kies pijn in riddles – zo n dag

On 24 August 2014 by Carolien Geurtsen
IMAG2948_rip

sjaal in tandwielen en er weer uit

Luisterend naar de popmeditatie van Steven Gort met werkelijk het ene mooie nummer na het andere, peins ik wat over hier en daar – Cosmical circles zingt Bill Fay in zijn Concerto.
Zoon DJ-ed op dit moment ergens in een club in Blanes, Spanje en ontmoet daar iemand die hij vorige keer net als zijn vliegtuig gemist had. Komt een maand geleden voor het eerst in zes jaar zijn voormalige stiefbroer tegen in een club in Praag of all places… bizar. En zo zijn er veel meer ‘toevalligheden’ waar ik over maal…

Het grote wereldnieuws hou ik een beetje af deze dagen van kies-pijn. Ik kan mezelf amper aan in deze staat. Rare naam eigenlijk want het is zenuwpijn, of nog liever gezegd: after the first part of  wortelkanaalbehhandeling pijn. Erg lang after, alweer dag 6, maar de tandarts zegt dat het kan, want het was fiks. En het kan, want het IS. Binnenkort nog een uurtje voor de finishing touch, hij komt er speciaal na zijn pensionering voor terug, de lieverd, en al was de behandeling zelf volkomen pijnloos door de verdoving, ik kijk er niet naar uit.

Wat een oeverloos zwetsje, en dat allemaal door die mooie muziek, die begon met dit nummer


Om half 7 stond ik al in de keuken om koffie te zetten, citroen te persen en een lekker prutje te maken van vijgen, abrikozen en biologische citroen en grapefruitschillen, kaneel en cardamom en verse gember. Ik kan me nu niet meer voorstellen dat ik dat ooit zonder aarzelen van bespoten citrusvruchten heb gemaakt.
Teruggekropen in bed geniet ik van de koffie, de zoete geur die zich langzamerhand in het huis verspreid en nog even van  George Gently, waarbij ik gisteravond in slaap was gevallen en denk na over de meest nabije keuzes, wel of niet Ibro, wel of niet ontbijten met kauw materiaal….van die dingen.

wel al vanaf het vierde uur van deez dag wakker, maar het goede is dat de kies/kaak/wortelkanaalpijn niet echt lijkt op te vlammen, maar suddert = insallah equals daadwerkelijk afneemt. Let the ibro makes itself scares – 
…én, het is droog – zo meteen hondje van de buurvrouw gelukkig maken en daarmee haar ook. Zij loopt met een rollator en maar kleine stukjes en Dusty begint nu zelfs te weigeren om met haar ‘uit’ te gaan. Kort gehouden worden is geen pretje, voor niemand niet. Dus een fikse wandeling. Het manneke ligt twee hoog in de vensterbank als ik eraan kom, en herkende dat/mij tot onze stomme verbazing vanaf dag 2. – Ik op Facebook)

“From the moment we are born, the world tends to have a container already built for us to fit inside: A social security number, a gender, a race, a profession or an I.Q. I ponder if we are more defined by the container we are in, rather than what we are inside. Would we recognize ourselves if we could expand beyond our bodies? Would we still be able to exist if we were authentically ‘un-contained’? 


Net als de hoeveelheid werldleed dichterbij laten of niet

valt er nog heel wat meer te kiezen.
Eerst maar even wandelen, o nee ontbijt…

wel/niet wel niet nietes welles – ik vind het lastig….en haal mijn laatste woorden zelfs weer weg

mooie popmeditatie vandaag – straks de link
of beter nog



One Response to “kies pijn in riddles – zo n dag”

  • Alma Selimovic

    Een prachtig stuk, mooi geschreven, het ontroert mij. Voor alle vrienden van Carolien, wil ik jullie nog eens erop wijzen dat jullie het boekje waaraan ze meegewerkt heeft via ronaldrote@live.nl kunnen aanschaffen, genaamd Eigenwijs Dichtersparadijs… De dichtbijdragen van Carolien zijn hierbij weergaloos… groet, Tallulah Amé, medeauteur v/h boekje, tevens Ronald Rote…

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: