Grenzeloos Wakeboarden #PHOT 27
Tweet
Vannacht om drie uur werd ik wakker op de bank met kramp in mijn borststreek. Rustig opgestaan, met telefoontje in hand even rondgelopen en een glas water uit de keuken gepakt om me vervolgens gerustgesteld maar nog wel waakzaam naar de slaapkamer te begeven.
Op de bank in slaap vallen is geen zeldzaamheid, maar aandachttrekkende hartstreek krampen zijn dat tegenwoordig gelukkig wel.
Omdat ik een tijd lang hartritme stoornissen heb gehad, en ook een keer een ambulance voor de deur, ben ik tegewoordig iets oplettender als zich plotsklaps zoiets voordoet. Maar omdat de pijn binnen een paar minuten wegtrok, nam ik aan dat ik met een gerust hart kon gaan liggen. Maar klaarwakker was ik wel.
Mobieltje aangesloten aan mijn SmartAss App om radio te kunnen luisteren en genietend van de opgeruimde kamer en de non-pijn besloot ik dan maar wat te Wakeboarden, mijn term voor door slapeloosheid gekickstart surfen op het net.
Via de tweets over blogpraat van gisteren kwam ik dan toch bij de inleidende pagina terecht van Leontine, blogg-ster en eigenaresse van Marlevi.
Haar blog werd gisteren besproken door medebloggers in de wekelijkse online tweetchatsessie.
Dacht ik voorheen nog dat het een blog was wat louter over beauty, products and treatments ging, de titel is ten slotte Beauty on Wheels, daarmee was gelijk mijn soms wat korte kousje af. Hoe representatief dat is voor mijn surfgedrag of dat van de gemiddelde lezer weet ik niet. Als ik die titel tot me door zou hebben laten dringen zou ik namelijk al onweerstaanbaar geboeid geraakt zijn, want óf het zou iets met motoren, óf met rolstoelen te maken kunnen hebben, en voor beide heb ik, vooral in combinatie met vrouwen, een uitgebreide belangstelling.
De blog van Leontine gaat dus over de laatste combi: beauty+rolstoelplichtig zijn. Hoe dat leeft als je 20 uur per dag bedlegerig bent en het verrekt om je daar in een joggingpak bij neer te leggen. Binnenkort zet ik mijn hele laaiend enthousiaste reactie traditie getrouw ook op mijn blog, want ik vind zowel de blog als Leontine zelf Goud op het gebied van vrouwen en gevoel voor eigenwaarde, waar het daaraan, ook bij mijzelf, nog wel eens ontbreekt.
SmartAss en Shakti
Kort verhaal lang, van Leontiens blog was ik dus allesbehalve slaperig geworden en struinde zo verder door mijn tijdlijn, zowel tweets, nieuws als foto’s en woordspelingen. Zo kwam ik erop dat mijn SmartAss – een doodgewone reclame mini-speaker van hetzelfde merk bij twee zakjes van die e-nummer bommetjes – mij aan hoe heet ie ook alweer uit welke film is dat nou toch deed denken.
Hup op Twitter en daar kwam al gauw het bevrijdende antwoord van @OntheJazz namelijk
@caro_geurtsen cast away?#WILSON— Michel (@OnTheJazzz) August 28, 2012
Inmiddels vloog de tijd voorbij en had ik, o wonder, weer een zeer bloeiend / boeiend blog te pakken en de geluksstofjes bleven zich maar vermenigvuldigen.
Food4Thouht “Warning: The practice of blogging may be killing your creativity goo.gl/Yu9fM via
@craigmcbreen@thejackb ”#blogpraat— Carolien Geurtsen (@Caro_Geurtsen) August 28, 2012
Inmiddels begonnen de goeiemorgens en werd ik me bewust hoe goed het me deed, die laatste paar uur zo in mijn schone opgeruimde kamer, met muziek en een tamelijk opgeruimd hart, met wat dotjes geluksstofjes en veel food for thought
Kan oprecht zeggen dat ik genoten heb v t Wakker liggen: muziekje erbij, blogs gelezen, reacties geschreven & leuk gesmartassed m
@onthejazz— Carolien Geurtsen (@Caro_Geurtsen) August 28, 2012
dan komen er twee schriksels, een verbazingwekkend grappig en één zorgelijk. De laatse zal ik hier niet neerzetten, maar een van mijn twittervrienden, trouwens inmiddels ook IRL, spak zijn bezorgheid uit over mijn waterval aan tweets in zijn tijdijn.
Ook toen ik hem vertelde dat het wel degelijk goed met me ging, was hij er niet echt gerust op.
Slapeloosheid runs in the family en heeft me vorig jaar ook mee de burnout in doen belanden omdat ik het niet als abnormaal herkende toen ik gedurende enkele maanden nog maar twee tot drie uur per nacht sliep.
In de tantra, en daar niet alleen, is er een begrip dat Shakti heet, voor een alles versterkende snelle energiefrequentie, vrouwelijk van áard’, hoe kan het ook anders. Dat kan dus ook echt alle kanten op bewegen in die versterking, en als je dan overal het woord Intens voor zet, dan dekt dat de lading wel. Je kunt er buitengewoon creatief en productief van worden op allerlei vlak, waanzinnig uitbundig, en er ook goddelijke vrijpartijen door beleven, óf totaal hysterisch en mogelijk zelfs psychotisch van worden….
Shakti verbrand en doet grenzen smelten en produceert dus ook stofjes, geluksstofjes of drama stofjes, al naar gelang je basisgevoel of standpunt, en misschien ook wel meetbare ADHD stofjes. En Shakti gaat dus ook flink stromen als we ons van een emotionele last bevrijden, zoals ik de laatste dagen gedaan heb. Ontlading én opladen tegelijkertijd. Superblij mee.
Food4Thought indeed.
Top Populaire personen:1^
@giel3fm 2^@leoblokhuis 3^@caro_geurtsen 4^@trevormadondo 5^@roosvanvugt nl.twirus.com— Twirus NL Trends (@twirus_nl) August 28, 2012
Dinsdag is als het even kan mijn Photography on Tuesday geìnspireerde blogpost. Bijna nooit alleen maar een foto, dat lukt mij niet, of doe ik op Pinterest of Instagram. Het initiatief voor de #PHOT komt van Karin Ramaker. Op haar website Opvind je ook veel meer bijdrages.
Beauty on Wheels | Warning, the practise of blogging… | Blogpraat | Shakti energie
Wat leuk om over mijzelf hier te lezen, dank je wel voor alle complimenten en tweets
.
En vannacht maar wat beter slapen hoor!
Ahhh… is je blog alweer afgelopen
Wens dat je morgen een minder wakkere nacht hebt en je hart weer ‘gewoon’ tikt
woeahh wat een leuke reactie, ik probeer weer terug te keren naar 500 woorden, dat ging een tijdje heel goed, maar moet weer echt trainen
Dank je wel voor beide hartewensen – ik ga er ook voor!
Tot gauw weer leesz!
haha wat een grap, ik denk soms andersom: “Nu ga ik eens een blog schrijven van minstens 500 woorden”. Omdat ik mijn blogs soms ‘te kort’ vind…