Rokjesdag is één dingetje – maar téénslippers??

On 11 March 2013 by Carolien Geurtsen


Natte tenenVanmorgen vroeg gaf het weerbericht 17 graden en zonnig aan en als om het te bevestigen, scheen buiten de zon zó uitbundig,  dat ik terstond onder de douche mijn onderbeenharen het nakijken gaf en met slordig aangebrachte paarse nagellak in mijn open teenslippers op pad ging. Ik heb het geweten.

Lang geleden was het, dat ik me bewust werd van afkeurende blikken, meestal kies ik ervoor om te ‘blenden’ als ik door Istanbul loop, maar nu moest ik er toch echt aan geloven.
Mijn gastvrouw had nog aangeboden toen de voorruit toch echt ruitenwissers nodig had: zal ik even terugrijden? Maar nee, had ik stoer gezegd, niet nodig, daar in de verte is de hemel immers weer helemaal open en ik ben allesbehalve een koukleum. |

We waren op weg naar het ziekenhuis waar haar man ligt, en ik behoor tot de hulptroepen. Exotisch vrijwilligerswerk, en als ik het niet echt zelf was, zou ik raar staan te kijken dat dit kan.
En waar ik gisteren toch echt buiten in de stralende zon een boek had gelezen, of nou ja, het eerste hoofdstuk dan, kon ik dat nu mooi vergeten. Ook al zou ik willen, de deur naar het terras was gesloten.

Arabieren Kijken van Hassnae Bouazza.

Zodra ik me bewust werd van dit schrijven, heb ik er naar uitgekeken om er aan te kunnen beginnen, en nu is het eindelijk zover. Bijna geen leukere plek om het te lezen dan hier, waar er veel vergelijkingen te trekken zijn en ook zo veel anders is, in ieder geval aan de oppervlakte, of althans, dat zal al lezend gaan blijken.
Dat dit nog niet mijn uiteindelijke review is, moge duidelijk zijn, ik ben immers pas net begonnen, maar boeiend is het inderdaad vanaf de eerste alinea’s.
Met mijn eigen verleden  en huidige binding met Turkije, tien jaar gewoond en nog steeds smitten, én met vrienden uit Egypte, Algarije en Marokko, ben ik gewoon razend benieuwd.
Nieuwsgierig naar wat ik wel en niet herken van een zogenaamd niet-Arabische want relatief seculiere en vrij verwesterde cultuur als die in Turkije, en van mijn eigen en andermens vooroordelen, die ook ik, al of niet bewust, natuurlijk heb.

En zo ga ik het ook lezen, tegen mijn eigen heden en verleden latten leggend.
Wat dacht ik óók wat niet waar blijkt te zijn? Of waar blijk ik volkomen terecht een vrij kloppend beeld van te hebben, althans volgens de ogen en oren en het verstand van een intelligente vernederlandste (VerNederlandste?) Marokaanse vrouw die ik voornamelijk van Twitter en van Paul en Witteman ken, die is opgegroeid waar ik dat ook ben en die behoorlijk mijn taal lijkt te spreken. Het leest dus in ieder geval lekker weg. Al heb ik mijn wenkbrouwen voelen fronsen bij ‘een boek over de Henk en Ingrid van de Arabische wereld…’
Dat is mijn eerste vinkje…

Maar die misprijzende blikken dus. De eerste en feitelijk de enige echte, waren van een oudere vrouw die op een bankje zat te wachten tot onze metro richting binnenstad te voorschijn zou zoeven op halte Levent, mijn bijna dagelijkse traject. O ja, zo voelt dat. Vooruit met de geit en wat extra gevoelsschermpjes opgezet. Al scannend bemerk ik dat het in ieder geval verschil lijkt te maken met of er wel of niet voor me opgestaan wordt in de metro. Niet dus.
Het is inmiddels alweer enkele uren later, ik ben weer bij met mijn correspondentie en mijn twee kopjes Turkse thee in mijn favoriete internet café en boekhandel Mephisto.
Zometeen even op jacht naar wat downloads van luisterboeken voor de ongeduldige zieke die gelukkig weer aan de beterende hand is.

Gelukkig breekt de zon weer door! Kouwe Kuiten.



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: