Ontmoederen bestaat niet – Gebroken nachten wel – Take 539

On 14 April 2013 by Carolien Geurtsen

Zwanemeer St PetersburgIk hoor de trein langs komen op het station hier even verderop en lik mijn imaginaire wonden. Van de weersomstuit neem ik een slok hete koffie in plaats van het verwachte lauwe water met citroensap en verbrand mijn tong.  Nog aan het bijkomen van vertraagd moederschap en slaapgebrek.

Vlak voor het slapen gaan vannacht om 00.54 uur even kijken of er nog berichtjes zijn, en ja hoor, 3 korte Whatsappjes op rij,  1) goed gearriveerd, 2) naar Zwanenmeer van Tchaikovsky geweest en 3) arm uit de kom in metro door te hard remmen en optrekken. Geen pijn meer.

Ja dat waren ze wel.

Zonder daarna antwoord te krijgen op mijn diverse pogingen via sms, whatsapp en telefoontjes, realiseer ik me dat hij waarschijnlijk slaapt of aan het stappen is en vermoedelijk in St. Petersburg zit. Het kwartje valt relatief snel door de combinatie van berichten. Maar zeker weten doe ik het niet. Vanuit Groningen of Maastricht zou hij geen melding maken van ‘veilig gearriveerd’, Dat deed hij zelfs uit Istanbul niet, dus moet het welhaast nog verder weggistan betreffen. En dan het Zwanemeer opzoekend in Google, verschijnt behalve Lutjebroek en Den Haag december 2012 toch bovenal St. Petersburg, in Rusland wel te verstaan, want in een andere St. Petersburg zag ik dat het vannacht 23 graden was en geen 4.

Voel ik me al een ontaarde moeder dat ik vergeten ben deze studievereniging-uitstap-datum ergens te noteren, of vergeten ben wáár ik dat gedaan heb, zeker niet in mijn agenda, baart me natuurlijk die arm het meeste zorgen.
Eindelijk is die na een paar jaar behoorlijk genezen en ogenschijnlijk weer helemaal bruikbaar, en nu wéér dat traject in, en naar later blijkt deze keer niet vanzelf teruggeschoten zoals toen,  maar met verdoving en veel kracht teruggezet in het ziekenhuis, dus nóg meer kans op herhaling en langere helingsduur van banden dan de vorige keer.

Het feit dat ik hem niet te pakken heb gekregen, verontrust me steeds minder, al met al was het een geruststellend bericht geweest. Maar toch is de adrenaline blijkbaar hoog genoeg gestegen om niet de slaap te kunnen vatten. De behoefte om er even met iemand over te kletsen is groot, maar ik wil ook niemand wakker maken, het is inmiddels 02.10. Ik besluit een Wordfeudje te leggen met de 6 mensen waar ik dat mee doe en te kijken of er iemand wakker is. Waarempel, Lucas [Bezembinder] legt gelijk een woordje terug en we messagen even heen en weer zoals dat in WF ook kan. Fijn!

Ik moet nu even aan mijn droom denken van twee dagen geleden, waar een tank langzaam mijn straat in kwam rollen en twee studiemakkers aan de deur kwamen om voorbericht te geven van naderend onheil. En waarin Lucas een kleine rustgevende factor was.
Voor wat het waard is, realiseer ik me dat ik waarschijnlijk niet zo rustig was gebleven vannacht als ik die droom niet zo gedetailleerd onthouden had. Het telefonisch niet kunnen bereiken van mijn zoon, zowel in de droom als vannacht, heeft in het verleden wel eens voor lichte paniek in mijn innerlijke tent gezorgd, en zowel in de droom als nu niet echt, al was er nog een Dr Who filmpje voor nodig om de slaap te kunnen vatten, of althans het vruchteloos zoeken daarnaar.

De koffie is inmiddels ver genoeg afgekoeld en mijn tong genoeg gerevalideerd om beide weer met elkaar in contact te kunnen brengen en in de andere kamer hoor ik het alarm afgaan.
Zonet, ver voor de bel wakker, en wat Whatsappjes met zoon later, over wel en wee, en verdoving en pijn, hostel of hotel en wanneer terug, spreek ik een verjaardagsboodschap in voor een goede vriendin die aan de nog weer andere kant van de wereld zit, in Cambodja om precies te zijn. Een boodschap vol gapen en in het half donker van mijn slaapkamer die ik waarschijnlijk aan het eind van een wat fris en fruitiger geheel ga monteren, want anders schrikt zij net zo van mijn verschijnen als ik vorige week van het bericht van háár dochter, ‘s ochtends om 5 uur. Dat haar moeder nog steeds niet in het hotel was op komen dagen en ze ook geen vlucht details had.
Zo houden we elkaar wel bezig in al die verschillende werelddelen, moeders en zoons en dochters.
En zo zag en deelde mijn zoon voor mij geheel uit het niets het Zwanenmeer terwijl hier het Rijks geopend werd en De Vrede van Utrecht zich op het viaduct boven de A2 ontvouwde.
Dit alles terwijl ik wat lag te snoozen op de bank na een al eerder gebroken nacht die louter aan mezelf te wijten was en ik denk weer eens aan hoe mijn moeder dat toch deed als ze weken niets van mij hoorde. Ontmoederen bestaat natuurlijk wel, maar ten diepste ook weer niet, zoveel is me nu wel duidelijk. Ik wou dat ik er met haar nog een kletsje over kon hebben. Wie weet, in mijn dromen kan alles, en veel ook tot volle tevredenheid, zelfs uitgebreid het bed delen met Matthijs van Nieuwkerk behoort sinds gsiteren ook tot mijn expertise. Dus mam, kom maar op. het wordt weer een keertje tijd voor een moeder dochter gesprekje.

Ik zie de dag nu ook buiten beginnen, fietsen en scooters komen langs. Vanmiddag naar Tom Beek en Mike Boddé, samen met vriendin A. Nu eerst een grapefruit en bloggen. Als het past onder begeleiding van de popmeditatie waar ik in de consternatie van de ochtend ook vandaag niet bij kon zijn, óf met

erbij.

En dat is het geworden.

Mijn zoon loopt ver voor op mij, want ik heb hem nooit uitgevoerd zien worden.
8thMay 1994, Turkey Carolien Geurtsen Akerman ÖzgüçIk mijmer nog even door over DJ-en met één arm, binnenkort een paar grote gigs op stapel, en voorlopig nog even strak in de mitella.
Daar ben ik maar niet over begonnen. Dat gaat zich al of niet vanzelf wijzen.
Oók niet over de nodige fysiotherapy waar hij niet voor verzekerd is, dát zal nog een kwestie worden.

Ik vind mezelf een erg goeie moeder, dat ik dáár niet over begonnen ben vanmorgen. Hij heeft al genoeg op zijn bord.
Ik leer het nog wel eens.
Doorslapen hopenlijk ook 😉



2 Responses to “Ontmoederen bestaat niet – Gebroken nachten wel – Take 539”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: