the selfieness of things – oliebollen met curry

On 9 January 2016 by Carolien Geurtsen

Op adem komen en hergroeperen, pas op de plaats, rusten en spelletje spelen, boodschapje doen, makkelijke maaltijd maken en telefoontjes met familieleden en thuiszorg. Dat klinkt allemaal veel meer als tijdbesteding rondom kerst en oud en nieuw dan vol in de tweede week van 2016 stappen. Maar na een hectische 2015 eindspurt en een valse start door een soort van headbanging met een stalen autoportierpunt is het even heerlijk om er aan toe te geven. Dat kalmpjes sporten bij de fysio gisteren gewoon goed ging geeft deze burgeres moed, en dat het plezier in kokkerelen er weer was ook.

Ik had nog spercieboontjes, een halve pompoen, uien, knoflook, komijn, kurkuma en kokosmelk, het een en ander fruiten en koken en vervolgens bij elkaar doen, bracht het tot een heerlijk maaltje. De hele enkele keer dat ik kip eet is het een klein bio stukje, dat heb ik kort gesneden aangebraden in kokosolie, met knof en een pietzel tamari om het krokant en spicey te maken. Et voila.

green beans & pumpkin curry 2016

een beetje overmoedig misschien maar dit weekend wil ik dolgraag het nieuwe Muzieklokaal in Utrecht bezoeken, net vrijdag geopend, (gisteren dus).

het Muzieklokaal

het muziek lokaal

HET MUZIEKLOKAAL IS EEN LUISTERLOKAAL

Het Muzieklokaal is het eerste proeflokaal van Nederland waar je altijd klassieke muziek hoort. Als je wilt kun je spelenderwijs je muzieksmaak leren kennen. Wij halen klassieke muziek uit de traditionele context. En we brengen het, met context, naar de horeca. Houd onze agenda in de gaten en kom luisteren!

De concrete plek is er nu wel, de Bemuurde Weerd. Vlakbij waar ik vroeger gewoond heb. Dat was op de Weerdsingel.

Ik ben in mijn foto collectie aan het struinen en zelfs ook in die van mijn ouders, deels voor familie overzee en deels omdat ik het zelf ook leuk vind om te neuzen in mijn zwart witte geschiedenis.
Jarenlang liep ik zelf met een Pentax om mijn hals, of in een bleekgroen verschoten legertasje, later handtas. Ik was er in de tachtiger jaren zo ongeveer mee vergroeid. Ontwikkelde zelf ook en drukte af, in de doka bij Brigitta, de zus van mijn landlordess Julia, waar ik mijn tweede heerlijke binnenstadskamer bij huurde.
Dit na bij mijn vriend in een klein kraakhuisje in Maarsen ingetrokken te zijn geweest, enkele maanden in het toen gekraakte Fort Maarseveen gewoond te hebben, tijdelijk boven de Groene Waterman op de Springweg waar ik toen werkte, kwam ik voor een iets langere pitstop op de Twijnstraat terecht, boven Café de Stichtse Taveerne.

Door de foto’s te bekijken, komen inderdaad ook de herinneringen terug. Feitelijk bespringen ze me in zo’n snelheid en niet chronologische volgorde dat ik merk dat het nu te ver gaat om ze – te veel om – op te noemen. Het wespennest in de douche, de nachtelijke keukentafel gesprekken, het oversteken over het dakterras naar mijn gay buurmannen voor een kop koffie enliefdes overleg, met daaronder het buurt- en biljart café.

Heel grappig is dat een foto die ik daar gemaakt heb en al best vaak als profielfoto gebruikt heb, gisteren door de contekst die ik er bij gaf, inene een paar dimensies erbij kreeg – onder andere dat de huidige eigenaar van de Stichtste reageerde met een vraag over wanneer dan. Aanleiding was feitelijk dat iemand in mei vorig jaar er al onder gezet had: wanneer was dit Carolien? Ik had ‘m toen denkelijk voor het eerst/laatst? als profielfoto gebruikt en de vraag door de rare Facebook algoritmes niet eerder opgemerkt.

1st selfie of a lifetime Carolien

My first selfie, I guess round and about 1980. Living above café de Stichtse Taveerne in Utrecht, Twijnstraat

Geplaatst door Carolien Geurtsen op woensdag 13 mei 2015

Denkelijk wordt het gezien de energie levels teveel om vanmiddag of vanavond al naar Utrecht te gaan, geeft nix, want wat is er mooier dan een klassiek muzieklokaal op de zondag te bezoeken.
In plaats daarvan misschien nog even luisteren naar Remy van Kesteren, waar ik gisteren een prachtige flard van opving.

harpist Remy van Kesteren
Meer dan twintig jaar speel ik harp. Toen ik vijf was werd ik door de klanken van het instrument van de schommel gelokt en nadat ik het gezien had, wist ik het zeker: dit is het.
In die afgelopen twintig jaar heb ik alles gespeeld wat ik in mijn handen kon krijgen. Als een omnivoor ging ik door het geschreven repertoire, vanuit de Ierse volksmuziek naar de klassieke muziek, via de Spaanse flamenco langs alle meesterwerken uit de 20ste eeuw. Ik liet nieuwe muziek schrijven, arrangeerde, speelde Braziliaanse muziek, Joodse liederen, maakte een uitstapje naar de pop, speelde barok, werkte samen met componisten, maakte programma’s met toneel, taal, film, dans, speelde met orkesten, solo, kamermuziek en improviseerde jazzmuziek.

En vanavond ook eerst nog een beetje van dittum

the making off grean beans curry



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • September 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: