multifocaal geheugen

On 24 July 2015 by Carolien Geurtsen

Ze las zodra ze lopen kon

Een van mijn favoriete columschrijvers, Geert van de Munckhof, brengt mijzelf ook weer aan de wandel.
Zijn multifocale stuk staat hier en zoals wel vaker brandde ik daarop los. Een mooie aanleiding om even hier om mijn bloghoekje in mijn balboekje te kijken. We (ik en mijn super ego) hebben toch al met elkaar afgesproken dat het weer tijd is om te gaan knallen met letters (wat overdreven gezegd, maar toch, iets in die richting), dus ik knip en plak gewoon wat ik aan Geert terugschreef om een mooie start te maken. Ooit zaten hij en ik samen in een leuk klupje zeer fanatieke hobby schrijvers, en ja, we zijn nog steeds on rading terms. Ik check even of we digitaal nog steeds in de lucht hangen, en ja, dat is zo.
Tada SchrijfbloQ.

Ik vind dat leuk. Ik ben niet goed in weggooien van dingen, mijn huis inrichting is daar luidruchtig getuige van.
Geert heeft ook de leuke foto collages van ons gemaakt toen, die gebruik ik ook nog regelmatig. te leuk.
Van wal nu, dit is wat ik schreef:

Ik heb tijdens het lezen enorm gelachen Geert, om jouw woordkeus en beschrijving over leesbril beleving als metafoor voor zoveel meer, maar vooral ook in combinatie met het feit dat het fenomeen leesbril de afgelopen week ook zo’n speciale rol kreeg in mijn leven.

Ik draag meest lenzen lenzen (die ook multifocaal kunnen maar ook poepie duur en die draaien nog wel eens) dus heb me nog van geen kangtn in de bril variant van multi verdiept. en daaroverheen dan de diverse sterktes leesbrillen, want ik was er na een tijdje achter dat het voor een boek weer anders ligt dan voor een computerscherm. en ik vond uiteindelijk erg veel genot in een +3 factor als compromis.

En die mooie rooie 3+ heb ik dus van de week aan ex schoonmama weggegeven. We zaten op een schip, in hetzelfde schuitje zal ik maar zeggen, en zij had een te zwakke leesbril bij zich waardoor het eindeloos puzzelen (letterlijk) en kranten artikelen uitspitten, uitermate vermoeiend en ergerlijk werd. Ik zag haar op de tweede dag als het ware zuchten onder het juk van de dagen die komen gingen.

Eerst had ik m alleen nog uigeleend en gebruikte ik de hare van 2 a 2,5 dat kon ik niet precies meer lezen zo weggevaagd was dat op dat oude brilletje, maar toen ik doorkreeg dat niet zomaar alle plus nummertjes aanwezig lees verkrijgbaar zijn in Turkije, of in ieder geval niet waar zij woont, waar ik overigens we van op keek, heb ik m aan haar gegeven, en gezegd dat ik wel bij de Hema of welke andere Pearl toko dan ook een nieuwe zou kopen. ZIj blij. Ik tevreden.

Ondertussen was degene die ik van haar had geleend aan alle kanten aan het uit elkaar vallen en kon ik uiteindelijk op de terugweg in het vliegtuig mijn boek niet uitlezen, Behalve als ik mijn lenzen uit zou laten natuurlijk, want dan kan ik nog als de beste lezen, ook al moet ik dan het boek of de krant lachwekkend (voor ieder ander dan) dichtbij houden, maar dat deert me niet.
Laat ik nou een heel leuk gesprek kirjgen in het vliegtuig met Anne, degene die een stoe verderop zat, in Marmaris woont en daar aan huis bij een vliegmaatschappij werkt, groundhandling. Een uitermate leuk en interessant gesprek. ZIj heeft min of meer haar eigen droombaan (en misschien ook wel de mijne) gecreerd en dat was heel euk om te horen. Ik kon haar weer van alles vertellen over de Internationale school in Antalya waar haar oren rechtovereind van gingen staan.
Dus van lezen is het niet gekomen, en daarom vergat ik ook dat ik geen leesbril meer had zodat ik thuisgekomen en na een nacht slaap mijn lenzen ingedaan, mijn post niet kon lezen. Nog een halve dag respijt. Maar het was allemaal goed nieuws.

Van uitstel komt afstel, dus zometeen toch maar even naar de Hema. Die post heb ik uiteindelijk namelijk gewoon zonder lenzen in en van heel dichtbij gelezen. De computer weer van heel veraf en met bril op bekeken.

Het was weer leuk om je te lezen

Ik kwam trouwnes de week daarvoor iemand tegen, ook uit Horst, die jouw vrouw weer kent, Even zorgen dt ik haar naam weer ga herinneren, we zijn tenslotte een week met elkaar opgetrokken. Jammer dat er niet zoiets als multifocaal geheugen bestaat. Zeer selectief en vluchtig dat van mij

Groet en liefs en weer tot leesz
Carolien

Caro maart 2013



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: