ik vind trouwens echt dat trijntje bloot op de blaren moet zitten #Like

On 22 November 2013 by Carolien Geurtsen

Good Friday  – CocoRosie @Vrije Geluiden

.…zo’n gemakkelijke “Like” aktie voor de Filipijnen wegwuiven met “verkeerd ingeschat”, als ze met 200.000 euro over de brug moet komen, en vervolgens een concertje in last om haar goeie hart te laten zien. Laat er maar een #Trijnveiling komen waar mensen 1 euro op over kunnen maken en bij 200.000 presenteert Trijntje naakt bij Boulevard. Show some guts lady.
Misschien begin ik hem zelf wel.

Tri-lemma’s

Het is mijn eeuwige dilemma, hoe ga ik om met de ellende in de wereld, als in wat ik kan handelen versus  lamgelegd worden door. Wanneer druk ik op Like? Wanneer deel ik een artikel wanneer schrijf ik er zelf over?
In mijn maandenlange slapeloze (op 2 uur na dan) hyperactieve en manische tijd schreef ik de halve nacht over de verschrikkingen die er in de wereld gebeurden, retweette me rot en deelde dat het een lieve onlust was. Ik durf dat op dit moment geeneens meer na te lezen uit angst dat die tijd me overspoelt

 

Morning Boys, How’s the Water

Vanmorgen kreeg ik een artikel toegespeeld, geschreven door Rob Wijnberg, wat zo ongeveer alles tackelt waar ik al mijn hele leven mee worstel.

Het kopt als volgt:

Bewustzijn kweken voor de ellende van anderen: aan de ene kant begint alle betrokkenheid daarmee, aan de andere kant is het een gemakzuchtige manier om er niet écht iets aan te doen. Hoe uit dit dilemma te geraken?

Ik heb het nu al twee keer gelezen want het pakt me enorm en ga dat zo meteen nog ene keer doen. Rob timmerde een goed stuk in elkaar en haalt zelf ook wat mensen aan:

Femke Halsema:

  ‘alsof er een remedie is tegen moedeloosheid, door gewoon niet moedeloos te zijn. Alsof cynisme zich laat bestraffen, door een paar goed geformuleerde zinnen.’

Joris Luyendijk:

  ‘Begint een betere wereld niet met bewustwording? […] Wie weet, ergens in de wereld wordt iemand precies daar geraakt waar het nodig is, en zet die persoon weer iets in gang.’
ergens verderop diezelfde Joris 180 graden anders over bewustzijn ‘kweken’: 

het werkt averechts, aldus Luyendijk. Want bewustzijn kweken voor al die ellende – kijk eens mensen, wat is het erg in Syrië hè, nou, gelukkig zijn we ons er na dit stukje of door dit kunstwerk weer even bewust van, dan kunnen we nu aan de borrel – werkt al gauw als het perfecte excuus om niks te doen.

Rob zelf, maar hij dan als journalist, hinkt al zijn leven lang op dezelfde twee benen heen en weer en feitelijk kan ik alleen maar zeggen, lees het artikel, maar dan ben ik ook al weer ‘stichtelijk’ bezig.
Het filmpje wat er in staat is ook briljant, maar dat is de bonus voor als je zelf gaat kijken en zet ik hier eens een keer niet neer om geen gemakzucht te bevorderen. Ben ik twee keer stichtelijk in één regel, na jah, voor het Goede Vrijdag gevoel dan maar.

Rob Wijnberg:

Precies dit dilemma fascineert, verwart en pijnigt mij al zolang ik in de journalistiek zit – vanaf mijn negentiende dus, vermoedelijk de leeftijd waarop je sowieso dit dilemma begint te ervaren. Sindsdien stuiter ik om de zoveel tijd langs de gedachten die Halsema en Luyendijk omschrijven. Eerst: ja, bewustzijn creëren, betrokkenheid bewerkstelligen! Dát is waarom ik de journalistiek in ben gegaan, dát is waarom ik doe wat ik doe! Dan: maar wat doe ik eigenlijk? Stukkies schrijven? Wat helpt dat? Wat doet dat? Tussendoor: ja maar, schrijven, ideeën verspreiden, dat is óók wat doen! Dat is mijn bijdrage aan de wereld! En daarna: tja, lekker makkelijk, lekker meta, lekker betrokken achter je macbookje. Columnpje af, borreltje drinken. En zo weer terug, en zo verder. Ad infinitum.

Ik ben in deze eindeloze cirkelredenering in mijzelf nooit een steek opgeschoten, behalve dan dat mij langzaam begint te dagen waarom het een cirkel is: al die gedachten kloppen. Bewustzijn helpt, bewustzijn helpt niets, bewustzijn zet aan tot handelen, bewustzijn doodt het handelen. Allemaal tegelijk.

Quotes uit en het hele artikel ín:  “Morning boys, how’s the water”
de Correspondent

en ik weet nou niet of jullie de pagina van de correspondent überhaupt wel te lezen krijgen want je moet abonnee zijn of hem doorgespeeld krijgen van iemand die abonnee is, verder geloof ik niet openbaar.
Echt zonde in dit geval. En nee, 5 euri per maand is niet veel.

Nawoord
Nog maar 39 dagen en dan is dit jaar op. Ik heb net een nieuwjaarskaart voor mijn vader ontworpen, leuk om te doen maar het brengt het wel rap dichterbij, net als de vraag waar vieren we dit jaar Sinterklaas en hoe doen we het met Kerst, wat ook mijn verjaardag is.
Er lijkt een Grande Familie Reünie mogelijk en dat voelt erg belangrijk. Ook en misschien wel juist naast Het Grote Wereld Nieuws.
Eind november giet ik mijn één maand geschreven boeltje in het NaNoWriMo project maar ik betwijfel of er een echt boek uit gaat komen.
Op dit moment lijkt het meer een Zwartboek Schuldhulpverlening te willen worden en daar heb ik geen zin in.
Verder ben ik ben nu vooral even benieuwd of ik op 1 januari nog een blog schrijf. De lezersaantallen zijn flink gekelderd. Zonder dat ik dat echt erg vind overigens. Wat voor mij Goud is, is voor een ander Lood om oud ijzer. Ik heb het gevoel dat ik steeds meer mijn eigen taal spreek en dat is er één van de velen in Babylon. Een waarom dan niet een paar maanden stoppen met publiceren en alleen voor mezelf schrijven?
Zo van die vragen…
Ik geniet inmiddels iedere dag meer en meer van de Afspeellijst Keeping My Wits die zich langzamerhand gevormd heeft rondom de laatste maanden bloggen. Dat “keeping” begint weer beter te lukken en hopelijk zet dat door. Ik geloof dat er al 50+ in de lijst zitten en die speelt dan tijdens het schrijven van dit blog af, vanaf het nieuwe nummer van de dag. Love me or Die staat nu op, heerlijk nummer.

Ik neem vooral mezelf ter harte op dit moment: love me or die, zeg ik in de spiegel achter mijn computer, met CW StoneKing.

The quest continues.

** Nagekomen bericht: half uur na online gaan, zegt iemand:

“Het beeld van een blote Trijntje, daar moet ik niet aan denken, heb er best wat voor over om dat te voorkomen. Denk dat ik niet de enige ben”.

helemaal mee eens Joost, maar niets verplicht ons te kijken toch?!

Het gaat mij er om dat zij wat mij betreft op de blaren moet zitten voor haar gemakszucht,
of laten we het even onnozelheid noemen (maar dat kun je eigenlijk niet ‘bestraffen”).

Dank voor de kant tekening!

——————————————————————–

Credits Vrije Geluiden

Geupload op 6 mei 2008

CocoRosie performed Good Friday in a Dutch TV show, with Tez (beatbox) and Gaël Rakotondrabe (piano).



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: