Oranjestress ontsnappen doe je met rood wit blauw

On 6 July 2014 by Carolien Geurtsen

10446493_4437263666646_5240584552973714767_nInmiddels stort het.

Maar nog steeds is het 6 juli 2014

Ochtend schrijfsels:
Zondag – Cothen – Bossewaard – Yurt
Ik weet niet precies hoe laat het is, wel ongeveer, rond 6 uur, A.M.
Links van me klinken laat ik het maar even boerderij geluiden noemen. Dat is tegelijk een invulling en een aanname omdat er zich links van mij niets anders dan een boerderij bevindt,waar enigszins mechanische en repetatieve (schrijf je dat zo?) repetetieve geluiden vandaan komen. Geen idee hoe des boerdereis dat in werkelijkheid is.
Zover het oog reikt, komt er bij me op als ik dat schrijf. Weilanden en één boerderij. Op links dan.
Boven me, eigenlijk schuin vóór me, kroelen de bladeren hoorbaar om en door elkaar heen.
Windwoei doet de takken en de blaadjes onstuimig wapperen en de zon komt waterig door de bomen aan de overkant van het veldje kijken.

Ik ben de drukte van de stad/het dorp ontvlucht, even ontsnappen aan de op zich heel gezellige oranje gekte en de vooruitzichten van een avond spanning en lawaai bij het grote scherm op het Stadsstrand voor mijn deur. Theoretisch vind ik het geweldig en leuk, maar in de praktijk ben ik er op dit moment niet tegen opgewassen.
Een fietstochtje bracht me de rust in gisteren. 50 droge minuten, wat absoluut ook in 40 en volgens google maps zelfs in 32 had gekund. Alleen reed ik, in het eigen dorp nog, even verkeerd, en heb ik het verder vooral rustig aangedaan. En een beetje windwoei natuurlijk. Maar geen regen. Zelfs zonder het aangekondigde onweer.

Ik mag op een Yurt passen, deze dagen, of liever gezegd de Yurt op mij, zoals de comfortabel grote ronde Mongoolse tent er stevig in de aarde geplant bijstaat. Heel wat anders dan mijn wapperende dunne tent waar ik een paar weken in geslapen heb op Terschelling tijdens het vrijwilligen voor Oerol. Ook fijn, maar anders. Onbezorgd stevig nu, zonder waai onder de flappen door.
Dus toen iedereen, of in ieder geval Oranje- en voetbal minnend Nederland TV zat te kijken gisteravond, keek in Dune, en viel daarna gelukkig in slaap.
Pas vanmorgen vroeg werd ik nieuwsgierig wakker en ging online kijken of ‘we’ nu wel of niet gewonnen hadden. Duidelijk wél. Via strafschoppen beslist was ook snel helder. Maar de werkelijke eindstand bereikte me niet met louter koppensnellen. Op Facebook hielpen vrienden mij later uit de brand.

Werkelijk top dat het zo goed gaat, en uitermate geweldig dat ze door zijn – voorlopig weer een ronde verder.
Het lag niet geheel in de verwachting en persoonlijk verwacht ik het niet, maar het wordt toch langzamerhand voorstelbaar dat van wellus.
Ik gun het ze en ik gun het ‘we’, maar ik blijf er tegelijkertijd ook erg lauwtjes onder. Ik vond en vind het zo vlak na de wrange politieke ontwikkelingen die volgden op ook al omstreden Olympische Winterspelen  in Rusland, uitermate discutabel en dubieus weer, deze WK locatie. Wat er allemaal wel en niet opgeofferd moest worden door en ten koste ging van de locale bevolking, met de al en niet aantoonbare corruptie schandalen eromheen. Vreselijk.
Kortom, ik vind het dus maar niks en heb er daardoor van het begin af aan niet van kunnen genieten.
Behalve die ene wedstrijd – 5-1 werd het toen tegen Spanje, die we bij de Rustende Jager met een terras half gevuld met Oerol vrijwilligsters hebben zitten kijken. Ouderwetse Oranje pret.
Maar… en … in mijn maag met…

Ik betwijfel of de definitieve economische, morele en ethische balans voor het land zelf en de FIFA in het bijzonder überhaupt opgemaakt gaat worden. Dat er vele vieze handen en voeten gemaakt zijn, daar twijfel ik niet aan.
En die verrotte FIFA dus, bah.
De Nederlandse Middenstand (mag je dat nog steeds zo noemen anno 2014?) doet schijnbaar wel erg goeie zaken, de Oranje omzet heet formidabel te zijn en zal de komende twee dagen alleen nog maar toenemen denk ik zo. Want woensdagavond is geloof ik de volgende inhaalslag.
Vanmorgen was ik nog volledig overtuigd dat ik mij weer heerlijk ga verschuilen in de buik van de Yurt, met net als gisteravond op zijn minst één uurtje het kleine houtkacheltje aan. Voor de kou hoeft het (nog niet), wél voor de knusheid en de pret van het aansteken zelf: Kán ik het nog steeds in één keer? yes I can, maar zonder kranten in ‘huis’ en met aanmaakblokjes is daar geen ruk aan zo besefte ik al snel.De vogels fluiten. Of had ik dat al gezegd?

Dat was vanmorgen vroeg.
Daarna naar Wijk bij Duurstede gefietst, meest voor de leuk en deels voor een check van is op zondag de/een supermarkt geopend. Want ik had mezelf niet volledig bevoorraad voor de maaltijden hier, zo besefte ik vanmorgen, en ook al doe ik het kalm aan, dan moet ik wel op rantsoen, want morgen 20km fietsen zonder ontbijt is geen goed idee.
De AH bleek wel degelijk open te gaan, zoals de Shell jongen vanmorgen bij aankomst in Wijk al dacht.Zo bleek om 11.30 uur, na een goeie koffie aan de Wijker haven/dijk op terras Het Terras, waren de lichten inderdaad aan en stonden de eerste schuifdeuren open. Het werkelijk toegankelijke daaropvolgende paar daarentegen hermetisch gesloten en in geen velden of wegen was er personeel te zien. Dus dat zou nog wel even duren.De ene mevrouw die van haar fiets stapte, was erg verbaasd dat Appie nog niet geopend was en keek met mij mee op alle deur- epistel-stickers, en de andere dacht dat het wel 13.00 uur zou worden. De Shell Jongeman had 12.00 uur gezegd… Allemaal gokjes?
Zelfs voor het luttele half uur naar het ook mogelijke 12 uur alternatief had ik geen zin meer om te wachten. Het (weer) betrok weer, maar vooral ook omdat ik dan nog steeds niet zeker wist of ze echt open zouden gaan of pas nóg een uur later. En nee, er stond dus niets op de deur, behalve “Zondag’s gesloten”. Maar niet op de eerste zondag van de maand dus.

Nu ben ik dit aan het uittikken terwijl ik wat rauwe worteltjes knabbel, Oranje boven.
Een vriendin is onderweg voor een pitstop al-yurts en ik zet theewater op. Waar zal ik woensdag avond zijn? Het zal mij benieuwen.

Het stortregent en ik zoek Children of Dune op.
Al roepen de variant op Perzische sprookjes ook wel erg hard.
Morgenochtend droog hopelijk, 20 km fiets fiets…



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • November 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: