Investeren in geluk – Güneş topla benim için – kerstgedachtes

On 25 December 2015 by Carolien Geurtsen

DSC_4758 may we be light sm

Muziek luisteren is vaak ook innerlijk peptalken voor mij, misschien wel voor iedereen. En soms is er te veel pep van de ene soort.
Weinig ruimte had ik dit jaar in mijn hoofd voor de muziek van Serious Request, dat is wel eens anders geweest. Klassiek moest het zijn. Dus radio 4 stond meestal op. Om de uitdagingen een rustiger hoofd te kunnen bieden.

En nu is er klein geluk, downtime, spanning loslaten. Een kamer verderop kucht mijn vader, thuis van alweer een ziekenhuisopname en alweer een longontsteking, terwijl ik luister naar Zülfü Livaneli – Güneş Topla Benim İçin.

Seher yeli çık dağlara
Güneş topla benim için
Haber ilet dört diyara canım
Güneş topla benim için

Umutların arasından
Kirpiklerin karasından
Döşte bıçak yarasından canım
Güneş topla benim için

Seher yeli yar gözünden
Havadaki kuş izinden
Geceleyin gök yüzünden canım
Güneş topla benim için.

Zoals ik het in een recalcitrante bui graag versta zingt Zülfü: Sun, get your act together, maar de kans dat het ‘verzamel zonnestralen voor mij, laat de zon er weer zijn, laat de zon ook vandaag weer opkomen, betekent, acht ik wat groter. Beide zijn mooi, en wie het weet mag het natuurlijk zeggen.

Zoiets als may the force be with you, mijmer ik door, ook al begrijp ik dat dit niet politiek correct is en intrinsiek juist weer het zij/wij en oorlogsdenken versterkt, maar ik laat die even schieten.

Ik zet mijn persoonlijke nr 1 nog eens op terwijl ik denk, dit schrijven gaat alle kanten op en nergens heen, net als ik zelf – innerlijke criticus hoor ik mezelf daarna denken. Dat gaat lekkker zo.

Heel ander onderwerp:
Gisteren zong ik mee met een groep van 20 anderen, met Andrea Hauser en Martijn Nanninga, van de Utrechtse Meezing-nachten. Wereldliederen met hart en ziel.
Het leek mij een mooie besteding van mijn kerstavond, een overstap van vliegen en rennen rondom ziekenhuizen, post en wasmachines naar eindelijk tijd voor beetje kerstsfeer. Investeren misschien ook in geluk, in ieder geval in mijn geluk want ik vind zingen fijn, en zingen voor en met anderen nog fijner.

Er wonen enkele honderden hoofdzakelijk Syrische vluchtelingen in een vroeger schoolgebouw van het ROC. Het is een prettige locatie. De regels zijn heel strikt. Wij mochten alleen onder begeleiding even rondkijken en kregen de vluchtelingen niet te spreken.

Dat laatste zinnetje trof me.

Met de auto van vaders dook ik het donker in, het adres intoetsend had ik een vaag gevoel van het zal toch niet.
Toen ik aan de overkant parkeerde dacht ik: volgens mij wel, maar toen iemand mij tegensprak parkeerde ik dat dit mijn oude middelbare schoolgebouw zou zijn geweest. Ik had er tenslotte net nooit echt les gehad, alleen maar een reunie.
Maar na twee stappen wist ik het echt zeker, dit was het ooit nieuwe schoolgebouw voor het Niels Stensen College waar ik gefeest had en mijn eerste Turks show offde. Het was vlak voordat ik naar Turkije vertrok om daar 10 jaar te blijven wonen. Zelf had ik mijn scholierenbestaan in Kanaleneilandse noodgebouwen doorgebracht, tijdelijke locaties die vele jaren meegingen, onder andere op de Peltlaan, geen tijd die ik met vreugde herinner.

Binnen was het ook vreugdeloos, kaal en een beetje viezig, ondanks het vrolijke rood en geel geschilderde houtwat ik me herinnerde. We mochten maar met 20 max naar binnen en moesten ons natuurlijk registreren maar dat is voor mij geen punt, appeltje eitje, veiligheid en rules and regulations.

Achteraf gezien maar goed ook dat we niet met meer waren want er was niet heel veel belangstelling in ‘de kuil’, wat groepjes ouderen, en veel kinderen. vengoed werd het leuk en mooi en fijn. En al was het in beweging komen in eerste instantie iets onwennig, de lol kwam er gauw in, zowel van de deelnemers als mensen aan de kant. Ik verbeeld me dat we veel kinderen en wat ouderen een fijn uurtje afleiding bezorgd hebben.

Een laag boven de kuil liepen mensen langs op de weg naar buiten of juist binnen, sommigen bleven hangen, kijken of meeklappen. Toen kwam er iemand binnen met grote zakken stokbroden in zijn armen en er ontstond een in eerste instantie kleine ruzie, van veraf zo te zien omdat de huidige eigenaar van de stokbroden selectief was in het uitdelen ervan. Er vielen zelfs klappen dus denkelijk speelde er meer en zat ik naar een licht ontvlambaar tafereel te kijken.

het duurde
het duur lang
het duurde mij te lang

Steeds weer waren mensen, mannen daarboven bezig om mensen, mannen uit elkaar te trekken en te houden onder flinke stemverheffing, met af en toe wat handgemeen. Heel akelig. Waarom kwam er niemand van de beveiliging zo vroeg ik me af.
Aan het begin en halverwege het zingen, was er wel even iemand van het beveiligingsteam wezen luisteren, een kop iets drinkend, maar nu was er niemand te bekenen, wat mij bevreemde. Temeer omdat de receptie slechts 20 meter van de arena, de kuil, verwijderd was. Toen we aankwamen én toen ik wegging waren daar steeds minstens 3 mensen aanwezig. Waar waren die nu dacht ik enigszins verbijsterd. Want het duurde. En het was luid.

Wij waren niet zozeer onzeker om door te zingen maar het werd wel een beetje macaber, de röring boven ons, de hier en daar de omhoog stekende stokbroden als parodie op de lichtzwaarden van Star Wars, het geschreeuw. Kinderen die stukjes stokbrood aten in de nu vrijwel lege kuip. We zongen er nog twee, wereldliederen, en eindigden met een toch ietwat ingetogen joy joy joy.

May we be light, may we be strong, may we be love kwam er daarstraks bij me op toen ik de foto van vorig jaar december opzocht. We fokking need it. Some or  lot of inner Güneş to get our acts together.

Straks om 9 uur begint de Top2000, ik ga ‘m wel aanzetten, kijken of mijn hoofd er naar staat. Nu eerst een paracetamol, of twee, en koffie
en grapefruit

en



2 Responses to “Investeren in geluk – Güneş topla benim için – kerstgedachtes”

  • Ha Carolien. Je verhaal raakt. De confronterende werkelijkheid. De botsing met goede wil. Buienalarm meldt mij, terwijl ik dit schrijf, dat er kans is op lichte neerslag in Horst aan de Maas om 10.10 uur. Dan heb ik nog twintig minuten om je -met nu nog een blauwe lucht hierbuiten- ondanks alles van harte te feliciteren met je verjaardag! Heel veel zon gewenst, voor alle tijd die nog gaat komen. Ook als de zon soms wat minder zichtbaar is, of er stokbroden te weinig zijn, er klappen vallen en de veiligheid (even) zoek is: blijf investeren in geluk. Mij raak je. Dankjewel.

    Hiep, hiep, hiep…..
    🌞

    • Hi lieve Geert, ik had je gisteren al geantwoord en bedankt, maar mijn bericht is vervlogen in digi space. Bij deze alsnog alweer: Dank voor jouw mooie woorden!!
      Wat fijn om ze te horen en lezen – en dank voor de blauwe luchten en de gewenstse zonne stralen!!! We go er weer for

      Liefs en mooie goeie dagen

      Groet aan allen
      xCarolien

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • May 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: