Oranjegekte en islamisering

On 10 June 2012 by Carolien Geurtsen

 

Following Sea
Gisteravond Denemarken-Nederland.
Ben ik normaliter niet zo’n voetbalfan, EKs en WKs volg ik meestal wel, en met een leuk kluppie mag ik zelfs, gehuld in wat Oranje attributen, graag kijken.
Deze keer heb ik erg veel antipathie tegen de locatie en vooral het regime ervan dus mijn onderbuik houdt zich erg met vermijdingsgedrag bezig. Het leek mij dan ook een uitgelezen moment om gisteren precies om zes uur af te spreken voor het ophalen van een vouwfiets die ik van een geliefde vriendin cadeau heb gekregen.

Lekker rustig op de wegen, was mijn achterliggende gedachte.
Snel weerom en dan met een biertje aansluitend met de familie op verjaardagsvisite een beetje meekijken. En als voornaamste bewuste reden gaf ik op: de vermijding van stress die bij mij hoe dan ook op de proppen komt als ik wél ga kijken. Óf door wat er op het veld gebeurt en niet gebeurt, óf door het commentaar van de aanwezigen, als dat zich vervormt tot een constant herhalend geschreeuw over, je raad het al, gemistte kansen en stommiteiten. 

Hanepoten de sporen geven

Nou dat heb ik wel geweten. Snel terug is absoluut gelukt, er was haast geen kip op de weg, maar helaas wel een paar overstresste haantjes, nu eens duidelijk niet de voorsten. Van de twaalf automobilisten die ik in dat half uur ben tegen gekomen, reden er negen ronduit agressief, sneden me af of erger.  Ik kon de stoom uit hun oren zien komen en de sporen zien die ze om hun poten hadden en die bijna door de carroserie aan de zijkant van mijn geleende auto ragden.  Ongetwijfeld hadden ze óf het begin van de wedstrijd op een andere plek mee willen maken óf waren ze geflipt van het op de radio verslagen tegendoelpunt.
Ik was blij toen ik ‘thuis’ was.

Eenmaal ‘En Famille’ heb ik de wedstrijd ook al gauw aan de rest overgelaten want het werd er niet gezelliger op door het constante gefoeter op gemiste kansen. Dat is dus ook wat me het meest is bijgebleven.
Dat en de opmerking op Twitter van JanWIllem Boissevain: “Legoland heeft gewonnen van Ego land, 11 goede spelers zijn nog geen team”.

Islamisering en Fazil Say See Sea

Soms wordt voetbal met oorlog vergeleken en soms met religie, en dat bruggetje kon ik vanmorgen verdomd goed gebruiken toen ik dit onder ogen kreeg. De voorgeschiedenis wist ik al, maar hierin wordt het wel erg goed verwoord!   This Week, Turkey Went a Long Way Toward Becoming an Islamic Republic
Het verhaalt van de doffe ellende die in dit geval met name voor Fazil Say geldt, een internationaal beroem klassiek pianist. Hij moet binnenkort voorkomen en terecht staan op beschuldiging van belediging van de Islam, door tweets die hij verstuurd heeft. en kan daar flink lang voor gestraft worden. I quote:

Say suggested that since the Koran says there are rivers of drinks in heaven, that makes it sound like a pub, while the beautiful women available there make it sound like a brothel. A number of his tweets are quoted here. That’s his crime — writing a couple of sentences to describe his thoughts.

Ik schreef vervolgens op Facebook:

My heart goes out again and again to the ones who suffer lack of freedom of speech, belief, sexual orientation.
And to the ones who suffer lack of common sence I quote this reminder:

“Those who use religion for their own benefit are detestable. We are against such a situation and will not allow it. Those who use religion in such a manner have fooled our people; it is against just such people that we have fought and will continue to fight.”

“My people are going to learn the principles of democracy, the dictates of truth and the teachings of science. Superstition must go. Let them worship as they will, every man can follow his own conscience provided it does not interfere with sane reason or bid him act against the liberty of his fellow men.

— Mustafa Kemal Atatürk

Ik vind het nieuwe album ‘Following Sea’ van  dEus echt geweldig en het nummer Quatre Mains een goede vreter van  negatieve energie. Dat iks precies waar ik het nu voor ga gebruiken om de door bovenstaande ontstane gefrustreerde gevoelens te verwerken tot afval en er tevens letterlijk Stof mee te Zuigen. Dan een Koninklijk presentje: Pedicure in opleiding komt voetjes poedelen.  Thuis. Op zondag. Tjonge.
Zij blij, ik erg blij.

O en ik zal de volgende keer dat Oranje speelt zorgen dat er tenminste een batterij in mijn oranje horloge zit, het enige wat ik gisteravond toch omgedaan heb voor je weet maar nooit. Ik mocht eens in de stemming komen.
Die staat al van aanvang aan stil en dat is toch achteruitgang, no flow, enzo. Daar zat het ‘m natuurlijk in.

Carolien en Voetbal  en over Turkije

 



4 Responses to “Oranjegekte en islamisering”

  • Ik schrik. Moet ik me zorgen maken??!

    • Carolien Geurtsen

      Zorgen maken op hetzelfde niveau als je al deed, molens malen langzaam en Turkse mensen zijn de klos.
      Expats soort van heilig.
      Mocht ik anders bevinden dan laat ik het absoluut weten.
      Voeljorens en oren zijn lang en gespitst.
      Wil zelf ook weer ´terug´.

Trackbacks & Pings

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: