Heksendames – brieven van een eiland – aan Laura (8)

On 3 June 2014 by Carolien Geurtsen

sistersHi Laura, ook je gehaaste mails vind ik leuk. En die van mezelf trouwens ook redelijk uniek, omdat het – alhoewel ik anders ook een blog bijna aan één stuk door tik – het een speciaal effect heeft op het schrijven zelf, om met een (zelfopgelegde) deadline te werken, en ja, ik maak er inderdaad een sport van om om 21.12 (niet om 21.21 maar als jij dat doet is helemaal prima hoor) online te gaan. De eerste keer dat dat er niet naar uitziet te gaan lukken, ga ik m in proberen te plannen. *As we speak is me dat deze week niet gelukt – de mail was foetsjie toen ik m online wilde zetten. Tweede poging 3 juni om 15.00 uur…

 

Laura en ik schrijven al een week of zes brieven aan elkaar die we behoorlijk ongefilterd de ether ingooien. We kennen elkaar ‘alleen’ online, via Twitter en Blogpraat en geven de schrijfmagneet tussen ons wekelijks uitgebreid de ruimte, om na diezelfde blogpraat op of rond 21.12 uur het digitale sop te kiezen. Met altijd een linkje naar elkaars meest recente brief van die dag/week. De rest vind je onderaan.

 

Maandag 19 mei, 09.14 uur,

 

Toen schreef ik: 

Ik zit op de bood / boot naar Terschelling, mijn vrijwilligerswerksheid tegemoet varend. Paps heeft mij weggebracht, tegelijk een antwoord op je vraag. Hij is bezig aan zijn zoveelste wonderbaarlijke genezing en wij knijpen onszelf tegelijk in onze handjes en in de armen. Het eerste omdat het zo fijn is en het tweede om te checken of we niet dromen. 
Ik weet nog niet wat ik allemaal van deze mail online ga zetten, of ik al voor de wereld wil weten waar ik heen onderweg ben, en mogelijk schrijf ik morgen een stuk, de rest of helemaal opnieuw. Maar dan heb jij tenminste deze antwoord mail binnen.

Wat afschuwelijk, een roofoverval, wat kwetsbaar en raakbaar moet je je dan gevoeld hebben, ook als er een stalken op volgt. Ik heb ooit eens een insluiper weg-geschreeuwd uit ons huis – En ja, ook hij was een kleurrijke man, en ik heb mezelf altijd gelukkig geprezen dat dat toen goed gegaan is. Terwijl ik de trao afdaalde wist ik datik hem mogelijk tegemoet liep, want dat was tenslotte de reden dat ik als dappperste van het stel van 6 vrouwen op weg was naar beneden. Ik had geluiden gehoord die daar niet zouden moeten of kunnen zijn, aangezien wij allemaal boven waren. Gelukkig was ik met mijn sluiperij blijkbaar beangstigend genoeg, want ook al stond hij plat tegen de muur gedrukt, hij zetten het toch op een rennen toen ik begon te schreeuwen…

Dat was dat. Ik begin moe te worden, of laat ik zo zeggen, de slaap begint mij te overvallen, en we moeten nog een uur, dan de spullen uit de kar in de ophaalwagen van de bagage naar de camping zetten, mijn gereserveerde fiets ophalen en dan nog ongeveer 6 kilometer fietsen – halverwege het eiland mijn inschrijving in orde maken – waarvan ik me nu realiseer dat ik het hele formulier nog in moet vullen dus misschien moet ik dat voorrang verlenen boven deze brief aan jou – Het begin is in ieder geval weer gemaakt.
Maar wat ik zeggen wilde, ik ben al vanaf 02.34 wakker en vanaf 05.10 uur op. Ik moest nog heel veel doen vanmorgen. VAATWASSER UITRUIMEN, (vanwaar nu inene die automatische capslock? #nokidding) en inruimen, nog pakken, huis opruimen, want netjes achter laten voor de logé. Etcetera.
Toen met de toetoet naar paps, koffie en de rit verbogen via een broodje haring bij de viskraam in Harlingen Haven… 


Formulier invullen of niet – ik aarzel, ik heb nog 3 kwartier..ik zie het wel.

En ja, ik wil eerst weer even kijken hoe het na de waanzinnig uit de klauwen gelopen 1 jaar geleden dat de Gezi bescherm het park demonstraties in Istanboel begonnen – de politie begon, terwijl er geen enkele provocatie was, gewoon om 19.oo uur door het gehele land charges uit te voeren, zo weet ik van mensen die ik ken die erbij kwamen.
Er waren ook heel erg veel wat wij vroeger ‘stillen’ zouden noemen (in totaal 25.000 politie mensen om mensen uit een park te houden), en met knuppels en traangas op mensen in begonnen te slaan en met traangas te spuiten.
Het was afschuwelijk om de berichtgeving van goede en minder goede bekenden te horen en te lezen, en de uitspraken van de PM maar ook het excessieve geweld te zien – ik ga je geen link doorsturen dit keer en zal je de rest besparen.

Ik ben in ieder geval weer wakker – o ja, straks dan fietsen, tent opzetten en kijken of ik dan nog iets wil eten anders gooi ik helemaal mijn ritme zo overhoop als ik dan vroeg ga slapen… we zullen zien – ik ben even uitgepraat voor nu.

PS: Ik ben wel in Zweden maar niet in Noorwegen geweest – ik was daar op een eiland om drie weken om de Equinox (Zonnewende) heen te dansen en te zingen, en te kamperen met mijn toenmalige indigenous halfbloed/Schots Sjamaanse teacher en een grote groep mensen en kinderen de Sundance te vieren en te dansen en zingen voor de aarde en mensen die het nodig hadden. een fantastische ervaring moet ik zeggen. En ook al weet ik vaak niet in welk Scandinavisch land ik toen geweest ben, ik wil graag terug, en ook naar de anderen, dus ook naar Noorwegen, maar dan de ruigere gedeeltes. Ik hoef zelf niet zo naar de steden toe, ik zoek in eerste instantie de natuur. Ik heb familie wonen in Noorwegen waar ik ook wel bij op bezoek wil, maar ik heb geen idee waar die wonen, al lijken de foto’s redelijk ruraal.
De boot trilt nu aan alle kanten, nog een klein kwartier voor we aanmeren, dus ik ga weer aan dek om het eiland naar me toe te zien komen. 

Denkelijk lees je dit voor je vliegt, dus hele goeie vlucht morgen – en je kunt je mail dus inplannen, al weet ik niet of dat bij jou host ook kan, bij de mijne wel. (alleen is dat deze week dus niet gelukt).

Binnenkort een keertje wijnen of theeen lijkt me wel leuk – vragen ze dat ook in de kroeg als je alcohol besteld hoe oud je bent, zo vraag ik me inene af.

En hele fijne avond als je dit zo meteen al leest. 
De spelfouten haal ik er morgen wel uit, maar weest ook niet verbaasd als er morgen iets heel anders online staat als dit want zoals gezegd ik weet niet hoeveel het anderen aangaat te zien waar ik ben, zo expliciet dan.

liefs en groet
Carolien

 

—– Oorspronkelijk bericht —–
Van: Laura Artemis <renes.laura@gmail.com>
Aan: Carolien Geurtsen <c.geurtsen@online.nl>
Verzonden: Sun, 01 Jun 2014 09:11:43 +0200 (CEST)
Onderwerp: Re: brief 3 aan Laura

Hallo Carolien, 

Het blijft toch een beetje tegen de klok  in werken. Met dagen die structureel uren te kort komen. 
Te veel dingen om te doen en een vrij hoog tempo dat wij onszelf opleggen. Iedere week elkaar schrijven, het liefst om 21.21 plaatsen, op maandag. Waar jij op de een of andere manier een ontzettend groot talent voor lijkt te hebben. Volgende week maandag weet ik niet of het me lukt om op tijd te briefbloggen. Ik zal dan in het vliegtuig terug naar huis zitten. Terug van een paar dagen Oslo. Ik ben heel erg benieuwd. Nog nooit in Oslo geweest. Of in welke willekeurige andere plek in Noorwegen dan ook. Jij wel?Ondertussen maak ik me boos. Boos omdat google kennelijk in staat is om op basis van de gegevens die mijn telefoon naar ze verzend over waar ik me bevind kan uitrekenen hoeveel uur ik per maand wandel!!! (en hoeveel dat scheelt met vorige maand). Op basis  van diezelfde gegevens kon de politie na een Koninginnedag feestje een paar jaar geleden mij een sms’je sturen om te vragen of ik toevallig getuige was geweest van een misdrijf dat was gepleegd in de omgeving van waar ik was op dat tijdstip. Maar mijn gestolen telefoon terug vinden, dat kunnen ze niet?!?



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: