gruwel, geouwehoer over vruggah, groen gedoe en andere verwijten

On 31 December 2015 by Carolien Geurtsen

DSC_2126 my mignons ddw xsmVanmorgen vroeg. Zo’n bericht wat ik al kende, lekker nostalgisch maar ook über klagend over de jeugd van tegenwoordig – de eerste keer dat ik het las kreeg ik er al de kriebels van, maar in de contekst waarbinnen ik het vanmorgen las, kreeg ik echt kotsneigingen, nou ja, dat is ook weer overdreven maar jeez het zat me genoeg dwars om er op te willen reageren om zes uur ‘s ochtends, wetende dat ik mogelijk de juiste woorden niet zou kunnen vinden, tegen vele zere schenen zou schoppen en absoluut geen zin heb in een eventueel losbarstende discussie discussie. Vruggah.. Ik knip en plak even

Het bewuste bericht begon zó:

Vanochtend bij de kassa van een supermarkt stelt een jonge caissière mij voor, dat ik voortaan mijn eigen boodschappentas meebrengt, in plaats van een plastic tas te kopen.
“Want plastic tassen zijn niet goed voor het milieu”, zo zegt ze.
Ik verontschuldig me en leg haar uit: “Wij hadden dat groene gedoe niet toen ik jong was!” De caissière antwoordt:
“Ja, en dat is nou juist ONS PROBLEEM vandaag-de-dag: JULLIE generatie maakte zich niet druk om het milieu te sparen voor de toekomstige generaties!”

I hou persoonlijk niet van hoofdletter gebruik maar met haar antwoord ben ik het dus persoonlijk helemaal eens.
Dan komt de rest. Het laminaat, o nee dat andere woord voor klaagzang –
#nodkidding dat schiet me dan niet te binnen. Normaal zou ik dat niet opschrijven maar gewoon opzoeken op google – heb ik eerder gedaan – en het dan hier neerzetten, maar laatste dag van het jaar, hop nog een bekentenisje erbij over dat hoofd van mij…laminaat – hoe kom ik er op

Ik snap wat hij zegt hoor:

Ze heeft gelijk, onze generatie had dat groene gedoe niet in onze dagen.
Toen hadden we melk in flessen, frisdrank in flessen en bier in flessen, die we leeg en omgespoeld terug brachten naar de winkel.
De winkel stuurde deze dan terug naar de fabriek en in de fabriek werden deze flessen gesteriliseerd en opnieuw gevuld. Wij deden echt aan recycling.
Maar we deden niet aan dat groene gedoe in die tijd!
Wij liepen trappen, omdat we niet over roltrappen en liften beschikten in elk gebouw.
Wij liepen naar de supermarkt en verplaatsten ons zelf niet iedere keer in een auto, als we 2 straten verder moesten zijn.
Maar ze heeft gelijk: wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd!
Strontluiers deed moeders in de kookwas, omdat Pampers niet bestonden.
De gewassen kleren aan de drooglijn in de tuin en niet in een energieverslindende wasdroger. Wind- en zonnen energie droogden onze kleren echt – vroeger, in onze dagen.
Onze kinderen droegen de afdankertjes van de oudste en kregen niet altijd gloednieuwe kleren.

maar omdat ik voel waar hij heen wil, krijg ik al bij zin twee enorme jeuk
Dat gaat nog even verder:

Maar de jonge dame heeft gelijk! Wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd.
In die tijd hadden we één tv en radio in huis en zeker niet een op elke kamer.
De tv had een klein schermpje, ter grootte van een zakdoek en niet een scherm ter grootte van een kamer wand.
In de keuken werden gerechten gemengd en geroerd met de hand, omdat we geen elektrische apparaten hadden die alles voor ons deden.
Wanneer we een breekbaar object moesten versturen per post, dan verpakten we dat in een oude krant ter bescherming en niet in piepschuim of plastic bubbeltjes folie.
In die tijd gebruikten ik geen motor maai apparaat op benzine als ik het gras ging maaien. Ik gebruikte daarvoor een maaier die geduwd moest worden en functioneerde op menselijke kracht.
Wij sportten door te werken, zodat we niet naar een fitnessclub hoefden te gaan om op ronddraaiende loopbanden te gaan rennen, die werken op elektriciteit.
Maar ze heeft gelijk. Wij hadden dat groene gedoe toen niet.
Wij dronken uit de kraan wanneer we dorst hadden, in plaats van uit een plastic fles, die na 30 slokken wordt weggegooid. Wij vulden zelf onze pennen met inkt, in plaats van elke keer een nieuwe pen te kopen.
Wij vervingen de mesjes van een scheermes, in plaats van het hele ding weg te gooien alleen omdat het mesje bot is.
Maar, wij hadden dat groene gedoe niet in onze tijd.
Onze kinderen liepen of fietsten naar school of het zwembad in plaats van hun moeder als 24-uurs taxi servicedienst te gebruiken.
Wij hadden 1 stopcontact per kamer en niet een heel arsenaal aan stekkerdozen en verlengsnoeren om een dozijn apparaten van stroom te voorzien.
En wij hadden geen smart telefoon nodig die een signaal moet op te vangen van een satelliet, die honderden kilometers verderop in de ruimte hangt, zodat de huidige generatie de hele dag bereikbaar is of om uit te zoeken waar dichtstbijzijnde pizzatent zich bevindt.
Maar is het niet in-en-in triest dat vele van de huidige generatie klaagt over hoe verspillend wij ‘oudere mensen’ waren, gewoon omdat wij ‘dat groene gedoe’ niet hadden in onze tijd? 

En nu ga moeders en ik koffie drinken.
Gegroet allemaal.

Bent u het met schrijver dezes eens, kan het u ruk schelen of heeft u ook jeuk? Ik schreef nog vóór mijn eerste koffie en geheel tegen mijn gewoonte in het volgende als reactie:

Carolien Geurtsen En ik vind dat de huidige generatie ‘ons ‘, de vorige generaties uitermate veel heeft te verwijten. alhoewel ik dit hierboven een prachtig staaltje nostalgie vind, vind ik het tegelijk óók een gejammer en heeft het totaal geen zin daarmee nog méér in wij/zij denken te polariseren.
Deze tijd met haar materiële en bankaire uitwassen is écht het resultaat van de som der delen van de generaties hiervoor, hoe bewust of onbewust óók, die meer, meer, meer, wilden in materiële zin, tweede auto’s en tweede vakanties, met oogkleppen voor de gevolgen.
Ik weet het, ik generaliseer, en buig bij voorbaat voor alle harde werkers die na WO II de boel in NL weer op poten hebben gekregen, maar dat generaliseren doet schrijver boven dus óók.  Want hoe dan ook zitten de huidige jonge generaties en zij die hopelijk nog komen gaan met onze gebakken peren.PS: Ik vind dat ik recht van spreken heb, omdat ik 42 jaar geleden in de eerste groene gedoe winkel in Utrecht werkte en dus absoluut zeker weet dat het er toen in ieder geval ook al was, dat groene gedoe.
En ja, ook toen al was er van alles zichtbaar en voorspelbaar tav verspilbaar en sombere toekomst muziek als maar doorgewelvaart zou worden, voor degenen die het wilden 🙈 zien in ieder gevalFijne jaarwisseling (zo ging ik verder) en laten we hopen dat het in meerdere opzichten een jaar wordt waarin we nog heel vaak rustig koffie kunnen drinken, met wie dan óók, maar liefst af en toe met iemand die van gedachten wisselen tot een uitdaging maakt, een jongere met uitgesproken ideeën bijvoorbeeld. Ik gun het u en ons  

Carolien Geurtsen
Schrijf een reactie…

einde gram en grrrr – daarna ben ik de WC maar gaan petsen, ja om half zeven ‘s ochtends, alweer no  kidding.

Ik moet en zal de laatste dag van het jaar met wat vrolijke noten eindigen, gewoon ter oppepping van vooral mijzelve, want wat ben ik moe van 2015 en wat een klote jaar was het al met al. Excuse my French.

Twee jaar geleden postte ik dit, nog steeds eens met de boodschap

IMAG2076_CG_sm

Nu eerst van die fantastische BrainPickings een wens voor alle jonge mensen die het moeten doen met wat wij er van gemaakt hebben, en ik zie het ze doen, briljant, creatief, op stoom komend.
Gisteren zat ik met mijn zoon in de auto en mijn mond viel open van een heel innovatief idee wat hij heeft en gaat uitvoeren, en ja erg revolutionair ook nog. Mijn zoon die toen hij vier was een tekening voor mij maakte met daarop het zinnetje ‘minder olie in de wereld graag’ – Kei en super trots ben ik op die nieuwe veerkrachtige generatie waarvan de kansarmen vaak gruwelijk in de steek gelaten zijn. Dat ze daar soms hulp bij nodig hebben om de omstandigheden te verbeteren, staat buiten kijf.

Patty zegt:

“To be an artist — actually, to be a human being in these times — it’s all difficult. … What matters is to know what you want and pursue it.”

Ze gaat verder:
A writer, or any artist, can’t expect to be embraced by the people [but] you just keep doing your work — because you have to, because it’s your calling.

Patti Smith’s Advice to the Young, by Way of William S. Burroughs

On maintaining creative integrity and not compromising — the best advice she ever got, from none other than William S. Burroughs (who typically offered the young advice of a more politically incorrect nature), which stayed with her all along:

Build a good name. Keep your name clean. Don’t make compromises, don’t worry about making a bunch of money or being successful — be concerned with doing good work and make the right choices and protect your work. And if you build a good name, eventually, that name will be its own currency.

Afijn, lees zelf

En wéér denk ik aan de gesprekken met mijn zoon, goed bezig!

De goedheid die ik in 2015 veelvuldig ben tegengekomen zat ‘m in de mensen, lieve vrinden en vrindinnen, gulle bekenden en onbekenden. Hartverscheurende taferelen werden nimmer weggepoetst door de hartverwarmende contacten met mensen die ik ontmoette uit Syrië en andere landen die in brand staan.

Dan:
Ik hoop dat iedereen die ik ken en niet ken de jaarwisseling overleeft – dát is nog eens een nieuwjaarswens die je gedacht had dat je nooit zou wensen en hij is oprecht gemeend, al komt er een kleine creepy gedachte achteraan dat sommige überslechterikken vannacht best wel in hun slaap mogen overleiden van mij, maar dat was een ongecensureerde gedachte die niet door de beugel kan natuurlijk. Maar hij was er voor ik het wist, dus die kan er ook nog wel even bij.

Lieve lezers nieuw en oud, bekend en onbekend, ik wens ons allemaal vooral de liefde te kennen en de weg naar gezondheid te kunnen vinden of blijven volgen, en dat er vreugde mag zijn in samen- of alleen zijn, en troost waar er gemis en verdriet is, kortom, al die dingen die jullie jezelf wensen maar dan keer honderd.

Heel veel liefs en goeie Rutsch
Carolien

Ik eindig mijn post met het briljante verzoek van Sylvia Witteman

(en daarna nog muziek ;-))
Zelden zo weinig van de Top2000 uitzendingen meegekregen – maar wel bij twee opnames geweest, dat maakt enorm veel goed. Bedankt Tom!
Nu Sylvia:

Beste Burgemeester,

Ik hoorde laatst dat je begeleiding kunt aanvragen voor kinderen die op weg naar school langs een AZC moeten fietsen. Wat een goed idee! Graag zou ik van u willen weten of mijn kinderen hier ook voor in aanmerking komen.

Jammer van de fokking furr coat die ze aan heeft – forgive me if I am wrong maar ongetwijfelt van levende beetsjes

Dank Geert voor het delen – ik heb toch geen spijt van dat ik haar *Carole King) heb opgegeven als beste singer songwriter evvah. Ook al is Cohen mijn super heroe




One Response to “gruwel, geouwehoer over vruggah, groen gedoe en andere verwijten”

  • Prachtig en scherp, die reactie van vanmorgen 06.00 uur. Want inderdaad, een blaartrekkend verhaal. Ik was het ook al een keer eerder tegengekomen en heb het toen gelaten voor wat was. Fantastisch en terecht hoe je repliek geeft. En wat nog geweldiger is, is dat je daarna gewoon doorschrijft over andere zaken en die betweterij inbed in verhalen die er wel toe doen. Plus mooie muziek. Een mooi slotakkoord, Carolien. Nog even en het is 2016. Ik verheug me al op jouw nieuwe investeringen in geluk.

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • August 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: