Ouderwets, hoezo ouderwets? Blogbal-beker, Vlampijp en Café Istanbul

On 13 October 2013 by Carolien Geurtsen

Open Vlampijpateliers

Overdadig. Ja dat was het gisteren en ik kon het gelukkig goed hebben.

In de vroege ochtend heen en weer geinen op twitter terwijl ik me opmaakte om te gaan vrijwilligen als gastvrouw bij de Open Vlampijpateliers in Utrecht.
Het Blogbal – jaarlijks bloggers alternatief voor het boekenbal, riep op voor een creatieve bijdrage van geheel andere orde dan een blog.
Het maken van de blogbeker, voor de winnaar 2014. Ergens in maart geloof ik, hoop ik.

Eerst Retweette ik hem vrij braaf:

 

maar toen zag ik hem inene voor me, die beker, erg leuk en mooi en origineel.
“Als je wilt dat hij er zo uit gaat zien, zul je hem zelf moeten maken”, zei ik tegen mezelf.
Nog wel even overwogen, dubbelgechecked met mijn innerlijke weegschaal: gaat het me meer energie kosten dan opleveren of word ik er inderdaad zo blij van, zoals het nu voelt, om hem te maken. Mijn peut zei immers ooit: waar een ander tot 10 moet tellen voor zij iets initieert, moet jij tot 1000 tellen.
De binnenpret won.  Ik heb denkelijk daadwerkelijk tot 50 geteld.

 

Zo begon mijn zaterdag, met voor- en binnenpret.

En toen kwam de rest nog, en ook al zat ik vlak bij de open deur, de sfeer was goed, de bezoekers talrijk, het eten overheerlijk en de zon kwam ook nog even kijken. Er was ook een gastenboek, en soms kon ik iemand overhalen om op te schrijven wat ze mij bij het vertrek vertelden, naast de meestal glunderende gezichten:

Ik ben nu officieel kunstverzamelaar, want ik heb voor het eerst van mijn leven kunst gekocht, en nog wel drie dingen ook. 

Alle bezoekers mochten ook een tegeltje uitkiezen, gemaakt door die hele rits aan kunstenaars, dus heel verscheiden en daarmee veel keus.
Ik had er al een paar keer een nieuwe voorkeur van mezelf uitgekozen en op mijn tafel gelegd om te illustreren bij binnenkomers hoe het werkte. Vaak stonden er rijen dik voor de tegeltjeswand aan mijn overkant en wat zich daarachter afspeelde bleef dan onzichtbaar.
Bijna even zo vaak zei iemand, na bij de wand geweest te zijn: Oh, die jij daar hebt,  is erg mooi (die hadden ze dan net gezien) en dan gaf ik m met liefde weg om er even later als het rustig was, wéér een van mijn gading te kiezen.
Ik had besloten dat ik het er op aan zou laten komen totdat ik merken zou dat ik me erg ging hechten aan eentje, die zou ik dan wat achteraf leggen op mijn tafel.

Dat gebeurde dus bij deze, dacht ik

kruismoord

en achteraf realiseerde ik me dat ik hem niet heb weggelegd na het maken van de foto, want ik moest naar het toilet.

Blijkbaar en helaas voor mij is hij in die tijd gespot geworden door iemand die er ook verliefd op werd (dat hoop ik dan maar, liever dat dan alléén hebberig) en die heeft hem mee genomen.
Ik merkte pas hoe ik hem miste en dit dus echt ‘de ware’ was geweest, toen ik iedere keer maar overnieuw overal op of onder keek of ik er echt niet overheen gekeken had en voelde hoe sip ik was.
Jammerrrr dan.
Een oefening in loslaten. Maar ik heb toch vanmorgen even aan iemand van de organisatie gevraagd om, indien de maakster er nog zo een bijlegt vanmiddag, er een voor mij te reserveren. ‘Lief aankijkt’.

Hebberigheid, niet zo’n chique eigenschap, fluistert een stemmetje. Nou, ik kan het hebben hoor, ook als het niet lukt.
Meer mensen hebben zichzef daarop betrapt, die hebberigheid dus, sommigen benoemden het ook zelf: O, nu het gratis is, en ik er eentje mee mag nemen, kijk ik er ineens heel anders naar, of überhaupt, anders was ik zó door gelopen. Kunst.

Vreselijk leuk sowieso om praatjes met mensen te maken: Mijn standaardvraag bij binnenkomst was: Wilt u een plattegrond of wilt u zwerven? (Denk drie verdiepingen met ateliers) en ik merkte al gauw dat mannen willen zwerven en vrouwen over het algemeen een plattegrond willen, wat voor hilarische momenten zorgde bij stellen die voor mijn tafel stil stonden. “Nee hoor/Ja graag”, tegelijk uitgesproken, was nog wel de meest gewone.

Göksel Yilmaz Ensemble - Cafe Istanbul
‘s avonds met een vriendin naar Café Istanbul met het Göksel Yilmaz Ensemble.
Ik vind hen geweldig, zowel wat de muziek betreft als de keuze van liederen en teksten en gisteravond werden alle teksten uit het Turks, Koerdisch en Arabisch ook nog eens voor ieder nummer vertaald voorgedragen. Chapeau Meltem hanim!
Het was een heerlijke avond, voor mij tegelijk echt zwijmelen geblazen en geïnspireerd meebewegen op de diverse ritmes en melodiën. De vaak indringende en soms melancholische muziek naadloos en swingend opgevolgd door DJ Hüseyin. Maar om de laatste trein te kunnen pakken, was het toen sloesch voor mij.
Hoe schrijf je dat? Is dat Jiddisch of?

 

 

___________________________________________________________________________________________________________
Als ik genoeg energie heb dan blog ik dagelijks en over het algemeen geeft dat me genoeg energie om dagelijks te bloggen.
Waarom ik over mijn eigen sorus en lol schrijf? Omdat dat mij helpt om het een te relativeren en het ander dubbel te ervaren en omdat het anderen lijkt te helpen zich beter te kunnen verhouden met de situatie waarin zíj zich bevinden.

Ik schrijf en blog en fotografeer en film en zoek naar wat goed voor me is, waar ik energie van krijg en beter van word, en daar de wereld, liever nog de mensen, van mee te laten profiteren en zodoende definitief een heftige en langdurige burn out achter me te laten, vrede kan krijgen met wat ik nu niet meer kan van wat ik vroeger wel kon. En dat is best veel.
Peut zei ooit: “Als jij leert op 80% te functioneren dan zit je op de 100% van de meeste andere mensen, en met die 150% moet het zeker afgelopen zijn. Dus 75% is eigenlijk ook al genoeg”.
Wijze man, die Peut.

Vanmiddag zou er verhuisd worden, maar het is er het weer niet naar. Voor wel meer dingen niet.
De Open Vlampijpateliers zijn vanmiddag nog te bezoeken, dus wie weet. Dat tegeltje hé?!
Laat los! Genoeg te doen.
En waar dat ouderwets in de titel op slaat? Op ouderwets genieten.

 

[/quote]



Trackbacks & Pings

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: