Ordinair vuur spugen

On 17 June 2012 by Carolien Geurtsen

Muziek Theater Makerij KAiETDeze mannen van KAiET maakten vanmiddag mijn dag, want gvd wat was ik chaggie.
Natuurlijk de schuld van niemand in het bijzonder of van iedereen in het algemeen want de optelsom van ontiegelijk heftige hooikoorts, een kudde van zeker vijftig jongeren die vannacht over fietsen en scheerlijnen struikelend langs mijn tent banjerden, en luid blerrend minstens een uur lang feestvierden op het naastliggende veldje (want natuurlijk geen Oerol vrijwilligers, die zijn elders luidruchtig ;-).

Uiteindelijk kwa mens-erger-je-niet wakker-lig-tijd nog best verteerbaar, maar dat weet je ook niet wanneer het bezig is.
Muziek op de kop om in slaap te vallen. Gelukkig een rustig en prettig begin van de ochtend om me na ontbijt en een koffie naar mijn eerste Oerol voorstelling te fietsen, verheug verheug. Weliswaar enkele kilometers tegen de erg straffe wind in, maar dat hoort bij Oerol, wie daarom geeft, etc. Gaandeweg werd ik wel ongeruster over de factor tijd.
Nou, ik kwam er – de wind van 6+ en tevens het thema van Oerol dit jaar- per slot wel 5 minuten te laat door en mocht er niet meer in.
Heel TheJaTerlijk natuurlijk maar ook hatelijk op dat moment om te verwerken. En even kwam het bijna slechtste in mij bovenkolken. Ik knikte nog begrijpend naar de mevrouw die mij duidelijk maakte dat zij alleen maar deed wat haar opgedragen was, want ik wist dat dat in ieder geval zo was, draaide mij om en schreeuwde tegen diezelfde wind: “Kut! Wat een klote zooi! Tegen de wind in! Klojos!” En verstoorde daarmee minstens voor een paar meeuwen de zondagsrust.
Zeker ook zal ik de drie dames bij de kaartcontrole aan het schrikken gemaakt hebben, en mogelijk heb ik de beginnende voorstelling verstoort, waarvoor bij deze mijn verontschuldigingen.
Geen voorbeeldige vrijwilliger, dat moge duidelijk zijn. En alleen het feit dat ik wist de wind mee te zullen hebben op de weg ernaartoe, maakte dat ik de moed vond om mij naar de Groene Wei aan de andere kant van het eiland te begeven, om de premiere van KAiET bij te wonen. Geert Hautekiet en André Manuel vormen een bewonderenswaardig muzikaal en uitermate grappig duo wat deels improviserend en deels gerepeteerd een anderhalf uur durend lied presenteerden over/van/tijdens een reis.
Boeiend van de eerste tot de laatste seconde en een staande ovatie werd hun deel. Verdient en voro herhaling vatbaar!

En dat het vaderdag is, mag ook in de krant. Dat was ik namelijk vergeten. Bij deze….

KAiET: Geen ratjetoe aan flauwe verhaspelde verhalen, maar een groots spannend levensverhaal, gekruid met de nodige erotische en soms simpelweg wansmakelijke kwinkslagen. meer…

De Nederlandse zanger/cabaretier en enfant terrible André Manuel en de Vlaamse bard en instrumenten-bouwer Geert Hautekiet schrijven en zingen samen één lied. Geïnspireerd door de traditie van Mongolen, Aboriginals en Malinezen om reizen te bezingen in lange liederen, willen zij dat voor het eerst sinds de Middeleeuwen ook in het Nederlands doen. Met een zachte ‘g’ en hier en daar een rauwe Twentse tongval.
Een modern verhaal van twee veertigers – twee uitersten– die met elkaar opgescheept zitten in een oude Opel Kadett op weg naar Johannesburg. Een clash tussen uitersten op amper vier vierkante meter, midden in het uitgestrekte decor van zwart Afrika… België-Nederland: the roadmovie


Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • June 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: