getting the hang of 2016 – het in Keulen horen donderen

On 8 January 2016 by Carolien Geurtsen

boektitels gedicht

The Layover staat op, met Anthony Bourdair. Een stop-over van ik geloof 24 uur in iedere keer een andere stad waar hij dan met of zonder bekenden het food life induikt. Montreal deze keer. Waar ik vroeger schaatsen of natuurprogramma’s had opstaan ter ontspanning, zijn dat nu 24Kitchen variaties. Ik heb een tijdje gekookt voor een groep wijkbewoners en mijn manier om dan aan een anders dan anders menu te komen, was om een paar dagen van te voren een paar uur 24Kitchen aan te zetten. En zo is het gekomen. Toen heb ik de gewoonte ontwikkeld om gelijk online de recepten op te zoeken van de gerechten die me bevallen en samen met de boodschappenlijstjes op te slaan. Dat doe ik nu nog steeds en af en toe neus ik daarin om mijn eigen variaties te maken.

Mijn hoofd doet bijna geen pijn meer, mijn rechteroor suist nog wel overmatig, maar de wereld zwalkt vanmorgen niet meer zoals ze gisteren de hele dag nog wel deed en ik heb vannacht redelijk geslapen. Gevalletje evenwichtsorgaan wat een opdonder heeft gekregen en naar ik hoop snel hersteld. Misschien een lichte hersenschudding als ik ook de uren durende misselijkheid in ogenschouw neem. Dus ja, ik doe het even gedwongen rustig aan. Bevalt goed trouwens. Hoe het zo kwam schreef ik eerder elders en nu hier:

Vanmiddag even uitgeprobeerd: portier héél hard dicht trekken en dan op mijn oor mikken met de punt ervan- vol erin. Kan ik het of kan ik het niet?

Ik zeg, gelukt.
GVD wat doet dat pijn. Oor/hoofd
Waar is hier de nooduitgang?

Ik weet het al, met de binnenkant van je onderarm het rooster aanraken van de zalmcroquetjes die je uit de oven haalt – overstemt werkeljk alle andere pijn, in ieder gevak voor even.

All in one day – well done girl
I say, where the F is the paracetamol

Dat schreef ik eergisteravond op mijn Facebook pagina. Zonder dat ik wilde jammeren of klagen had ik toch behoefte om te delen én te relativeren/ beschouwen, dus ja, a) was dat op zichzelf al even fijn en b) waren de reacties bij het wakker worden ook leuk, lief en een steuntje in de eenzaam lijdende rug. Ondertussen veel slapen, af en toe een spelletje spelend iets eten, en heel af en toe online.

The Kölner Saga heeft natuurlijk ook vanaf het eerste moment dát er iets over in de media verscheen mijn felle aandacht en vanmorgen zag ik dat mijn nichtje een artikel van Anja Reschke deelde wat voor mijn halfsuizende hoofd en nog steeds op de goede plaats zittende hart meer dan genoeg spijkers op koppen slaat om me in te kunnen vinden.

Excerpt:

Was beweist die Horror-Nacht von Köln?

“Massenvergewaltigung” hat es im Übrigen nicht gegeben. Bei 15 von bislang 90 Anzeigen* geht es um Sexualdelikte, eine davon erfüllt laut Polizei den Tatbestand der Vergewaltigung. Der Rest sind Eigentumsdelikte. Doch auch ohne AfD-Propaganda sind sie massenhaften Übergriffe scheußlich. Aber Köln ist nicht der Beleg dafür, dass DER Ausländer mehr vergewaltigt.
Aber Köln ist ein Beleg dafür, dass es massive Schwierigkeiten in der Integration gibt. Köln ist ein Beleg dafür, dass einige sich lieber in Kriminalität als in rechtschaffenes Verhalten flüchten. Köln ist der Beleg dafür, dass man als Frau in Massenaufläufen nicht geschützt ist. Dass Köln für den kommenden Karneval jetzt nichts besseres einfällt, als FrauenVerhaltensregeln für Massenveranstaltungen mit auf den Weg zu geben ist ein Armutszeugnis. Wo sind wir denn bitte?

De noot van de redactie vat de chaos omtrent de gang van zaken best samen

*Anmerkung der Redaktion: Die Angaben der Kölner Polizei zu der Anzahl der Anzeigen ändert sich momentan beinahe stündlich. Die im Text genannte Zahl ist der Stand zum Zeitpunkt der Publikation. Laut Kölner Polizei sind mittlerweile (Stand 6. Januar) 106 Anzeigen eingegangen. Etwa drei Viertel der Anzeigen wiesen eine sexuelle Komponente auf, sagte ein Sprecher der Polizei. Allerdings berichteten Geschädigte, die etwa den Diebstahl ihres Handys anzeigten, häufig erst auf Nachfrage von sexualisierter Gewalt.

Bruggetje zoekt

Historical picture of the extended Spiekman family, I guess around 1964 yearly holidays“Almost Cut My Hair”Almost cut…

Geplaatst door Carolien Geurtsen op woensdag 6 januari 2016

Op mijn negende begon ik dubbeltjes te sparen in een grote fles, met het idee om er uiteindelijk een ticket naar mijn familie in Canada mee te kunnen bekostigen. Het leek me een fantastisch land en een mooie gelegenheid om daar wat tijd door te brengen via en met mijn daar heen geëmigreerde familie. Op mijn vijftiende kocht ik er mijn eerste paar lenzen van, toen nog ongeveer 400 gulden als ik het me goed herinner.
Het feit dat een Canadese vriendin er inmiddels naar terug verhuist is en mijn zoon er over denkt om er volgende winter te gaan studeren, maakt die oude interesse weer wakker, zeker als ik per ongeluk weer allerlei Canada natuur en andere impressies langs zie komen. Ik word absoluut gekieteld in een verlangen om er wat langere tijd door te brengen, liefst ook rond te reizen. De haalbaarheid verdient een waardig onderzoek en misschien het sparen van een en twee euro stukken in plaats van dubbeltjes ;-))

Zou Canada mijn België worden nu Turkije geen reëele optie meer is?

De lat iets lager leggend hoop ik op een paar dagen Terschelling voor die tijd. Uit die hoek kwam er gisteren zo een leuke vraag/uitdaging van een van mijn Facebook vrienden dat ik me inderdaad naar achteren helde om wat boeken uit mijn boekenkast te trekken, ze vervolgens in onwillekeurige volgorde op elkaar te leggen en een foto van de titels te maken. Dit zodat ze achter elkaar gelezen een soort van gedicht vormden, want dat was de opdracht.

Ongeschreven tradities
Een vreemde wereld
Er moet iest gebeuren
voor ik dood ga
dromen voor altijd

Het verbaasde me hoe weinig tijd er voor nodig was om tevreden achterover leunend het resultaat te bekijken. Dus ook die zet ik maar hier neer en denkelijk wil ik de uitnodiging daartoe ook over nemen en delen.

Uit: Opkrabbelen - thnx K RamakerAnthony Bourdair is grappig, het programma inmiddels afgelopen. Frisse Start begint. Ik pak er een tweede koffie en een grapefruit bij.
O ja, gisteravond at ik bladerdeeg rolletjes met gerookte zalm en blauwe kaas voor avondeten, met een heerlijke rucola salade erbij. de eerste twee kwamen uit de vriezer, voor mij het bewijs dat ook gerookte zalm via de vriezer de pan of over succesvol kan bereiken.  Ik deed tegelijk een klein schaaltje met trostomaatjes, gesneden ui en knoflook met wat olijf olie in de over om dat later door de rucola te scheppen. Het was een heerlijke quilty pleasure terwijl ik door deze herinnering en het schrijven erover even gemist heb wat voor heerlijks ze aan het maken zijn, dadel bonbons. Die lijken op mijn oude hobby die ik energie balletjes noemde. En nee, er hoeft echt geen honing in, zoet genoeg van zichzelf, en ik vind ze dus wat lekkerder met vijgen.

Ik zie dat Van Gogh en Munch verlengd is tot 17 januari, ik zou erheen met een vriendin, had twee kaartjes gekregen vorig jaar, die ik dus van de lang zal ze leven niet teruggevonden heb. Ik ga straks mét oorzuizen toch nog een laatste poging doen om ze te vinden want ik wil er zo graag heen.

 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: