semi op de plaats rust – how does your map look like today

On 13 May 2015 by Carolien Geurtsen

dagje semi op de plaats rust na paar dagen spurten met en voor familie

even eesrt pitstop na vaatwasser legen, aanrecht semi legen en huiskamer semi semi legen. Ondertussen resten rabarber weggesneden die het daglicht niet meer konden velen en van de rest abrikozen vijgen chutnjey gmaakt met bio grapgruit schil uit de vriezer opstaat, die het daar eigenlijk niet goed meer voor doet – om hem te gebruiken als vriezer. Heerlijke geuren trekken door het huis, mede door de heerlijke specerijen als gember en cardamom.

Net hows your map today gelezen van James Amtucher. Ik open niet altijd zijn blogs als ik ze in mijn mail zie, maar ik vind hem meestal erg fijn, en deze vanmorgen in het bijzonder

How does your map look today – James Altucher

Ondertussen belt de garage van mijn vader om te vertellen dat mijn vader (op dit moment zonder spraak) mijn nummer staat op te schrijven voor als later op de dag de auto klaar is. Aan zijn stem hoor ik het, hij is enigszins verbouwereerd door het non-verbale want geschreven woord op zijn balie,Hij  verzekert mij dat alles verder goed is met mijn vader. Ik weet er alles van. Met ingezwachtelde onderbenen tegen het vocht, een ziekenhuis verblijf van 5 dagen, een net verslagen longontsteking en een pittige hartconditie, laat mijn vader zich nog steeds niet kisten. Hopelijk arriveert vanmiddag het felbegeerde kastje waarop hij kan intikken wat hij wil zeggen en het zowel gelezen kan worden op een schermpje, als hardop uitgesproken kan worden door op de OK knop te drukken, Dan kan hij ook weer telefoneren ipv alleen met één tik voor ja en twee voor nee antwoorden. We doen er alles aan dat hij zo snel mogelijk zelfstandig operationeel en zo gezond mogelijk nog een hele tijd mee kan. Lang leve zijn huisarts (hop door naar de specialist) , longarts (hop opname) en de thuiszorg (hop we komen eraan), zus en team genoot in deze, en ieder iedereen daar omheen.

Ik denk dat mede om wat er allemaal in de kleine kringen speelt en aandacht vereist, en ook omdat het bij mij zelf mede daardoor niet zo van reizen komt op dit moment, een zeer geliefde bezigheid, ik extra dubbel blij ben dat eindelijk de blogs, artikelen, columns van mijn peetdochter op de bühne komen. Ze reist al maanden lang door Down Under, was ‘even’ terug om afscheid van haar oma te nemen en is van de week weer vertrokken.

Vanmorgen mocht ikvan mezelf  één van de eerste drie lezen. How to cope with a loved one while overseas.
(Dit omdat ik zeker wist dat ik anders zou verdwalen in non-actie, geboeid door haar avonturen in down under en haar bespiegelingen daarover.
En dat terwijl er zó veel ligt te wachten om te doen vandaag.
Het is het huidige patroon als ik niet vlieg of ren. Daardoor schieten thuis- en zelfzorg er te vaak bij in. Alhoewel ik er wel beter of expert in geworden ben om te schrappen en nee te zeggen of zelfs af te zeggen, ben ik óók nog steeds expert in de boel tot een zeer vergaande mate van de boel te laten en een bankje en DVD te pikken als ik niet vlieg of ren. En dat doet mezelf (op den duur)  geen goed. Dus klaar met schrijven en op naar de winkel voor koffie. Al meer dan een week geen echte koffie in huis. Oploskoffie, het moest maar even, maar vanaf vandaag mag het weer voor het eggie.

PS – Dit artikel wil ik ook nog noemen. Geen idee of dit inspireert of bemoedigd, was het eerste wat ik vanmorgen lag. Gewaarschuwd want emotioneel zeer pittig als je er voor open staat of open wilt stellen

How my friend saved me while the mother of my children was dying
De andere twee van Dilara mogen nadat ik mijn to do lijstje grotendeels heb afgewerkt.

Met dank aan vriendin A die me altijd weer weet  te bemoedigen en aan te moedigen en die ik mag ‘gebruiken’ om mezelf te doen opkrabbelen als ik zo heerlijk op die bank lig

Misschien toch maar  weer vaker gaan bloggen, het doet me echt goed als ik het doe – ook al zit ik hier zonder ontbijt en koffie en o help, grapefruit – Ik zeg het absoluut niet hardop maar wie weet.
En moederdag was geweldig maar ik kijg de foto niet bewerkt.

twed ride 10 mei 2015



2 Responses to “semi op de plaats rust – how does your map look like today”

  • wauwzie. dank je wel Geert, voor uit de stilte treden en delen. En hoe! Dank!

  • Carolien,
    Vier keer semi is toch weer dubbel! Wat een indrukwekkend vuurwerk weer van woorden en gedeelde wijsheid. Allemaal binnen de dagelijkse beslommeringen van haperende vriezers, met de emo-druk van niet sprekende vaders, barstensvol verhalen. Zonder zwart geen wit. Dus ook mooie moederdagen en geurend grapefrute-geluk… Ik geniet er van, met respect en elke keer in stilte. Die telkens ook aan het denken zet. En daarom… dit wilde ik nu wel even kwijt. Vanwege jouw verhaal. Vanwege jou. Fijn dat ik mee mag lezen. Medelezen… medeleven.

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2017
    M T W T F S S
    « Jun    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: