwege het gehos en gespring van te veel blije mensen heb ik niet meer zelf meegemaakt, want ik ben met de muziek en de wonderschone volle maan mee rond 00.00 uur afgehaakt om naar mijn tentje te gaan en de vierde nacht op mijn platte luchtbed in redelijke zelfkastijding door te brengen. En nee, ik heb wonderwel goed geslapen.

Zomaar wat mijmeringen terwijl ik me opmaak voor een tussendag, want nog niet helemaal ingevuld, en mogelijk bestaand uit kop en staart (om 9 uur ochtend en avond) van hond van de buurvrouw uitlaten, dan denkelijk even naar mijn tante in Driebergen fietsen voor koffieklets of lunch en misschien samen wat boodschapjes doen. Ondertussen af en toe mail checkend of de couchsurfer uit Istanbul zich al gemeld heeft, en last but not least, de geraapte hazelnoten van het balkon halen die daar de afgelopen dagen lagen te zonnen en door te rijpen, want wat het weer wordt…

De Schotse onafhankelijkheid stemming vandaag… big step and little steps..
Ik ben zo benieuwd en denk aan al mijn Schotse vrienden.

ik realiseer me dat mijn vader nog steeds een, ietwat grotere, transistor radio op zijn tafel en naast zijn bed heeft staan. Die van mijn tante staat in de keuken, die staat alleen bij het ontbijt 5 minuutjes aan voor het nieuws wat ze eigenlijk niet meer kan verdragen.
Ruis en liefde staat hier



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: