liever een blije amateur wakker schudden #anderskijken

On 28 May 2015 by Carolien Geurtsen

Cirkels_md

Fotograferen blijft mijn favoriete letterlijk en figuurlijk kleur en energie gevende bezigheid, én tevens afleiding van de dagdagelijksheid der dingen. Of laat ik het zo zeggen: van de takelijke kant daarvan, de dingen die gebeuren moeten kant.

Soms vergeet ik dat of komt het er net niet genoeg van om het naar mijn zin te blijven hebben, daarom vind ik het heerlijk om met zo’n week als Synchroonkijken mee te doen vorige week, en nu dan 6 dagen met #anderskijken, zo laag of hoogdrempelig als je het zelf maar wil maken, met iedere dag een opdracht in je mailbox, allebei georganiseerd door Else Kramer.

Niet dat ik er iedere dag genoeg tijd aan kan besteden  zoveel tijd aan kan besteden als ik zou willen, maar het geeft toch een soort rustpunt op de momenten dát ik er tijd voor neem, al klinkt dat misschien gek. Bijvoorbeeld zoals gisteren onderweg naar huis zijnde met wat boodschappen, dwars door het kleine winkelcentrum heen. Daar twee zakenmannen (in ieder geval mannen in pak) zien staan praten en je dan herinneren, o ja, #anderskijken slash fotograferen, (dit doordat ik hen het liefst had gefotografeerd maar dat niet echt goed voelde, of ik me daar niet extravert genoeg voor voelde op dat moment). Wel mocht ik van mezelf naar het plafond van het winkelcentrum gaan staren, heel vlak bij hen, en dat voelde dan juist weer heel grappig. Want ja, de dag-opdracht was: Kijk naar boven en foto ggrafeer wat je ziet, met eventueel (bonus opdracht) heksenkring achtige vormen boven je. En dit was er duidelijk een die aan allebei de definities voldeed. Die aan het plafond dan, niet die mannen in pak.

anderskijken1_boven_plafond_winkelcentrum_md

Ik realiseer nu me dat het pas twintig over zeven in de ochtend is, en zoals elke week op donderdag wordt de markt voor mijn deur opgebouwd en ik heb er al een half dagtaakje opzitten.
Omdat het plastic maar één keer in de twee weken, óp donderdag, opgehaald wordt en dan nog vóór zeven uur beneden bij de containers (naast) moet staan, stapelt zich dat bij mij altijd nogal op. Ik vergeet het of heb geen puf om zo vroeg de zak(ken) van het balkon te halen en met de lift naar beneden te brengen, plus een stukje lopend de dag te beginnen. Maar vanmorgen lukte dat wél, inclusief het gewone afval, wat nog een stuk verder lopen is.
Op de een of andere manier vond de woningbouwverenigingsmijnheer of -mevrouw het een goed idee om mij (én de buren) niet de sleutel van de dichtstbijzijnde container te geven (die waar mijn plastic nu naast staat) maar van één die drie keer zo ver weg is. De sleutels van de containers vlak bij ons huis waren óp. Na ja.
Normaliter geeft dat niet, maar echt een simpel loopje is het ook weer niet. Het vraagt licht inplannen van deze activiteit, óók vanwege handvaten die vies zijn, en als je daarna gelijk door naar iets anders gaat, doekjes voor je handen meenemen.
Einde deze mijmeering/dit zijspoor.

anderskijken1_boven_plafond2_winkelcentrum_md

Vandaag zat de vaart er dus al vroeg in. Vervolgens nog een was er in gedaan en wat spullen uitgezocht en nu is het tijd voor een kopje koffie en een grapefruit. Mijn favoriete combi. Samen met wat schrijven, e-mails lezen en eventueel beantwoorden én met foto’s spelen.

Vanmiddag zal de markt zich door de kermis laten vervangen, de opbouw dan. Denkelijk gaat hij morgen pas van start, dan mag ik gratis een zak popcorn of een suikerspin komen halen voor de eventueel ervaren overlast, zo las ik eergisteren in de brief ‘aan de bewoners van’.
Heel misschien wordt dat een zak zoute popcorn, al weet ik niet of ze die hebben en waarschijnlijk laat ik ‘m sowieso schieten, net als de oliebollen met één euro korting bij de kermis in het najaar. Ik kom nooit op de kermis meer, óók niet voor oliebollen of een suikerspin, maar vind het juist wel gezellig voor de deur, geen overlast. Ze stoppen om tien uur ‘s avonds dus dat is prima te doen.

Míjn #anderskijken van deze week
Ik schrok wel even toen ene vriendin van de week bij het het posten van haar foto zich verontschuldigde voor de kwaliteit, en ik zie het af en toe wel vaker. Net als gisteren nog (door iemand anders) een verexcuserend: “”Deze was ‘maar’ met mijn smartfoon, morgen weer een ‘echte’.

Toen ik daar tegen die vriendin iets van zei – in de trant van: nergens voor nodig om je te verexcuseren, schreef ze terug dat ze zich wilde indekken omdat er zoveel professionals en andere kritische mensen meekijken. Dat vond ik heel pijnlijk om te horen. Hoe akelig is dat als je het gevoel hebt je te moeten ‘indekken’  bij iets wat een leuke bezigheid hoort te zijn (in dit geval betrof het synchroonkijken). Dan maar liever een blije amateur met een uit de hand gelopen hobby, (en met ‘alleen maar’een smartfoon).

Benieuwd wat de opdracht voor vandaag is.



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: