Heksendames – Briefven aan Laura (4) vanaf de blaasbank

On 5 May 2014 by Carolien Geurtsen

Hmmm, koude koffie koude thee, ik moet er even niet aan denken. Ik ben juist op zoek naar waar de kruik ligt.
Vanmogen heb ik wel een kop koude lauwe Himalaya thee opgedronken, dat dan weer wel. Ook in slaap gevallen vannacht, voordat ik dat opgedronken had.

FB_IMG_13985005036374473

Koningsdag 2014

Met blaasontsteking op de bank in plaats van bevrijdingsfestivallen vandaag. Blaasbankdag. En al had ik wel al ingezien dat ik juist toe was aan rust en verstilling en al vaag besloten het dicht bij huis te zoeken in plaats van in groots en meeslepende levendigheid en drukte, dit is wel een beetje veel van het goede.
Met veel drinken van kruidentheetjes en biologische appelazijn met warm water hoop ik de kristallen genoeg in toom te houden, of eigenlijk door te spoelen, om de pijn steeds tot een minimum te beperken, maar mogelijk moet ik me morgenochtend toch met een plasje naar de huisartsenpraktijk begeven. Geen kansen bieden aan nierbekken optrekkende bewegeingen.

Vandaag, bevrijdingsdag, was het misschien mede door koortsachtige vaagheid verdwaald in de tijd zó officiële feestdag en daarmee zondag voor mij dat ik er geeneens opgekomen ben om te checken of de huisarts dat ook vind. Ook heb ik volledig over het hoofd gezien dat de winkels wel eens open zouden kunnen zijn geweest, anders had ik pure cranberrysap gekocht om de plaaggeesten nog meer mee te bezweren. Daar kom ik net pas achter als mijn zus een soepje komt brengen. Dom dom dom.

Dat is gelijk een bruggetje naar jouw dommiteiten, eigenwijzingheden die je met vallen hebt moeten bekopen.
Ik zag de foto van de week al voorbij komen, vreselijk kaa om zo op je bek te gaan.
Ook daar weet ik alles van maar ik aarzel nog om mijn selfie van november hier bij te zetten – op het gezicht op straat en een bril daartussen doet ook wel wat aan special effects weet ik nu.

Over tien minuten begint blogpraat, terwijl ik geen idee heb of het wel doorgaat (5 mei is zoals gezegd in mijn ogen nog steeds een zondag/feestdag) en als wél, waarover dan? Maar ik wil dit mailtje aan jou dan wel af hebben, dus ik knijp hem voor nu af, en je ziet straks wel of er nog iets achteraan gekomen is, anders dan dat ik ook wel vertrouwd ben met windrichtingen aanroepen en Godinnen dansen, (onder andere Kali op de trouw ceremonie van mijn langste vriendinnelijkheid in het bos – Notabene op Firestarter )en dat in een bos bedoel ik dan) van The Prodigy,als je dat wat zegt. Was ronduit geweldig.
Ik was ervan overtuigd dat dit geen specifieke vrouwenpraat blog serie was toen we het er vorige week met Hendrik Jan over hadden, maar ik begjn nu toch te twijfelen. Al dansten er toen ook mannen n het bos, en riepen er ook mannen windrichtingen aan. Maar wie durft daar nou vandaag de dg nog voor uit te komen als man zijnde…

enne…

Yoe
Hou je alsjeblieft aan je innerlijke geloftes, in ieder geval die van dat trappetje bitte!
EN ja, die spelvauten foezel ik er zo na blogpraat ook nog wel even uit – denk ik nu
Liefs Carolien

PS Okay dan:

van buiten zie je niks aan me

van buiten zie je niks aan me

Deze brief is een antwoord op onderstaande mail. De link naar de hele brief komt straks, als Laura terug is van bevrijdingsfeestbeesten. We schrijven elkaar nu een paar weken pr email, en knallen die elke maandagavond op ons eigen blogmet een link naar de ander. Laura schrijft hier

Laura Artemis schreef op 3-5-2014 01:04:
Hi,
Zoals jij koude koffie drinkt, zo drink ik koude thee. Ik krijg het maar niet afgeleerd om een kopje thee mee te nemen als ik naar bed ga.
Ondertussen moet ik nu eigenlijk slapen, maar toen ik net een lampje wilde vervangen en op de tafel ging staan, zodat ik er bij kon, begon de tafel iets te wankelen.
Ik kon of blijven staan en met tafel en al omkieperen, of van de tafel af springen in de hoop dat de tafel in ieder geval zijn evenwicht zou herstellen. Ik sprong dus zo elegant mogelijk van de tafel af.
Toen ik op de grond lag en blij was dat mijn nek niet gebroken was, vond ik het toch wel pijnlijk, dat wordt een blauwe plek dacht ik nog. Toen ik langs de spiegel liep, me nog nergens van bewust zag ik ineens een grote rode vlek op mijn hoofd, bloed! Ik met een watje een beetje deppen, bleek er toch wel een flinke wond onder te zitten. Je snapt het al, ik eindigde mijn avond op de eerste hulp.



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • June 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: