The day after * Met mijn hoofd op twee kussens * Turkije – NL

On 7 June 2013 by Carolien Geurtsen

Hier en daar thuis

Zo’n rare samenloop van omstandigheden: de opening van mijn eerste foto expositie, óver Turkije en mijn band ermee, én bestaande uit foto’s van Istanbul, met als eerste foto een grote van Taksim Square waarop het grote beeld wat de Republiek en kerk en staat scheiding symboliseert, én dat op dezelfde dag dat de PM van Turkije verwacht wordt terug te keren van zijn reisje naar Afrikaanse landen en er met veel zorg uitgekeken wordt naar hoe hij zal reageren op de situatie van protest en bezetting, of nou ja, kampering. Onder andere in het Gezi Park wat vervangen dreigt te worden door een winkelcentrum.
Het feit alleen al dat hij weggegaan is, net nadat de geweldsspiraal was begonnen, getuigd van arrogantie en een onwrikbaar karakter in deze. Dat werd ook bevestigd in zijn speech bij terugkomst, nog op het vliegveld, waar via SMS boodschappen heel vele mensen opgetrommeld waren om hem ‘spontaan’ te verwelkomen.
Een excuus voor het eerste geweld tegen vreedzame protesterenden in het Gezi Park kon er nog net van af, maar daar bleef het ook bij. Er zal nog heel wat afgepraat wordne vandaag in AKP kringen van zijn politieke partij. Dit omdat zelfs de President (van dezelfde politieke partij) hem publiekelijk is afgevallen. Ik heb er geen vertrouwen in maar laat me graag verrassen.

Mosque_hotel?

Op een aantal van mijn eigen foto’s, begin dit jaar genomen in Istanbul, springt het er duidelijk uit: die slogan ‘Het is hier Turkije en geen Dubai, wordt daar enorm duidelijk. Grote moderne en ook echt lelijke gebouwen in the middle of no where, of altans dan toch ogenschijnlijk. Mensen dachten dat ik het gefotoshopped had, zo absurd ziet het eruit. Maar het is vanuit de auto onderweg naar het vliegveld genomen. De gebouwen staan vlak achter elkaar en kussen elkaar ogenschijnlijk in een innige omhelzing.

Zó goed uitgelegd waar het om gaat, door een 9-jarig meisje:

OpHumor, playfulness and solidarity are enourmous resources and at the same time it is still very serious ‘business’what is going on in Turkey. Still people missing, still a lot of tension. Erdogan arrived last night and sms ‘s were send out to peopel, most probably party members, to please come and welcome him at the airport. Although he is appologising for the polici violence in the first days, on peaceful protesters, he is continuing his plans for the mall in favor of the Gezi Park in Istanbul and refers to protesters who were provocated into rallys as terrorists. he clearly does not have a clue what is the effect of tear and other gas and of being beaten up or seeing your friends beaten up without any reason. Let’s enjoy the good stuff without closing our eyes for the bad stuff. Let’s enjoy good companions & company and shine bright light on bad commanders & company’s. Let’s stay awake and let’s sleep deep sleeps to nourish Self. Let’s meet life’s challenges and empower our children to do the same. Let’s take responsibilities without overeating. Let’s not look the other way and let’s play. #notetoself and wrap up of today’s yesterday and opening up to yesterday’s tomorrow

 

De Tentoonstelling zelf – Met mijn hoofd op twee kussens

Het was hectisch op het laatst nog, met alle voorbereidingen, een paar info mappen met mijn blogs over Turkije et moi, maar ook de allerlaatste nieuws over de ontwikkelingen rondom de protesten.

Tijdens de opening ‘s middags hield ik een praatje over onder ander emijn verbondenheid, de Turkse gastvrijheid en ook over deze politieke situatie.

Ook kwamen er nog wat ‘toevallige’ bezoekers binnenwandelen, geïntrigeerd door het bord buiten. Onder andere een Griekse vrouw die Turks sprak omdat haar beide grootmoeders dat altijd spraken toen zij klein was. na de 1e Wereldoorlog zijn hele dorpen met Turks-Griekse mensen, weggestuurd om ziich in griekenland te gaan verstigen, en de grootouders van deze vrouw was dit ook overkomen. Met achterlating van een baby, omdat haar grootmoeder bang was dat het kindergehuilz ze onderweg zou verraden en er dan onheil over ze zou komen. Ik ga binnenkort nog een keer met haar praten om hier meer over te horen.

Ook waren er een Turks grootvader van de eerste generatie gastarbeiders, samen met zijn schoonzoon en twee kleinkinderen die uiterst nieuwsgierig waren naar hoe het nou zat met een Nederlandse en foto’s uit Istanbul. Zij vertelden van weinig contact in de Turkse gemeenschap en dat ze dat ook wel jammer vinden. Een goed teken van integratie zouden sommigen zeggen, maar mij doet het zoeken naar een mogelijkheid, misschien door middel van film vertoning, om door te gaan met bruggen te slaan, want hij, de grootvader, zei tegen me: maar dat verscheurde gevoel wat jij hebt, van hier zijn en dáár willen zijn, dat heb ik ook. En dat roept voor mij naar meer. Naar een vervolg.
Wordt vervolgt dus.

 



2 Responses to “The day after * Met mijn hoofd op twee kussens * Turkije – NL”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: