Op mijn muil vallen – ik kan dat – schreeuwen ook – 70 vrije geluiden

On 26 October 2013 by Carolien Geurtsen


 

rain or shine preparations for #instawalk030 #igersutrechtLucas en ik ontmoetten elkaar in de regen op het Neude voor het oude postkantoor en we besloten onze Instawalk binnen voor te bereiden.
Onder het genot van een kop iets warms en met behulp van Google Maps (op papier) lukte dat al heel aardig maar we bleven toch iedere keer verlangend naar buiten kijken of het al wat droger was. Allebij bebrild en dan rondfietsen en afstappen om foto’s te maken met nóg een natte lens dáár weer voor, was niet echt aantrekkelijk.

kiss_the_pavement #selfieToen de regen steeds minder zichtbaar werd vanachter het raam in Le Journal waagden we het er op. Expres met de fiets om ook goed heen en weer te kunnen crossen en uit te kunnen kiezen welke straten niet en welke straten wel.
Lucas gaat uitrekenen hoe lang het dan lopen is + tijd incalculeren voor foto stops en een koffie break.

Nobelstraat Utrecht #igersutrecht

hier ongeveer…

Al op 500 meter afstand maakte ik een behoorlijke smak. Een flinterdun stoeprandje op de Nobelstraat, aan de overkant van wat wij allebei nog steeds ‘Zeezicht’ noemen, deed me full speed eerst op mijn knieën, vervolgens op mijn handen en daarna op mijn linker jukbeen terecht komen, en ja daar zat die bril dan nog tussen. Nou de Goden én Godinnen zij gedankt voor zowel dat jukbeen als de gedeeltelijke afremming van de voorgaande ledematen, want het was millimeterwerk oogkas in of net ernaast met dat brilmontuur.
En ja, ik heb even flink gechreeuwd, dat Katzenjammer van gisteren was er niets bij. Er was een lieve voorbijganger die wel vier keer vroeg of het echt wel ging, en Lucas kwam onmiddelijk aansnellen natuurlijk. Mevrouw haar reflexen zijn niet meer wat ze geweest zijn, maar na de initiële eerste pijn en schrik en allles vierdubbel controleren kon ik alleen maar opgelucht ademhalen.

Thuisgekomen wel op de bank met ene paracetamol en heel veel medeleven, dat was fijn, waarvoor dank!
Niks gebroken of diep gekneusd, blijkt ook vanmorgen weer. Het doet nu alleen pijn om mijn linker oog dicht te doen, dat is ook raar. En een nekmasage lijkt ook op zijn plek, maar dat was daarvoor ook al het geval.
De wandeling hebben we in de vorm van een fietstocht naar volle tevredenheid voortgezet.
De route staat voor 99% en we hebben veel foto’s gemaakt onderweg, ook voor de raadsels in de Waar is dit in Utrecht rubriek. Iedere ochtend één en de oplossing de dag erna.

Wel zo even mijn bril laten maken, die zweeft ergens op mijn neus nu. Eerst nog maar eens deze muziek ene keer opzetten, dat was mooi wakker worden.

De opname van Vrije Geluiden:
Gepubliceerd op 28 feb 2013Rafael de Utrera – voice, Hans Vroomans – piano, Udo Demandt – percussion La Tarara is composed by Federico García Lorca.

This video was recorded in Bimhuis Amsterdam for VPRO Vrije Geluiden.
Vrije Geluiden is a music program for the Dutch public broadcast organisation VPRO.
http://www.vrijegeluiden.vpro.nl

 



2 Responses to “Op mijn muil vallen – ik kan dat – schreeuwen ook – 70 vrije geluiden”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • December 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: