Groter worden we niet, wel kwetsbaarder

On 15 April 2015 by Carolien Geurtsen


DSC_7549_HowToBeSick

Hij (Jacob Jan Voerman) schreef dit (getitelt Groter Worden)

waarop ik dát schreef:

en wat jij schrijft, raakt mij weer – ik durf geeneens naar het lied te gaan luisteren omdat ik geen ‘zin’  heb in nog dieper voelen nu, en in een huilbui. Ik hoor de muziek en tekst al bijna als ik jouw lees ;-)))

daardoor moest ik denken aan een interview met Wim Hof wat ik gisteren via uitzending gemist zag, of eigenlijk “het 24 uur mét” programma –
Hij is autididact, heeft ‘alleen’ LTS gedaan, heeft al 20 jaar diep verdriet van de zelfmoord van zijn vrouw en heeft zijn eigen manier gevonden om, na oud kinder- en baby trauma rondom zijn moeder en jeugd, in zichzelf te landen en rust te vinden. Maar meer nog, hij heeft een methode ontwikkelt die ook bij anderen werkt. In ieder geval getest door mijzelf 😉

Hij is ook wel bekend geworden als the Iceman (die met blote voeten een berg met sneeuw op loopt of in een bak met ijs records zit te breken) en heeft bij velen een imago waar ze zich vanaf kerend tegenaan schoppen.

Ik hou steeds meer van die man en eindelijk is de effectiviteit op het immuunsysteem van oa zijn ademtechniek bewezen in het Radboud Ziekenhuis – Het wijdt hier te ver maar is behalve uiterst interessant vanwege zoals gezegd enorme verbetering van immuunsysteem (via autonoom zenuwstelsel de eerste keer in de wereld dat dat aangetoond is, dat dat echt kan, ons autonome zenuwstelsel beïnvloeden)) en tevens werkt dat dus anti stress en depressie, met oa. een ademhaling die ik nu dagelijks toepas.

Waarom ik dit schrijf en aan hem moest denken tijdens het lezen van jouw blog, is omdat hij een stuk over de pijnappelklier verteld die bij kinderen nog groot is en bij volwassenen gekrompen (en bij hem dus door de technieken die hij gebruikt waarschijnlijk evenredig groot is als bij kinderen). De kamergenoot, ik ben zijn naam even kwijt, zegt in die 24 uur mét onder andere: je komt af en toe een beetje kinderachtig – en erg chaotisch – over, en daarom nemen mensen je minder serieus , maar als je in je coach- of begeleiders rol zit, dan geloof ik je helemaal (hoe herkenbaar is dat?!) en spreek je me ontzettend aan, maar denkelijk zou je meer bereik hebben met jouw kennis en methodes, zeker nu die ook wetenschappelijk aangetoond zijn, als je wat (mijn woorden) zou oefenen om minder intens , chaotisch en kinderlijk te zijn.
Terwijl hij vervolgens aan het einde ook zegt: Verander alsjeblieft nooit Wim.

Ik hoop dat je gaat kijken (misschien heb je het al gezien), omdat ik denk dat het je heel erg aan zou kunnen spreken – ik weet niet of het ook met ondertiteling kan.
Hij is zo begaan met de wereld en wil zo graag / gunt de wereld en vooral de mensen zo wat hij te bieden heeft om psychisch meer in balans te komen, uit depressies te komen zonder medicijnen en lichamelijk sterker te worden. Hij zegt, er is zoveel onnodig lijden….

Thanks God dat Radboud dit onderzoek heeft gedaan, want nu wordt hij overal uitgenodigd. Dus denkelijk krijgt een en ander wel momentum –

Nou zo zit ik inene op mijn schrijfstoel terwijl jij misschien al enorme jeuk kreeg na mijn tweede zin ;-))
En als ik consekwent ben dan betekent dat ik dit ook op mijn eigen blog ga zetten – bij deze.

Dank nogmaals JJ

Ik heb inmiddels ook de link naar het interview – na ja, 24 uur mét, gevonden: http://www.npo.nl/24-uur-met/19-12-2014/VPWON_1229184

Tegelijkertijd doet me dit alles me denken aan mijn leven zonder filters gesprek zoals ik dat vanmorgen voerde, en zoals ik dat ervaar sinds mijn ongeluk en vervolg-burnout. Zij had een andersoortig ongeluk met vergelijkbare blijvende symptomen als ikzelf heb en haar neuroloog had haar gezegd: Vergelijk het maar met een auto zonder voorruit waar je vanaf nu in moet rijden en pas je leefstijl daaraan aan. Dat ziet zij als struisvogelpolitiek en dat verafschuwt ze. Ze wil meer weten, ze wil een beter leven, zich hier niet bij neer leggen.. Keilogisch en zeer herkenbaar dus dat snap ik heel goed. Edoch ik ben (tegenwoordig – na bijna vier jaar innerlijk knokken en steeds weer uitgeput neervallen en weken uitgeschakelt zijn) meer van de én én, en zie het inmiddels als de voor mij enig mogelijke manier om me aan te passen aan mijn nieuwe staat van zijn: Die soort van struisvogelpolitiek die me in staat stelt toch enigszins aan het openbare leven mee te doen. Dus ik was heel blij met die vergelijking van de ontbrekende autoruit en schreef haar:

Bij mij was ontspannen totaal onmogelijk geworden, laat staan slapen, ik had totaal niet smeer aan mijn 30 jaar eigen meditaite beoefening, leraar zijn in ontspanningstechnieken en sliep jarenlang maximaal 2 tot 3 uur. Series als Dr. Who (zogenaamde vlucht of struisvogelpolitiek), het mag ook niet te spannend zijn, hebben bij mij een omkering bezorgd aan die strakstaan status quo, met grotere ontspanning en meer energie en tevredenheid en daardoor waarachtig meer levenskwaliteit ten gevolge.

Als je zonder voorruit rijdt,zo bedacht ik me verder, moet je eerst gaan stilstaan, althans in my opinion, en niet lukraak verder rijden.
Als plastic ervoor plakken helpt tegen het ergste stof, is dat mijns inziens een goeie optie, inclusief veel langzamer rijden, en niet op de snelweg maar op provinciale wegen, om maar bij je vergelijking te blijven. Ik ben van mezelf kwa karakter heel extrovert, enthousiast, aanpakken, onder de mensen, allemaal eigenschappen die tegenwoordig tegen me werken en die ik moet doseren. Zware dobber en mijn grootste uitdaging op dit moment in mijn leven en mogelijk voor de rest van datzelfde leven van mij. My choice, my options, maar ik sta open voor méér, beter anders. 4 dagen op De Veluwe, alleen, met de zon en een fiets, de natuur en soms muziek en kleurpotloden, én met de Wim Hof ademhaling, en stukjes lezen in How To Be Sick – extreem goed boek – dank Mark! waren voor mij bijvoorbeeld onwaarschijnlijk diep ontspannend.

Ik hoef niet groter te worden dan ik ben, zelfs niet meer zo groot als ik was, al is er veel wat ik mis aan/van de  vanzelfsprekend kracht van Me-zijn, mijn ongebreidelde creativiteit en levenslust kunnen leven. Maar volwaardiger leven, mét mijn kwetsbaarheid, die enorm is, al straal ik blijkbaar nog steeds vaaaaak iets anders uit – heel graag.

Denkelijk voer voor een volgende keer. *opschrijft.

Wim zegt ook ergens “geluk, dat bestaat uit aangemaakte stofjes’ (in onze hersenen, in ons lichaam, en die kun je oa aanmaken met zijn WHM, Wim Hof ademhalings methode, dus nu eerst een setje van 3 x 30 retentieademhaling.



One Response to “Groter worden we niet, wel kwetsbaarder”

  • Hoi lieverd, wat fijn om een reactie van je te hebben.

    En wat een mooi verhaal. Ik ga kijken. En ik besef nu pas wat een extra last het is om een extravert te zijn, als je energie beperkt is. Ook daarvoor dank.

    Tip, sloop het hele dak er af, en kijk omhoog Sammy want dan wordt je lekker nat.

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • December 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: