Raging Grannies & Sockey Zalm – Canada 3

On 2 July 2017 by Carolien Geurtsen


Het is (hier in Victoria BC) nu 21 mei, dus zondagochtend, rond zes uur. Kop thee naast me, zon schijnt mijn (host Patty’s) kamer in en ik ben sinds ongeveer 2 uur wakker (02.00 am).
Het tijdverschil/ jetlag gebeuren valt me op zich heel mee. Ik wil toch graag een dagboek/journal bijhouden en beter ten halve begonnen (ik ben hier sinds 16 mei) dan ten hele niets te hebben, dus bij deze. Ook fijn voor als ik later nog een blog over mijn belevenissen wil gaan schrijven.
Gisteren heb ik gezwommen, of liever gezegd meegedaan aan Aqua Fit. Yep, op zaterdagochtend om 8 uur, gewoon omdat het kon, lag ik in een zwembad met veertig andere meest dames een behoorlijk pittige watergymnastiek van een uur te doen. Ik was uitgenodigd door Patty die dat zo’n drie keer per week doet. De begeleidster, Nelly, is Nederlandse, woonachtig in Canada. Een (ik hoop dat ik haar niet beledig) pittige vrouw op leeftijd met een flinke strook blauw haar, my kinda girl dus.

Ik vond het heerlijk, gymnastiekoefeningen in het water en daarna nog even de sauna in. Hopelijk de komende week ook weer. Ik zal wat AquaFit toegangskaartjes van Patty meekrijgen (volgende week zit ik immers op mijn volgende adres) en wat ik daar aan het eind van mijn verblijf in BC van over heb, zal ik, samen met het verschuldigde geld van 3 Canadian Dollar per kaartje, én met de geleende adapter, bij mijn laatste CouchSurf host Kathy voor haar achterlaten, zo wordt de afspraak. Kathy is ook een Raging Granny, en een vriendin van Patty. Dat dit door change of plans heel anders zal lopen, gaat nog blijken.

Chemainus en meer

Murals Chemainus BC Canada 3

Het plan voor de komende weken zoals het er nú uitziet ligt er bijna ongeveer helemaal bijna. Nog even alles op een rijtje zetten, maar dat is voor morgen. Gisteravond ben ik na een heerlijk maal en twee GT’s op de bank in slaap gevallen en na zeker een uur groggy mijn heerlijke bed ingerold. (I should appologize to Patty for my zoning out). Ze heeft gisteravond nog mijn zwempak uitgespoeld en me daarna de hele dag mee op stap genomen met als einddoel Chemainus, om daar de Murals (muurschilderingen) te bekijken. Onderweg zijn we ook nog gestopt in Duncan voor the Farmers Market, met lokale producten. Niet zo héél bijzonder vonden we allebei, maar dat kan ook komen omdat we op doorreis waren.

Onze andere stop, het Malahat Viewpoint, met haar Salish Bear Pole (totempaal) was adembenemend. Aan de overkant kun je de States zien liggen. Ook zijn we een drie kwartier bij Goldstream Provincial Park gestopt, een indrukwekkend nationaal park waar we met onze 50+ enkels niet door de droge rivierbedding over het grote veld keien dorsten te lopen naar de waterval, en een ander echt pad konden we niet vinden, dus die hebben we helaas moeten laten schieten.
In Chemainus hebben we na het bekijken van minstens de helft van de vele muurschilderingen, want wat was het heet, op aanraden van de mevrouw bij de VVV ook het meest fantastische chocolade ijs ever gegeten, en wel bij het Nature House, maar dat terzijde. Het dorp en de Murals zijn prachtig maar toch doet alles een beetje droevig en verlaten aan, het lijkt buiten de toeristische routes te liggen, echt jammer want zeer de moeite waard.

The Chemainus Murals have inspired communities throughout the world to explore their roots, to beautify their towns, and instill pride. Using the Chemainus model, some communities have used the mural concept to develop their own revitalization for stronger economic development.

Dat iemand die je tot voor een paar weken niet kende, je haar logeerkamer en koelkast aanbiedt, op komt halen op het vliegveld, zo’n 40 km van haar huis vandaan , ‘omdat het OV een drama is en een taxi erg duur’, en die je dan enkele dagen later op een sightseeing tour van 80km heen en terug meeneemt, was ronduit ontroerend. Want ja, Patty, die ik dus echt pas sinds ongeveer een maand ken via CouchSurfing, is me dus afgelopen dinsdagavond op komen halen op het kleine vliegveld van Victoria, een heerlijk aanbod waardoor ik onbezorgd vertrokken ben. Ik had haar op de CouchSurfing website gevonden waar ik een voor mijn eerste paar dagen gematigd rustgevend filter ingevoerd had bij “Ik zoek een Host”. Dat leek me fijn om mee te beginnen namelijk. “Alleenstaande vrouw, 50+, met privé slaapkamer ter beschikking. Daar filtert het programma dan hosts uit in de buurt van de bestemming die je ingevuld hebt. In mijn geval Victoria BC.

Raging Grannies

Patty stelde zich bijna onmiddellijk (in de auto nog volgens mij) voor als een Raging Granny. Haar visitekaartje lag als dusdanig ook op mijn nachtkastje, samen met een routebeschrijving naar de binnenstad en de haven van Victoria, alsmede de betreffende buslijnen heen en terug én twee buskaartjes. Totaal lief.
Op haar kaartje stond ook: “Pacifiste en Activiste”. Termen die vroeger totaal in mijn eigen vocabulaire verweven zaten, en nú, zo aan de andere kant van de oceaan, mijn grote interesse opwekten. Wát beweegt iemand om juist dát op haar visite kaartje te zetten? Het zou al gauw blijken dat het in Canada geen statement van niks is als je jezelf als activist betiteld of zó genoemd wordt in de pers. Dan komt er een sterretje achter je naam wat ‘terrorist(e) in spé’ aanduidt. No fucking kidding, maar daarover later meer.

* Raging Grannies zijn meest oudere vrouwen, de oprichtster is nu in de 80, die een politiek geëngageerd koor vormen en met een flinke dot humor en aangekleed in bonte kleuren, scherpe teksen zingen op politieke manifestaties en bijeenkomsten. In Victoria zijn ze een begrip, en blijkbaar zijn er Raging Grannies all over the planet, maar dat ga ik nog uitzoeken.

Morgen komt eindelijk die Sockey zalm aan bod (hoop ik dan) en ja dan laat ik me meenemen naar een bijeenkomst over Palestina en hoor ik meer over The Walk 4 the Salish Sea. Waar de Grannies gaan optreden. Zal ik meewalken of niet?
Nu eerst ontbijten en dan leren fietsen in Victoria, bijna zonder fietspaden.Met de fiets die ik van Patty mag lenen met een helm op richting UVic, de Universiteit van Victoria, naar de studio van zoon waar hij zit te monteren aan de soundtrack voor More Than a Pipeline, een documentaire over Standing Rock, die daar over enkele weken in première zal gaan.
To be continued.



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: