Ingelast uit Groningen – Kerst is voor mij geloven in overvloed

On 24 December 2012 by Gastbloggers

Kerst is voor mij als kind begonnen als een Christelijk feest. Ja, de eerste jaren van mijn leven ben ik Rooms Katholiek opgegroeid. Op zondag naar de kerk – soms twee keer – en op woensdag. En dus op Kerstavond en eerste Kerstdag. Als mijn ouders een goede stemming hadden vond ik het wel mooi, al die lichtjes… die uitbundigheid en de rituelen met kaarsen.

Die Latijnse mis, daar verstond ik niks van. Natuurlijk kreeg ik thuis en op school het verhaal mee over het kindeke Jezus, een stal, Maria en Jozef en de herders. Wierook kende ik uit de kerk en pas járen later kwam ik er achter wat mirre was.

Het was een feest, ook van overvloed. Achteraf gezien hebben mijn ouders de nodige veren moeten laten om het er thuis zo overvloedig mogelijk uit te laten zien. En achteraf bekeken heb ik dat soms als kind ook gevoeld. Anyhow, overvloed. Het kon niet op, letterlijk. Er was zo ontzettend veel aan eten en drinken dat het nooit op ging. Kerststol, roomboter, toastjes, worst, kaas, wild en gevogelte, bier, wijn, whisky. Ik heb het idee dat ik ter plekke het prototype schets van een Nederlands Kerstfeest in de zeventiger jaren van de vorige eeuw.

Toen ik een jaar of 10/11 was ging ik niet meer naar de kerk. Mijn ouders gingen niet meer maar wilden wel dat ik ging en mijn jongere broertje op sleeptouw nam. Goed voorbeeld doet goed volgen, dus het was snel afgelopen. Naarmate ik ouder en ouder werd kreeg ik steeds meer het gevoel dat er iets niet klopte. Of het niet klopte qua Kerstfeest of iets anders heb ik me jaren afgevraagd. Volwassen geworden wist ik, in ieder geval voor mezelf, dat het te maken had met het circus er omheen. Een circus dat niet meer ging om de essentie van Kerst.

De Christelijke rituelen maakten plaats voor rituelen van natuurvolken, Kelten. De periode van Kerst werd gekenmerkt door de zonnewende. Nu nog trouwens. Ik voelde in mijn hele lichaam, mijn hele systeem, wat er in de natuur aan de gang was. Het werd meer en meer een thuiskomen. Thuiskomen ook bij mezelf. Ik vul voor het gemak even in dat u als lezer weet dat zonnewendes zich niet beperken tot de periode rond Kerst.
Sommigen snapten niet wat ik deed of vonden zelfs dat het niet klopte. Het was (en is in de ogen van sommigen) iets heidens (of schrijf je dat met een hoofdletter?). Voor mij klopte het, ik wist het gewoon. Meer en meer vergrootte de afstand met wat ik als kind had geleerd en meegekregen.

Ik had ondertussen een afkeer voor het Christelijk geloof ontwikkeld. De band met de natuur werd sterker en sterker. Een zonnewende vieren met honderden anderen, in een observatorium in de buitenlucht. Dat raakte me. Het verwarde ook, want oude vragen kwamen weer boven. Wat klopte er nou van die twee? En dan vergeleek ik alleen nog maar die twee uitersten.
Wat ik in de kerk had gemist, ontdekte ik in een cultuur, een wereld waarin de natuur centraal staat. De natuur met haar ‘natuurlijke’ rituelen en bewegingen. Met haar seizoenen. Verbinding en verbondenheid.

De afgelopen, ik denk 4 jaar, merk ik dat er in mijzelf een beweging is wakker geworden die weer open staat voor de essentie van het Christelijke Kerstfeest… en de essentie van andere geloven.
De essentie van overvloed en verbondenheid. Allemaal samen. Samen iets moois maken van deze wereld; van onze tijd op deze wereld. Los van het sentiment.. door een aantal heftige voorvallen in mijn leven ben ik gaan inzien en voelen dat het toch echt klopt. Ik leeft nu. Ik wil me nú verbonden voelen, ik wil nú leven, ik wil nú feest vieren, ik wil graag nú een mooie wereld. Een wereld waarin de Kerstgedachte plaats heeft gemaakt voor een dagelijks ritueel.

Kerst 2012 staat voor mij in het licht van een kentering. Misschien wel de kentering waardoor iedereen de ‘Kerstgedachte’ iedere dag uitdraagt. Ik geloof. Ja, heilig. Ik geloof er in dat we samen een feest van overvloed en licht kunnen maken. Een feest waarin geld wellicht geen rol meer speelt. Waarin angst-voor-tekort plaatsmaakt voor een geloof in overvloed en stress plaatsmaakt voor zoveel ontspanning dat een hele ontspanningsindustrie niet meer nodig is 😉

En jij? En u? Wat betekent Kerst voor u? Heeft u de verhalen van andere gastbloggers ook gelezen? Als het u inspireert om te reageren om mijn verhaal… van harte welkom.. of je nou in Kerst gelooft of niet.

Emile Oude Wolbers



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • December 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: