Karsu Donmez – Stress Release – 70 Vrije geluiden

On 22 October 2013 by Carolien Geurtsen

Karsu Dönmez – Kazim Koyuncu/Divane asik gibi, Seni sevdim – Scroll Down for English

Ik heb mijn afspraken voor vanmorgen afgezegd. Zoon heeft vliegtuig naar Madrid gemist en is onderweg van Eindhoven naar Schiphol om te bedenken of hij alsnog een (nieuw) ticket zal aanschaffen voor een (veel langere) vlucht terwijl hij het geld voor zijn andere (directe vlucht ) bijna zeker niet terug krijgt.  Onenigheid bij de check-in over (hand) bagage, een vanaf het begin gestresste medewerkster die op haar strepen gaat staan in plaats van meedenken, lieten hem zijn vlucht missen.
Ik herinner me hoe ik de vlucht met zijn vader miste op onze huwelijksreis. Paspoort en geld vergeten na feesten en twee uur slaap. Dat is toch een betere reden.

Ik volg en kijk mee op Internet naar goedkope vliegopties. Communiceren, Whatsappen. Stress.

Feitelijk al sinds gisteravond de telefoon ging. Ik sliep net, een unicum om 23.15 ‘s avonds, en schrok wakker uit mijn eerste slaap. Het duurde 30 seconden voor het tot me doordrong. “De treinen gaan niet dus ik kan mijn vlucht niet halen…”
Ik zonder auto en kan dan ook de laatste trein naar zijn opa niet meer halen om zijn auto te lenen.
De man die ik absoluut niet wil vragen om hem om 5 uur ‘s nachts naar het vliegveld te brengen. Hartpatient met genoeg aan zijn eigen kop en lijf.
Voor het eerst (of misschien voor de 2e keer) van mijn moeder-leven weet ik het echt even helemaal niet, alles slaat op tilt en ik kan niet meer nadenken. O yes, a thousand time before I have died a thousand deaths, but in a controlled kind of way.
We hangen op met een open einde. Over 8 uur gaat zijn vlucht. Ik zoek online naar Taxi vervoer, dan nog denkende dat het over Schiphol gaat. Een half uur later blijkt hij zijn opa gestrikt te hebben en ik ben opgelucht en bezorgd tegelijk.

Vooral geschrokken ben ik van dat verlammende gevoel van vannacht. In combi met de fysieke storm die van binnen raasde.
Iets niet op kunnen lossen en dát niet los kunnen laten. Een thema van mij.

Ik had mezelf, net voor het slapen gaan, met veel moeite losgescheurd van nieuwe zeer slechte ontwikkelingen in Turkije, studenten die bomen plantten zijn gisteravond zeer geweldadig weggevaagd door politie, met (weer eens) enorme hoeveelheden traangas, en van de mededeling van een blogvriendin dat ze de rest van haar leven liggend zal moeten doorbrengen.
Allemaal dingen die me vreselijk aangrijpen en waar ik niets aan kan veranderen.

Wakker wordend in een voor mij slopende wereld zoek ik mijn rode draad van dit moment, schrijven met de muziek van 70 Vrije Geluiden die ik als richtlijn voor mijn komende  dagen naar het nieuwe jaar heb genomen.
Het helpt. Dit nummer erbij, het klopt.

Ademhalen, ontbijten en vanmiddag kijken of ik de workshop Mandala maken met genoeg rust kan volgen, of er rustig van kan worden. Eerst het filmpje met interview wat ik daarvoor van die bijzonder man ga maken.

Karsu Dönmez (1990) is a pianist and singer from Amsterdam of Turkish descent. She is seen as a major talent in the field of jazz and is being called the Dutch Norah Jones. Young as she is, she has already performed in Carnegie Hall in New York twice, and played her repertoire of original music, easy listening, classical and ethnic music in the world reknowned Concertgebouw. She is also a regular performer on Dutch TV, and has recently signed up with AT Productions/Sony Music.

Vrije Geluiden over Karsu Dönmez

Reinier Jonkheer @ Wijkwerkplaats De Meerkoet Houten

Renier Jonkheer Mandala Exposition

English

I canceled my appointments for this morning. My son missed his plane to Madrid and is en route from Eindhoven airport to Schiphol to think whether he will buy a (new) ticket for a (much longer) flight as he almost certainly will not get the money for his other one back.
Disagreement at the check-in, the handling agent apparently an overstressed employee, with a big No to his (hand) luggage. Lack of empathy made him miss his flight by 5 minutes  – they had waited 10. He had been talking at the check in counter for more than 30.

I remember how I missed the flight with his father on our honeymoon . Passport and money partying and forgotten after two hours of sleep . That’s a better reason .

Via  the hotline of Whatssap we stay in touch while we both look for cheap flights either today or tomorrow. Communicate. Crucial. Stress.
In fact it started at the moment the phone rang last night. I just slept, unique @ 23:15 at night and woke up from my first sleep. It took 30 seconds  before it dawned on me: “ The trains don’t go so I can not catch my flight … “
I do not have a car anymore and the last train to his grandfather was a goner, so borrowing his car no option. And I absolutely did  not want to ask him to drive  before the crack of dawn. I knew he would. As a heart patient he has enough on his plate.
For the first, or maybe the second time in my life being a mother, I completely froze and did not know what to do, mesmerized. I couldn’t think anymore . O yes, a thousand time before I have died a thousand deaths, but in a controlled kin of way.
Half an hour later he informs me that my father will bring him. I am relieved and worried at the same time.

I am particularly shocked because of that lame feeling last night . Something which can not resolve and that I can not let go.
I was very upset by the new developments in Turkey and the communication of a blog friend that she will have to spend the rest of her life lying down in stead of in her wheelchair. Devastating news.

Waking up in a for me gruwesome world, I intend the music of Vrije Geluiden, a weekly TV and radio programme, with an online YouTube chanel, to be my anchor point in the morning until 2014 kicks off.

This song. Writing. It’s true. It helps .
Thank you Karsu!

Breath, Breakfast and Afternoon to see if I make the mandala workshop and can  attend it without radiating stress to the other participants. First the video interview with the artist I am going to have this afternoon.
A remarkable man.



2 Responses to “Karsu Donmez – Stress Release – 70 Vrije geluiden”

  • Dank je wel voor het noemen van mij in je blog. Zo lief. No worries, ik vind mijn weg wel, ook op deze nieuwe manier.
    Ik hoop dat je vandaag wat rust vindt en alles van je af kan laten glijden. Ik denk vaak, heel vaak, aan je. Je weet wat ik van je vind, en dat is zo gemeend.
    Veel liefs.

    • Carolien Geurtsen

      Zo graag en vanzelf gedaan Leontine – krachtige vrouw ben je, respect hoor.
      heel veel liefs en als ik ooit een iets voor je doen kan, dat je denkt, dát is nou echt iets voor Carolien, roep!
      geen loze kreet van mijn kant!
      Liefs Carolien

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • June 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: