Tunnels of Love – zelf de slingers

On 24 September 2014 by Carolien Geurtsen

CLose up and comfortable

Hij (Bruce) was de reden dat ik  in 2012 ging vrijwilligen op PinkPop, want kaartje errug veel geld en ik erg weinig en daar wordt een mens ik creatief van.
Feitelijk was dat het eerste signaal dat ik aan het opveren was uit mijn burn-out, en al ging ik er met krukken heen vanwege de hielspoor en was het een lange dienst, het is gelukt. (bij PinkPop draai je 12 uur achter elkaar maar dan ‘ben je ook ‘klaar’ voor de rest van het festival – behalve als je een Diehard of bouwer of breker bent).
Dus ik strompelde tussen de dicht op elkaar geplante tentjes van de vrijwilligerscamping direct de kantine in om daar de dag door drankjes te schenken en broodjes te smeren en uit te reiken aan alle crew. En ja, de eerste paar uur op een barkruk vanwege die debiele hielspoor waardoor mijn rechtervoetje de eerste uren van de dag krom stond en stijf was. Daarna kon ik er redelijk mee weg komen, niet te lang achter elkaar lopen, veel zitten.
En ja, Bruce Springsteen de volgende dag gezien. Het optreden ervoor weet ik niet meer, ongetwijfeld weet Geert dat nog, de man waarmee ik in het voorvak neerzeeg om niet meer te vertrekken totdat een uur later Bruce en kornuiten begonnen.

Daar moest ik aan denken toen er afgelopen zaterdag een rij stond bij de Midi (Incubate) en ik aan de deur. Het concert zou bijna beginnen, en er kwamen veel mensen met alleen belangstelling voor deze specifieke band, Wovenhand. Later moesten we zelfs ook mensen van de pers teleur stellen toen het één in één uit was, vanwege de veiligheidsvoorschriften.
Toen schoot er dus door me heen, als je persé bij deze band wil zijn, ervoor uit Belgïe komt, en dan boos wordt dat je je A4 nog moet gaan inwisselen voor een bandje, heel dichtbij weliswaar maar tochdat snapte ik niet. Ik snap wel hoe vreselijk dat is of lijkt, maar ik had daar al lang binnen geweest. Just to be sure. Maar goed, misschien hadden juist zij file of pech onderweg gehad, maar ze waren dus bij lange na niet de enige, en gelukkig, zij waren nog wel voor aanvang binnen.

Ik draai nu de LP, schreef ik op, maar dat is niet waar, YouTube staat aan en de LP staat op de bank. Tunnel of Love. Gekocht op Incubate. Een tweedehandsje met eerstehands groeven. Nu die naald van de pick-up nog vernieuwen. Ik verheug me om binnenkort dan echt mijn hele voorraad LP’s weer te voorschijn te halen.

Gisteren was Bruce jarig, 65, alive and kicking. En toen schreef Geert dat het van alles wat hij gezien had het beste optreden ooit was en daar was ik best van onder de indruk, omdat hij volgens mij 100.000 meer bands heeft gezien dan ikzelf. Want ja, voor mij was het ook het beste optreden ooit, op zeker. Zo eens lezen wat ik daar toen over schreef. Maar nu eerst het boodschappenlijstje maken waarvoor we zo denkelijk toch naar de Olifant gaan, omdat het budget voor 20 mensen strak aan is.

En vanavond mijn eerste dienstje draaien voor het NFF (filmfestival), keiveel zin in. Het zwarte pak hangt al klaar en ik bofkont – want de 400 vrijwilligers waren feitelijk al compleet, maar eigenwijsje heeft zich toch aangemeld met de opmerking voor als er mensen uitvallen, en dat bleek dus het geval. In de trein terug van Incubate werd ik gebeld of ik alsjeblieft…. Ik bofkont dus, zie een zeer gevarieerd programma en veel spektakel tegemoet want we gaan tot het gaatje, zelfs het filmbal, de afsluitingn a de uitreiking van het Gouden Kalf, behoort tot het benefits pakket. Dus ja, het wat ga ik in godinnennaam aantrekken, roept al vaag om aandacht. EN ik mag dus rondzwerven in het nieuwe TivoliUtrecht, top.

Nu benen op de grond, voetjes op de vloer zwaaien en ‘gewoon’ uitzoeken hoeveel er van alles ingeslagen moet worden voor de maandelijkse eetavond van de wijk waarvoor ik morgen kook, en ja, ook daar heb ik zin in. Doordat mijn energie terugkeert lacht het leven gelukkig ook steeds meer en hoef ik steeds net wat minder lang bij te komen dan voorheen.

En nu  begint Happy te spelen, (opYouTube) een reclame van transavia notabene, en ja, ik vond het indrukwekkend gisteravond, rolde er per ongeluk in, in de uitzending van Late Night met Pharrel Williams exclusive. Nog zo’n goeie gast. En wat een waanzinnige actie van hem om die oprechte video boodschap te sturen. Ik wist helemaal niet dat de Happy buzz in Amsterdam zijn oorsprong vond, en Pharrell daar ook alle credits voor gaf en dankbaarheid voor toonde. In Nederland is het allemaal begonnen.
Die Umberto flikt het toch maar, top!

En ja, ik zal goed op mezelf passen, de energie levels in de gaten houden de komende tijd en forever en ever, want dat is de drill, de note to self.
Genietend van Valentines Day, een van mijn favoriete nummers op deze LP, denk ik even aan Ruud, die volgens mij niet into Bruce is en die het heel zwaar heeft, gvd, 4 bypasses. Hang in there honey!

 



Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • December 2017
    M T W T F S S
    « Jul    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: