Heksendames – brieven aan Laura 5 perfectie #not

On 12 May 2014 by Carolien Geurtsen

Uit: Opkrabbelen - thnx K RamakerBlogpraat ging vanavond over perfectie bij het bloggen-schrijven, wanneer je een perfect blog geschreven hebt of dat je daarnaar streeft of niet. Ik zal er zo wat door mij geplaatste tweets opzetten. [misschien].

Jouw brief / email als aanleiding voor deze brief/blogpost was – zolas ik nu lees door technische maar ook persoonlijke omstandigheden toen nog niet binnen, en dat terwijl we een streven hebben om net na 21.00 uur gezaemnlijk online te gaan. Net na blogpraat omdat dit blogidee van brieven/emails aan elkaar schrijven en posten op onze blog, tijdens blogpraat geboren is. ter ere van zeg maar.

Ik realiseer me dat ik me helemaal niet druk maak over hoe lang of hoe kort het wordt wat ik je schrijf, en net als met echte dagdagelijkse andere brieven die niet voor blogpublicatie bedoeld zij – op dit moment meest via mijn WhatsApp, ga ik maar gedeeltelijk in op wat jij zegt en schrijft maar is het wel degelijk aan jou gericht, het is geen niemendalletje zoals mijn innerlijke criticus het eerst bijna omschreef. Dat doet mij en jou en ons project en mijn sincerity te kort.
Mijn oprechtheid te kort. [weet niet meer hoe je sincerity schrijft].
Ik zit onverwachts op de maandagavond bij mijn tante op de bank, de laatste weken ga ik er een keer per week slapen, maar dan van woensdag op donderdag om haar te helpen met de vroege donderdgochtend medicatie, en dan ben ik er zo’n 24 uur, ter ondersteuning van het heftige en pittige proces waar ze sinds een week of zes inzit, en help ik met inregelen van de thuiszorg en aanverwante zaken.
Terwijl ik dus net na of nog tijdens blogpraat zag dat je mail ‘eindelijk’wel was binnengekomen, begon ik hem te lezen en al bijna terug te schrijven. Toen merkte ik dat ik mijn tante tekort deed, ze zou binnen een uur naar bed gaan en ik zat daar maar achter die laptop. Helemaal prima, ik had met mezelf afgesproken: blogpraat uurtje helemaal prima, ik was er ook al de middag en ben er morgenochtend ook nog, maar nu is het kletsen en wijntjes tijd.
Ik realiseer me dat ik hier wel kletsen mag gebruiken van mezelf, terwijl ik daar net nog allerlei ideeën bij had – en daar trouwens  ook nog achtersta – Namelijk dat mijn blog, Elja’s blog, jouw blog, geen geklets is/zijn. Ook dat doet weer tekort aan onze oprechtheid, insteek en energie die we eraan besteden – O do not understand me wrong – ieder ander mag het geklets noemen, maar daar hoef ik het niet mee eens te zijn, en dat ben ik ook niet. En o ja, als mensen aan wiers oordeel ik erg veel waarde hecht het gekletst noemen zal ik even oprecht gewetst zijn = gekwetst.

Inmiddels is mijn tante naar bed – de aanleiding voor het daadwerkelijk dichtklappen van mijn laptop was dat ze ineens zei: Moet je kijken wat een mooie lucht! – En ja, buiten inderdaad, bizar mooie lucht. Na al die grauwe grijze massa’s was daar inene de zon, en veel wolken zichtbaar door het blauw erachter.
Ik zei: mag ik even je slippers lenen en maakte vanuit de tuin een foto om hier op mijn blog te zetten, met de gedachte om het daar voor vanavond, verder woorden-loos bij te laten. Maar ze zijn mij weer voor, die woorden, en de foto komt morgen wel, of niet. Ik heb hier geen wifi en een beetje bewerken en uploaden, daar heb ik vanaf hier geen zin in. Geen Dit online zetten en even scannen voor de ergste spelvauten voelt goed. Goed genoeg.

Veel schrappen en ruimte maken voor wat er echt toe doet voelt goed. Familie, vrienden, liefde, dienen.
Klinkt zwaar maar is het niet. Intens, ja, vermoeiend, soms. Dankbaar, echt wel. Gezalfd of verheven, absoluut niet.

Leven dat wel
geven dat ook
en delen en ontvangen
net breien
of plummen (dat met die elastiekjes)
of Wijffels ook op TV vanavond
Of Damanhur waar ik ooit wel eens heen wilde
eindelijk de tempel, of een gedeelte ervan gezien
gewoon op TV

Flarden
woorden
schilderen
of kliederen
of kletsen|op dijen
of knijen
het is me om het even
hoe je het noemt
maar degene die mij neemt
Zoals ik ben
die wint

wat heb ik een prachtig blog voor morgen

gezienDank voor je aandacht lieve Laura
Dank voor je moeite
een zachte nachtDie echte brief
van pen krassend op papier
die gaat er komen
Ik denk aan Leonard Cohen
wat een heerlijke man
begenadigd woordenkustenaar
levenskustenaar
als ik iets nastreef dan is het dat
weer hartstochtelijk in het leven kunnen staan
maar niet om een perfect blog te schrijvenwat mooi
al weer een verschrijving die ik laat staanen koesteren blij mee ben
ik ben een levenskustenaar
en jij ookook van mij
<3Laura Artemis schreef op 12-5-2014 20:56:

Hallo Carolien,

Wat een week, wat een weekend, wat een drukte. Wel leuke drukte hoor, daar niet van. Maar eigenlijk had ik wel behoefte aan die rust en verstilling waar jij het over had.

Maar in plaats  van rust en verstilling was het Magisch festival op magische wijze ineens dit weekend al. En dan moest ik ook nog schminken op een kinderfeestje, vind ik altijd leuk om te doen.

Dus huppakee, even niet zielig op de bank ongesteld gaan zitten zijn, maar een paar pijnstillers in mijn mik en gaan met die banaan. En dan wilde ik eigenlijk ook nog langs bij de liefde (we wonen niet samen, en beide in andere steden, dus afhankelijk van weekenden) en moest ik oefen voor een modeshow ergens volgende maand. 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: