Ingelast uit Afrika – Het Heilige Moeten

On 24 December 2012 by Gastbloggers

Zeau - thats Miriams Christmas 2012Kennelijk was ik nog niet helemaal af, maar ik had een Sinterklaaskind moeten zijn. Veertien dagen laten werd ik alsnog geboren. Sinterklaas zit in mijn bloed. En je kunt mij haast niet harder beledigen dan me een verjaarskado in kerstpapier te geven.

Mijn moeder was goed getraind, want haar zusje is de 22e jarig. De kerstboom werd daarom altijd pas op 23 december aangeschaft en dan begon de kerst. Boom op 6 januari weg, zoals het goed kattelieken betaamt – want ook nadat je de kerk verlaat blijven vaste data hangen. En net zo ging het bij ons; ook voor mij begint kerst pas na mijn verjaardag.

Het is dan ook een beetje tragisch om verhuisd te zijn naar een land met een grote Angelsaksische invloed. Kerst begint in Zuid-Afrika gewoon in september – wanneer de pepernoten in de Nederlandse winkels verschijnen zien we hier de eerste rood/groene versieringen opduiken en begint de middenstand de verlanglijsten te dicteren.

Het Heilige Moeten zit er diep in. Die stakkers kennen ook helemaal geen Sinterklaas dus geen wonder dat de kerst extra gepimpt wordt. Al zijn sommige dingen erg verwarrend aan de andere kant van de wereld, waar het zomer is. Zo vroegen de zesjarigen begin deze maand aan oudstes juf wat dat gedoe met die sneeuw toch was.

Het is wel ingewikkeld om Sinterklaas in ere te houden hier.  Mijn dochters heb ik verteld dat de kerstman een broer van de Sint is – veel dingen doen ze hetzelfde maar de details zijn toch net anders. Hun schaamte voor een ‘anders’ feest is omgeslagen in medeleven: vriendinnetjes hebben maar één keer kadootjes in december. Maar de omgevingsdruk is groot en ik zal eerlijk bekennen dat het me niet meevalt om tegen de kerststroom in te roeien. Het Sinterklaasjournaal helpt om de stemming erin te houden, al vindt de BVN (voorheen de Wereldomroep) het belangrijkste evenement van het jaar niet interessant genoeg om Dieuwertje op dezelfde dag uit te zenden. En ik denk met weemoed aan de grote Sinterklaas-familiebijeenkomsten bij opa en oma. Chaos en feest.

Zelfs al zijn mijn moeder en vader tegenwoordig op leeftijd: een groot pluspunt van emigreren is dat ik niet langer van hot naar her hoef te rennen met kerst. Meermaals had ik een geliefde met ook gescheiden ouders, zodat we vier bezoeken in twee dagen tijd moesten zien te proppen. Drie van de vier waren geheid beledigd als ze niet aan de beurt waren voor het diner op eerste kerstdag. Lang leve mijn laatste schoonmoeder die gewoon zelf besloot dat het feest bij haar op kerstavond plaatsvond.

Het Heilige Moeten. Twee dagen lang kriskras door het land om je tijd uit te zitten met op zich aardige mensen die je als introvert niets te melden hebt. Met verplicht niets omhanden, en wat zijn we fortuinlijk dat we veel eten hebben. Het was een zegen (dat kerkelijke taalgebruik zit er nog altijd in) om een baan te hebben waarbij ik kon verkiezen om op de avond van tweede kerst te werken. Eindelijk rust.

Hier is het stil. Het is bouwvak, heel Johannesburg is naar de kust. Mijn verjaardag vier ik in januari pas. Dit jaar is misschien wel mijn eerste Eenzame Kerst. In tegenstelling tot André Hazes word ik er drankzuchtig noch huilerig van. De kinders zijn bij hun vader; voor het eerst ben ik niet uitgenodigd om het daar te vieren. En dat is goed. Een kennis overweegt een picknick te houden voor alle allenigen want-we-zijn-heus-niet-zielig. In plaats daarvan duik ik mijn zwembad in en ga lekker mijn grote verjaarsfeest voorbereiden.

Fijne vakantie allemaal!

Miriam Jorna

@miriamjorna op Twitter



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • August 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: