Stoute schoenen zitten vaak het lekkerst

On 5 February 2014 by Carolien Geurtsen

Zo,” zucht de vrouw, “dus u komt uw eenmanszaak inschrijven.”
“Ja!” zeg ik. Blijkbaar toch iets te opgetogen, want de vrouw perst er een moeizaam glimlachje uit dat het midden houdt tussen vertedering en medelijden”.

en nee, dat gaat niet over mij, maar dat schrijft Evelyne

Wat een droefenis als ik verder lees:

“Ik zie haar denken: weer zo’n enthousiaste starter
Het arme kind weet niet waar ze aan begint.

Dat was in mijn tijd wel anders, dacht ik al lezende, maar dat is inderdaad vrij lang geleden, 13 jaar nu.
Al herken ik de versombering en verschraling die ze beschrijft wel van latere bezoekjes.

Ik schreef haar dan ook:

Hoe herkenbaar.
Al was het voor mij in 2001 nog [veel] vrolijker en gezelliger, en werd ik wel degelijk zeer enthousiast ontvangen, maar dat was het begin van deze eeuw, en later als ik een verandering aan ging brengen en nog later toen mijn bedrijf haar stekker eruit moest, was het van een akeligheid die in de buurt komt van wat jij beschrijft.
Maar ja, de sjeu is er tegenwoordig wel af lijkt het, het lijkt me ook afschuwelijk om daar te werken in zo’n ‘ambiance’.

Brrr
Dan doen auto verkopers het [soms] beter.
Een familielid van mij kocht twee maanden geleden een tweedehandsje.
Die stond klaar in de garage, ingepakt met een mooie hoes. Er was een ontvangst commitee, en een certificaat met een zeer uitgebreid service contract en bovendien een fles champagne.
En dat prima service pakket erbij, en zelfs de champagne, het dondert niet of hij daar ook voor betaald heeft, het was een magnifieke keuze om het zo aan te pakken.
Tot zover terzijde:
en terug naar jou – dappere Dodo!

[schreef ik aan Evelyne, en feitelijk aan alle andere starters]

VAN HARTE GEFELICITEERD!!!
met TAART, SLINGERS en BUBBLES
en hele goeie zaken gewenst.

Ik heb diep respect voor iedereen die het nu aandurft om voor zich of haarzelf te beginnen.
Mijn handen jeuken telkenmale, maar ik mag het nog niet, nog twee jaar wachten, en ik weet niet of het [voor mij] een goed idee is. Dus of ik het dan weer doe, is nog maar helemaal de vraag.
Eerst dat boek maar afschrijven – geen straf, dat kan ik je vertellen – en voortborduren op wat (ik) in de nabije toekomst wel kan en mag.
Hm, feitelijk ben ik dus ook een starter, van een boek schrijven dan, en ja, dat wordt ook vaak afgeraden, en ik ga het toch doen. We zien wel hoe dat schip vaart. Dat ik eerder een boek zou vertalen en een dichtbundel uit zou geven, zou ik ook nooit geloofd hebben als je dat een paar jaar geleden tegen me gezegd had.
Dus die stoute schoenen van mij dan, gister, het eindelijk aankloppen bij de uitgever als bekroning op een dag ellendige rot mailtjes over iets heel anders. Yezz, die zitten heerlijk.

volle schriftjesHet boek is eigenlijk al bijna klaar, en gaat over mij en Turkije, dat begrijp je. Als je me een beetje kent.
En nu een broodje haring. Ik ken (nog) geen een Turk die dat lekker vind, [of we hebben het daar nooit over gehad, als dat wel zo is hoor ik het  graag!], behalve mijn zoon, maar die is dan ook een halve Nederlander.
En hou die dame in de gaten, of liever nog, duik in wat ze allemaal kan en doet!

Slimme Jongens, hoe hou je ze gemotiveerd

Eigenwijs Dichtersparadijs

 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • October 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: