Over elfjes en kogelgaten – en dat is één – december boeken

On 6 December 2015 by Carolien Geurtsen

“En wie zorgt er in jullie afwezigheid voor de kinderen”?,  vroegen de vrouwen.
“De mannen”, antwoordden wij.
Dank mannen!

Female Travel Blogger Pioniers anno 2015
Nomad and Villager

Ik kom er net weer eens achter dat ik aai wat ik liefheb, (en soms kus *). Dat klinkt misschien als de normaalste zaak van de wereld, in ieder geval op het eerste gezicht. Knuffelen, aaien en kussen van mensen die je liefhebt, das logisch he?! Voor mij geldt dat dus ook voor alles waar ogenschijnlijk geen warm hart in klopt, wat niet van vlees en bloed is of lijkt te zijn.


over-elfjes-en-kogelgaten-anneke-de-bundel-nicole-franken-boek-cover-9789050115544 (1)
Zojuist sloeg ik Over Elfjes en Kogelgaten weer eens open en ik zag het mezelf doen, over de pagina’s heenstrijken, en meer dan platstrijken was het liefdevol aaien, zowel over de pagina’s met letters als over de foto’s.
Ik dacht even na over het waarom, onderzocht en concludeerde dat dat kwam en komt omdat ik geroerd ben door de zorgvuldigheid van de uitvoering, de tastbaarheid van de liefde en betrokkenheid van de makers én door de inhoud die doorschijnt in die uitvoering. En ook al is dit fenomeen niet vanzelfsprekend in ieder papieren boek, ik weet weer waarom ik van fysieke boeken hou.

Ik schrijf over boeken die op mijn pad komen, soms nieuw, soms tweede of derdehands. Vaak ook omdat ik om specifiek die boeken gevraagd heb, omdat dáár mijn interesse en verlangen naar uitgaat, dát boek en/of van die auteur, omdat ik die al of niet persoonlijk ken, maar bovenal omdat ik geboeid ben in wat hem of haar beweegt.
Dus nee, objectief schrijven over een boek zul je bij mij niet vinden, maar uitgesproken en ongezouten komt best wel voor. In deze decembermaand geef ik mijn persoonlijke top3, bewust niet voor het kinderfeest alhoewel een van de 3 absoluut een kinder voltreffer is. Gewoon omdat ik voor Sinterklaas teveel andere dingen te doen had. Maar daar schreef ik gisteren over. Top 3 in willekeurige volgorde, of eigenlijk in de volgorde van wanneer ze in mijn bezit kwamen.

Vandaag is dat Over Elfjes en Kogelgaten – Berichten uit een vergeten landschap, door Anneke de Bundel en Nicole Franken. Ik leerde beiden kennen via hun travel blog  Nomad and Villager 
e
en heel eigenwijs en heerlijk reisblog, travelblog ;-). We wisselden veel mails en ook informatie uit, onder andere over Istanbul kon ik wat tips geven, en ik mocht een keer bij een van de maaltijden aanschijven bij Anneke en haar extended familie thuis. Gedurende de afgelopen jaren zag ik de blogs steeds meer momentum krijgen en uitgroeien tot hun mooi uitgevoerde en vorm gegeven eerste boek.

Fotografe Nicole Franken en journaliste Anneke de Bundel, alias de dames Nomad & Villager, verhalen over mensen die tegen de stroom oproeien en bestemmingen die uit beeld dreigen te raken.

Heel in het kort – mijn samenvatting – gaat Over Elfjes en Kogelgaten over niet wegkijken maar opzoeken wat er zichtbaar en onzichtbaar is in onze wereld, zowel leed als schoonheid. Met als ingang de natuur, zowel van de aarde als van de mens. Open blijven staan voor zowel het leed als de schoonheid en je ermee durven blijven verbinden. Feitelijk hoe ikzelf zoek te leven, misschien dat ik mede daarom me zo verbonden voel en kan verbinden met hun avonturen, en dat kan ik eerlijk zeggen, soms op het jaloerse af.

Er zijn ontelbare bestemmingen die De Dames bezocht en zowel met onnavolgbare scherpte als humor beschreven hebben. In hun eerste boek komen Bosnië, Schotland, IJsland, Ierland, Koerdistan, en Noorwegen voor het voetlicht, voorzien van een welverdiende veer in de vorm van een voorwoord wat klinkt als een klok door Jimmy Nelson, zelf een zeer begenadigd fotograaf en tribal travel blogger, die ook bij de boekpresentatie zijn lof niet onder stoelen of banken stak.

Op dit moment ligt het naast me op bed maar sinds binnenkomst ligt het in de huiskamer te stralen voor iedereen die binnenkomt. Feitelijk is het bij uitstek een koffietafel en doorblader boek, maar dan verlies je wel je gasten voor een tijdje als gesprekspartner zo heb ik gemerkt. En een absolute aanrader als je dat niet erg vind, en ook maar zorgt dat je geen taartvingers afdrukt of wijnvlekken erin verspreid, of dan in ieder geval de eerste paar jaar niet. Want o wat geniet ik van de foto’s van Nicole, regelmatig leg ik het open bij een andere afbeelding.

De dames

Uit de pers
‘Dit boek is geschreven in de beste traditie van VPRO’s buitenlandprogramma ‘Diogenes’. Ga tijdelijk leven met mensen die de crisis aan den lijve ondervinden. Daar zie je de spiegel van de wereldpolitiek. Anneke de Bundel en Nicole Franken doen precies dat in ‘Over elfjes en kogelgaten’. Lezen!’ – Lex Runderkamp, reizend verslaggever Arabische wereld NOS

400341_2541689398474_29770411_n

* in de zomer of warme lente of herst, of gewoon na het douchen of opstaan kus ik soms, of eigenlijk best wel vaak, mijn rechter schouder, of feitelijk de tattoo die daar woont. Al flink vervagend maar nog steeds mij herinnerend aan de trouwbelofte aan mijzelf, de aarde en aan mijn kinderen, geboren en ongeboren om het beste van mijzelf steeds uit te nodigen in voor mij en hen te zorgen. Ik vind dathet boek Elfjes en Kogelgaten bijdraagt aan die belofte, er onderdeel van is, en ik voel me er door ondersteunt en verrijkt, bemoedigd en ontroert. Net als toen in 2008 door dit beestje wat op mijn arm kwam zitten toen ik net uit de luchtballon was gestapt die ons over het prachtige landschap van Cappadocië had gevaren. Ja,ook luchtballonnen varen.

 

 

 

Officiële Samenvatting:

In ‘Over elfjes en kogelgaten’ reizen journaliste Anneke de Bundel en fotografe Nicole Franken door Noorwegen, IJsland, Bosnië, Iraaks Koerdistan, Ierland en Schotland. Ze ontmoeten mensen in afgelegen gebieden. Gebieden waar dreigende uitbarstingen van vulkanen, geweld en eenzaamheid aan de orde van de dag zijn en waar mensen doen waar ze goed in zijn: overleven. Met een voorwoord van Jimmy Nelson ‘Before they pass away’.

Zoals de scheepsbouwer die regelmatig met elfjes converseert, de Syrische vluchtelinge die nog altijd koffie in goudomrande kopjes serveert of de berggids die laveert tussen bermbommen en een moeder die hem dreigt uit te huwelijken. De natuur is hun vijand én hun bondgenoot. Of zoals de Koerden het verwoorden: “Alleen de bergen houden van Koerden.”

Nomad and Villager Interview National Geographic Traveler 

Ik pak nog een koffie en ga weer verder aaien, uh, lezen, uh kijken.
De vierde keer alweer.
Fijne dag!

Hier is twéé – De verhalen achter de foto’s – Before they pass away

en drie: Hoe Kobe zijn kleur vond



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • May 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: