met een gerust hart thuis in virgin river

On 13 October 2014 by Carolien Geurtsen

Als ik in mijn leven anderhalf bouqet/boeket? reeksje gelezen heb dan is het veel. Volgens mij haal ik dat geeneens.
Dat gezegd hebbende leek het me altijd heerlijk als je door het lezen van ‘zoiets’, je gedachten of zinnen kon verzetten, kon ontspannen, maar ik begon me meestal bij de derde zin al te ergeren aan iets voor mij ondefinieerbaars maar denkelijk eigen aan het genre kwa woordkeus of zinsbouw.
Datzelfde geldt voor de meeste streekromans die mij in mijn leven gepasseerd zijn. Die heb ik misschien per ongeluk wel eens gelezen, en toen ik 12 was en de parochie-bibliotheek opgesoupeerd had, ook bewust en expres. Ik heb er mijn toenmalige leeshonger van twee boeken per dag mee gestild totdat ik lid mocht worden van de verder weg gelegen openbare bibliotheek. Bij gratie van de parochie bibliotheek mevrouw mocht ik naar de boeken van de bovenste plank grijpen, al keurde ze wel iedere keer wat ik meenam.

En ja, allebij de typeringen schoten door mijn hoofd bij de titel alleen al: Thuis in Virgin River. Maar alhoewel ik heus hier en daar wel een trekje in mijn tenen voelde opkomen om te krommen, verbaasde het me hoe ik me met en in dit boek over kon geven aan de avonturen van een vrouw die vanuit de grote stad naar het platteland trekt om het verlies van haar partner te verwerken, of liever gezegd achter zich te laten. Het verhaal en de schrijfstijl waren op hier en daar een moralistisch trekje na, zelfs gewoon om van te genieten. Misschien wel omdat ik ook zo graag zo’n huisje in het bos zou willen hebben, of een man die dat met hart en ziel voor mij opknapte omdat hij wilde dat ik bleef. Of omdat de eenvoud me aanspreekt.
Romantisch tiepje dus? Jazeker. Want ja, het boek is absoluut aan de zoete kant met hier en daar een scherp randje, Maar in deze tijden van Ebola, Is en Was, van de hamer van Alzheimer en de zorg om meer lieve mensen met gigantische gezondheids- en andere uitdagingen, was het een heerlijk boek om te lezen.

DSC_2743_Het Gegeven PaardMijn persoonlijke en voorheen geheime criteria heb ik ook getest, en zowel in het restaurant van de sauna (waar ik wel een keer moest gaan verzitten omdat mijn buurman tegen zijn vrouw aan het tetteren was waarom hij meer tijd nodig had om aan zichzelf te werken, op zich ook een heel interessant gegeven), een Grand Café op de zondagmiddag (Het Gegeven Paard bij TivoliVredenburg in Utrecht), als naast tante die gisteren een extra slaapje dringend nodig had.
Het lukte mij, of liever gezegd Roytn Carr, om mijn aandacht in al die omstandigheden gevangen te houden. Dan is een boek wat mij betreft met vlag en wimpel geslaagd.

Dan nog de Achterflap (die wel heel erg de twee typeringen accentueerd die ik op noem – bijna had ik m om die reden niet geplaatst, hij doet het boek geen recht vind ik):

Het enige wat Melinda Monroe wil is weg. Weg uit Los Angeles, waar het leven druk is en gecompliceerd en alles haar herinnert aan Mark – haar overleden man. In een opwelling reageert ze op een advertentie waarin gevraagd wordt naar een verpleeg- en verloskundige voor Virgin River, een klein dorpje in Californië. Dit zou weleens precies de verandering kunnen zijn die ze nodig heeft! Helaas, het beloofde schattige huisje in idyllische omgeving blijkt een aftandse blokhut aan een modderweg te zijn, waar ze met haar stadse cabrio meteen in vast komt te zitten. En de plaatselijke arts die ze zou assisteren, doet ronduit vijandig tegen haar. Inpakken en wegwezen, denkt ze dus, maar een vondelingetje gooit roet in het eten. Eerst onderdak vinden voor de baby, besluit ze. En eerst misschien ook beter kennismaken met die knappe eigenaar van de plaatselijke bar? Het lijkt wel of er telkens weer dingen zijn die haar in Virgin River houden. Zou ze dan toch haar thuis gevonden hebben?

Te pas en te onpas geef ik af en toe mijn mening over boeken in het algemeen en soms voor Not Just Any Book in het bijzonder. Wie mij kent weet dat dat geenszins mijn gegeven en geschreven mening over een boek zal beïnvloeden. Ik kies ook zelf de boeken uit waarover ik schrijf. Vanoudsher deed ik dat op de woensdag, vandaar nog steeds de catagorie: Boekenwurmwoensdag

Er zijn nog een aantal andere mensen die ik ken die dit boek bespreken, en wat zij erover zeggen ga ik nu opzoeken. geen lol aan om dat te lezen voor ik er zelf op mijn manier over geschreven heb. Maar in de komende dagen zet ik hieronder een paar links neer:

Martha Drs Pee
Linda Linea Recta



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: