Pasen, Passion, ruilen en huilen

On 18 April 2014 by Carolien Geurtsen

Morning Pages Paaszondag
06.11 uur en aan de koffie met Radio 4 en ernaast een glaasje rode bessensap, terugkijkend realiseer ik me dat het twee uur geleden een extra vroegertje was, toen ik las

Conjurer of Literary Magic, precies dat. Honderd jaar Eenzaamheid, wat een boek. Gabriel García Márquez, wat enorm fijn dat je er was. Heerlijk om je te weten.

Goede Vrijdag.
Pasen betekende vroeger vooral de jacht naar Paaseieren, bij ons meestal in huis, de huiskamer.
Naar ik later begreep had vader inderdaad een lijstje op gegeven moment, met waar alles verstopt was.
Ik herinner me verder vooral hoe zuinig met name mijn zusje was op haar deel, ik at het mijne meestal wel in een paar weken weg. Zozeer zelfs dat een werkelijk prachtig groot suiker-ei van zo’n tien centimeter hoog, een woninkje voor kleine haasjes die uit het raam koekeloerden als ik het me goed herinner, na twee jaar totaal versteend en volstrekt oneetbaar was.

Pasen 2012 - Sightseeing with markusRond Pasen verhuisde ik ooit eens, met heel veel paasdecoraties én eitjes van allerlei vorm en grootte, cadeau gekregen én gekocht, naar Turkije, alwaar we net op tijd een woning vonden om de huiskamer grotesk maar wel vrolijk helemaal mee te versieren, zoals dat in al de 30 jaar ervoor in dit Christelijke lage landje nog nooit gebeurt was. Ik bracht geen klompen of kaas, maar Pasen mee uit Nederland.
Door de jaren heen ben ik, die mij ooit rond mijn vijfentwintigste uit de Rooms Katholieke kerk heb laten schrijven, steeds gevoeliger geworden voor het verhaal van de kruisiging, het lijdensverhaal, en de bijbehorende muziek, vanaf ooit al Jesus Christ Superstar, is me steeds meer gaan raken.
Pas heel laat kreeg ik door welke muziek waarbij ‘hoorde’, en dat de Mattheus Passion daar bij uitstek mee geassocieerd werd in Klassieke Muziek kringen, en sinds een paar jaar zoek ik dan ook de ‘juiste’muziek bij de juiste gelegenheid wat meer op.
Deze week staat zodoende vaak en veel van de Mattheus op, en dat er een heuse Mattheus-week is, vind ik heerlijk, en vanmiddag ga ik voor het eerst van mijn leven naar een live uitvoering.
Via een tweet over De Wereld Draait door, waar er een hele uitzending aan gewijd was, en mijn bekentenis dat ik daar nog nooit heen geweest was op Twitter, ging een balletje met een mededeelnemer aan de Ruilkring Houten aan het rollen. Een prachtig online platform waar je ook indirect kunt  bieden op diensten of  producten, met het ruilmiddel ‘handjes’.

Gisteravond was daar eerst een andere uitvoering van>
Ik ben drie keer voorzichtig the passion langsgezapt of ik niet misschien toch iets moois miste en drie keer na enkele seconden weggezapt. Not my cup of beleving…

Eèn scène bleef hangen met Lieke van dinges:
Processie (met groot kruis) is inmiddels…Erg indrukwekkend….Ieder beleefd het op zijn eigen manier…. Ik ga even wat dichterbij…. Vragen aan die meneer… Hoe hij het beleeft”
*zap*

Ik stelde me even voor dat iemand morgen vandaag[het was nog vroeg toen ik dit vannacht op Facebook schreef ] tijdens de Mattheüs in de Jacobikerk langs wat mensen heen dringt om mij of mijn buurman te vragen wat ik/hij er aan beleef(t). Moet er niet aan denken.
Onbeleefd dus.

Ja, ja, ik weet het. Dit [ deze passie in Groningen] is heel anders. Een show (?) Een (volks?) spektakel. Brengt…(het verhaal?) dichter bij de mensen….
Vorig jaar heb ik er voor het eerst naar gekeken op TV, ik wilde het meemaken, en moest er veelal mijn best voor doen om het uit te zitten.
Super als het vele mensen blij maakt, een echte beleving is. Good for them.

Ik mag vanmiddag, schreef ik tot slot, ook voor het eerst, naar een live Mattheüs. Ik kijk er naar uit, en heel erg spannend.

Waarom spannend? Omdat ik snel huil bij veel moois. Gevoelig moois.
En omdat ik veel te huilen heb.

Op zich niet erg, helemaal goed zelfs. Een mooie cleansing kans. Alleen omdat ik alleen ga, vind ik dat iets lastiger. Dan zitten er dus namelijk twee vreemden naast me aan iedere kant. En daar ben ik dan bang van dat ik hun unieke beleving verstoor. Beïnvloed en inkleur op een manier waar ze niet op zitten te wachten. En bang dat ik meer bezig zal zijn met mezelf inhouden dan met genieten. Een uitdaging dus.
Hoe dan ook zullen we aan het einde geen vreemden meer zijn.

Carolien Geurtsen

Gabriel García Márquez

Gabriel García Márquez…



2 Responses to “Pasen, Passion, ruilen en huilen”

  • ach, misschien vinden die vreeemden het wel helemaal niet vreemd dat je huillt, misschien huilen ze mee, misschien zelfs eerder. Geniet er nu maar lekker van

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • June 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: