Dingskes. Peinzingen over molens, banken, budgetbeheer en boodschappen

On 14 December 2012 by Carolien Geurtsen
In the waiting room at the Fysio

Getting in the Mood for Christmass / Advent

Net voor ik onderstaande online wil zetten, belt mijn casemanager van de Achmea op.
Samen blikken we terug naar hoe slecht ik er een jaar geleden aan toe was.  Ik verexcuseer me voor het geval ik misschien lelijk tegen haar gedaan heb in het verleden. Zij zegt dat dat absoluut niet het geval is geweest, alleen maar wanhopig. Samen genieten we van hoe heerlijk het is dat het nu allemaal veel beter gaat en de vooruitzichten goed zijn.
Vorig jaar was dat met een paniek aanval, nu leg ik met t
evredenheid de telefoon neer. 

Ik hou ervan om met liefde te strooien, komt er bij me op terwijl ik een mailtje de deur uit doe om te bedanken voor de zesde gastblog die op de deurmat gevallen is. Aansprekend verhaal, wat een leuk mens en sowieso de moeite die iemand neemt, geweldig fijn!

Ik geloof dat ik zinnetje maar boven mijn blog ga schrijven als motto voor mijn komende tijd.
Ik ben tenslotte bijna jarig en me zo’n beetje halfslachtig maar toch wel serieus bezig aan het houden met voornemens, waar ik heen wil, áls ik al ergens heen wil. Waar ik wil zijn en nog meer van die eindejaars mijmeringen die feitelijk bij mij om de zoveel tijd wel terugkomen of geroepen worden. Dus een nieuw dingske boven mijn blog mag ook wel aan de beurt.
Het woord dingske heb ik volgens mij van Aldith Hunkar die waarachtig nog verrukelijker Nederlands schrijft dan ik.
Een ander zou het het gebrekkig noemen maar daar heb ik effectief schijt aan als mijn toetsenbord weer eens expres of per ongeluk uitschiet en ik me verras met welk woord er nu weer in mijn vocabulaire bij is geslopen. Dank Aldith (bronvermelding).

Vanmorgen had ik de eerste afspraak bij mijn nieuwe fysiotherapeute en ze maakt me helemaal happy de peppie, zowel met haar handen als haar gedachtes en uitspreeksels. Aan het einde benadrukte ze nog terloops hoe fijn het was dat ik zo helemaal niet moelijk had gedaan dat ze zich in de tijd verguist had en me tien minuten had laten wachten. Er gingen mensen van minder op tilt.
Nou, het was me totaal niet zwaar gevallen, want a) keek ik mijn ogen uit in de mooie wachtkamer en b) was er vrij snel gehoor gegeven door een collega aan mijn bescheiden klopje op een deur. Ik was hooguit een paar minuten zenuwachtig geweest of ik me misschien in de afspraak vergist had.

Gisteren was ik wel even zwaar over de zijk gegaan want ik bleek geen geld voor boodschappen op te kunnen nemen, noch mijn OV kaart te kunnen opwaarderen. Mijn rekening was voortijdig geblokkeert in afwachting van een andere en dat is zuur als er wel geld op staat, de portemonnee en de zakken leeg zijn en de afspraken anders gemaakt.
Zodoende ging ik noodgedwongen met mijn 2 euries een haring scoren om een middag ziekenhuisonderzoek en een zware fietstest zo gevoed mogelijk te beginnen. Dus no, I was not amused.

De molens van staatsbosbeheer malen langzaam, schijf ik op, maar ik bedoel te zeggen, de molens van schuldhulpverlening malen in mijn geval langzaam. Ze zitten allebei in het hokje instanties en dan gokken mijn hersenen maar wat.
Door vertrek van mijn casemanager in de zomer van 2011, en een mogelijk onzorgvuldige overdracht, ontstond er een bijna wal en schip situatie. En zo zit er inene zomaar 6 maanden tussen de GO Gefeliciteerd – het is voor elkaar e-mail van de een en een kennismakingsgesprek met de ander en opvolgster nu drie weken geleden.
Zij bracht me ook het minder gezellige nieuws dat wegens veranderd beleid ook  ik, die al een jaar blijk geeft van zeer zuinig uitgaaf gedrag, aan de Budgetbeheerder moet. Vandaar het bevriezen van de oude en het openen van de nieuwe bankrekeningen. Nog steeds vind ik ook dat prima want ik voel me zeer gezegend met deze regeling, maar al met al ben ik wel bijna een jaar verder en staat er nog steeds drie jaar op de agenda en dat vind ik wel jammer. Dat de bank zo supersnel / binnen twee dagen / gevolg heeft gegeven aan de acties van mijn Budgetbeheerster, daar was ook zij zelf verbaasd over toen ik haar net belde, en nee zij had nog geen toegang tot mijn rekening om geld naar mijn leefgeldrekening over te maken, hopenlijk in de loop van vandaag.
Niet fijn maar overbruggelijk want vanmiddag staat de voedselbank mevrouw en mijnheer weer klaar met een kratje. Dat ik mijn schrijfcursus heb moeten missen gisteravond vind ik minder, maar ik heb mijn huiswerk nu weer gedaan +/0
Morgen op de fiets voor een buikMRI stond toch al in de planning en als het te slecht weer is gaat losgeld verzamelen voor de bus vast wel lukken.

Maandagmorgen mag ik nog een keer terugkomen bij de fysio om dan hopelijk wat minder kreupel bij paps in de auto te stappen en terwijl ik luister naar een live stream van een prachtig concert van het Ryuichi Sakamoto Trio  /  Tour 2012 Japan & Korea vind ik nog steeds dat ik bof. Naast het met liefde strooien gaat het goed voor mezelf zorgen me ook steeds beter af.

 

Live video from your iPhone using Ustream

Op Instagram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



3 Responses to “Dingskes. Peinzingen over molens, banken, budgetbeheer en boodschappen”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • April 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: