Heksendames vrouwenpraat 9 – Laura ik ben er weer

On 1 July 2014 by Carolien Geurtsen

sistersLieve Laura,

Je laatste brief dateert van 8 juni, wat lijkt dat alweer eeuwen lang geleden. Zin om terug te schrijven nu, en ook de rust.

Laura en ik schrijven al een week of tien brieven aan elkaar die we behoorlijk ongefilterd de ether ingooien. We kennen elkaar ‘alleen’ van online, via Twitter en Blogpraat en een beetje via Facebook. We gaven de schrijfmagneet tussen ons wekelijks uitgebreid de ruimte, om na diezelfde Blogpraat op of rond 21.12 uur het digitale sop te kiezen. Met altijd een linkje naar elkaars meest recente brief van die dag/week. De linkjes naar de vorige brieven staan onderaan. Na een verblijf op Oerol pakken we de draad weer op.

Toen zaten we nog compleet in de opbouw van Oerol. Leuk dat je al een aantal foto’s voorbij had zien komen die je aanspraken.
Het werkelijke festival begon op vrijdag de 13e, voor ons vrijwilligers de tweede fase, waarin je dan ineens je vaste maatjes, van de dagen en klusjes daarvoor, bijna niet meer ziet. Dan rol je het schema van je al of niet vaste festival klusjes in. Er zijn ook Varia Teams namelijk die iedere dag andere taken hebben.
Ik heb naast mijn bezigheden in de kaartverkoop en entree bandjes en host in totaal 12 voorstellingen kunnen zien, en dat terwijl ik in mijn optiek toch behoorlijk op mijn energie lette en vaak het vroegst van mijn hele vrijwilligerscampingveld op mijn luchtbed lag. Ik ben misschien in die 3 weken 2 keer ‘s avonds naar de kroeg geweest, hoefde gelukkig meestal overdags aan de bak en die ene keer dat ik tot 22.00 ‘moets’was het rustig en kon ik anderhalf uur eerder uitklokken.
Dat niet gaan stappen had niet alleen met het late uur en de volgende ochtend vroeg weer op te maken, maar ook met de grote hoeveelheden mensen, de muziek, zeg maar de toevloed aan prikkels. Want dat was ik toch wel de hele tijd, aardig overprikkelt. Maar mens  wat sliep ik er goed. En veel. En lang. En diep.

Die 12 voorstellingen daar kon ik ook heen omdat ik als longstayer-vrijwilliiger een zogenoemde ‘platina held’ was, een nieuw concept met een lila strippenkaart, waardoor ik op alle voorstellingen 75% korting kreeg, en zo voor 2,75 of 3,50 naar theater of muziek kon wat anders een of meer tientjes kost. En op het vasteland nog duurder natuurlijk, wanneer ze na Oerol op tournee gaan. Want meestal gaan stukken op Oerol in premiere.

Ik geef gewoon ook voor mezelf even een lijstje in vrij williekeurige volgorde van wat me is bij gebleven:
Als vrijwiliger kun je ook gratis bij doorlopen zijn en omdat ik dacht dat  De Kift en Romeo en Julia  van Karina Kroft wel vrij snel uitverkocht zouden zijn (en ik geen tijd of zin had om in de avond in de rij van de vrijwilligerskassa te zitten), ben ik naar de doorloop van die twee voorstellingen geweest. En ook al zat ik bij de één in de brandende zon en bij de ander, helemaal niet gekleed op een snel kouder wordende avond na zonsopgang, klappertandend van de kou, ik heb van beide zeer genoten.
Ik realiseer me nu dat ik in totaal dus 14 voorstellingen heb gezien, want voor doorlopen – voordat het eigenlijke festival begon, heb/had je geen kaarten nodig.

Ik zit nu op mijn balkonnetje, heb er na Oerol een opklapbedje neergezet om buiten te kunnen slapen, en ga even nog een koffie pakken.
De zon is er, met blauwe lucht en witte wolken, zoals ook meestal op het eiland in die weken, ik heb net een hoekje schaduw met mijn laptopje, en schrijf zo weer verder

Een telefoontje en wat heen en weer gescharrel later zit ik weer, en nu is de accu bijna leeg, opstaan van het opklapbedje , wat net ook even in elkaar donderde, nou ja met één poot dan,
om het verlengsnoer te bevestigen anders moet ik de boel zo weer overnieuw opstarten, is toch weer een kleine expeditie.

Ik ben nog niet fit, zoveel moge duidelijk zijn. Gisteren crashte ik om 14.00 uur na een lijst To Do’s kwa admin op orde maken om u tegen te zeggen: post doorspitten en interrnet betalingen nou eindelijk eens echt goed op de rit krijgen. Mijn voormalige budgetbeheerder bleek incasso’s geblokkeerd te hebben waardoor alle vaste lasten steeds weer niet betaald werden, en nu eindelijk de optie gevonden om te deblokkeren.Ondertussen ben ik giga afgedwaald van waar ik het vóór mijn koffie pauze over had. Ik zoek mijn draad weer op.
Toen ik uit Turkije terugkwam, dan spreken we 1997, was Oerol een van de dingen op mijn bucketlist waar ik nog heel erg graag naar toe wilde, en voor mij bij de plezieren van Nederland hoorde. Omdat ik meestal met Pinksteren les gaf, vrouwenworkshops die vier dagen duurden, zou het nog tot 2006 duren voordat ik er met mijn toen zoontje voor het eerst heen kon. Vervolgens weer té vaak werken rond die tijd, totdat ik enkele jaren terug voor de eerste keer ging vrijwilligen, een heel erg leuke manier om het festival van binnenuit mee te maken, zelfs te helpen vormgeven en om met kost en inwoning (good food en camping) onderdeel te zijn van een zeer plezierige happening, dus ja daar ging ik, mét krukken vanwege mijn mank lopen in de vroege ochtend door een hielspoor.
Ga dat zien Laura, ga dat zien, maar probeer het ook al is het je eerste keer onmiddelijk via de invalshoek van vrijwilliger, roep ik er gelijk bij.
Vanmorgen zag ik een filmpje over het laatste weekend, een compilatie, en weer realiseerde ik me hoeveel ik ook niet gezien heb.
Maar om mijn eigen lijstje van wat dan wél meer compleet te maken – zal ik toch de foto er even bij halen die ik van al mijn kaartjes gemaakt heb, om het te controleren.Orgel vreten (ja ja Kim, eindelijk zeg ik het goed. Ik zei altijd orgelvreters waarop mijn buuvrouw mij iedere keer even vrolijk verbeterde. Orgel vreten dus, echt leuk, vrolijk, origineel.. Kintsikuroi (zometeen de spelling weer controleren zoals iedere keeer) van Spinvis (Eric de Jong) en Saartje van Camp – wonderschoon. Duikvlucht van Studio Orka, wat heb ik heerlijk gelachen, al moets ik op een gegeven moment vreselijk plassen en heb dat onder de tribune gedaan, tijdens de voorstelling. NNT met een stuk vrij naar Ibsen, Crashtest Ibsen II, wat een waanzinnige locatie, in bos, met meertje. Erg leuk stuk.
Jeez wat nog meer? Het Groote Hoofd over Janis Joplin, het enig stuk waarbij ik weg wilde lopen. Die vreselijke steeds terugkomende hinniklach was tenenkrullend, althans voor mij. Een actrice devoot van Janis, met redelijk uitgevoerde covers maar ik vond haar spel slecht. Alleen omdat ik net iets te beleefd was en mijn vertrek, gezeten aan het gangpad in een kerkje, echt niet onopgemerkt zou voorbijgaan, ben ik met veel moeite gebleven. Ze kreeg een staande ovatie en ik leek werkelijk de enige te zijn met een andere mening.Mijn laatste klusje als vrijwilliger was vertalen bij opnames door een Italiaanse filmcrew, Zimmerfrei, die een boer gingen bezoeken als onderdeel van een film over verbeelding in veranderend landschap op Terschelling aan het maken zijn, in samenwerking met Oerol zelf, uit te komen op Oerol 2015. Erg leuk was dat.
Lavinia Meijer in het Bostheater – adembenemend, had ik niet helemaal verwacht, al was ik er niet voor niks heen gegaan. zowel Einaudi als Phillip Glass zijn favorieten van me dus daar had ze me al. De toegift, een nummer van Radiohead uit/over IJsland deed me huilen van ontroering en oude beloftes herinneren.
Ik spiek nog even op mijn foto – Company Sharon Fridman met Caida Libre, een dansvoorstelling op het strand over verbinding en ondersteuning, prachtig. Heel bijzonder en ook weer onverwachts vond ik Being Arthur van Kameroperahuis, ja over de Arthur legende, specifiek Lancelot en Guinivere, maar dan ook naar deze tijd gehaald, en alweer, midden in een bos en met veel humor, leuke muziek en ook pijnlijk rakend.
Admiral Freebee, ook alweer in het Bostheater, was voor mij onbekend en onverwachts leuk en mooi, zowel zijn repertoire als hoe hij, nu solo, na de avond ervoor met band op het grote festival terrein Wsterkeyn, in contact trad met ons, zijn publiek. Tof.Ik knutsel hier nog even een einde aan en plaats hem dan op mijn blog. Onvoorstelbaar en tegelijk heel leuk dat ik al een maand niks meer gepost heb – eens kijken hoe dat voelt vandaag.Warme groet en tot binnensnel
CarolienLaura Artemis schreef op 8-6-2014 10:12:

Hallo Carolien,

Op Facebook zie ik allemaal geweldige foto’s voorbij komen van jou op Oerrol. Staat overigens al jaren op mijn to do list om eens heen te gaan. Vooral omdat mensen al jaren roepen dat het echt iets voor mij is. Een soort enorme Parade. Ik zie het zo voor me en denk dat al die mensen gelijk hebben.

Toch ben ik, alweer niet daar. Maar lig ik in een logeerkamer in Oslo. Gisteren zijn we uit gegaan, in een gaybar. Waar ik meteen opviel en een
fanclub opbouwde van homo’s who just adore my style. Helaas later op de avond ook van heteromannen die een kansje wilde wagen. Ze snappen het concept gay denk ik niet!

En ja, die overval was kwetsbaar. Maar maakte ook dat ik me sterk voelde. Ik vocht terug, en dat weet ik nu dus van mezelf. Ik heb kunnen voorkomen dat hij me naar binnen volgde. Met weet ik veel wat voor een gevolgen…

Heksendames, brieven van Laura aan Carolien



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: