twijfel slaat toe – tóch een Kerstboom nemen?

On 21 December 2012 by Carolien Geurtsen

Instagram

Naturcamping Ötztal Huben Austria

21 december 2012      –      21122012      –       21.12. 2012 and counting

Bij mijn weten hield/houdt alleen de kalender van de Maya’s vandaag op, zoals dat bij ‘ons’ aan het einde van het jaar gebeurt…
Einde van een tijdperk en een nieuw begin.
Dat het zo’n groot opgeblazen ding geworden is, in met name de Westelijke wereld, is een fenomeen zoals alleen wij dat maar kunnen maken, met behulp van de nieuwe en de oude media en veel sensatiedrang. Mogelijk gebaseerd op angst hier of daar, maar volgens mij is dat wel meegevallen.

Wat is er nou helemaal aan de hand?

Susan Smith schreef vanmorgen op Facebook:

Heb een mooie Midwinter vandaag, de langste nacht van het jaar, waarna de zon weer aan kracht zal winnen. Het is een bijzondere Midwinter dit jaar, omdat onze aarde op één lijn staat met de zon, de maan en het hart van ons melkwegstelsel. Dit fenomeen vindt eens per 26 duizend jaar plaats en dan begint een nieuwe cyclus.
Negeer alle wilde theorieën over deze datum en neem simpelweg een moment de tijd om het subtiele effect zelf te ervaren.
De aarde staat niet op zichzelf en wij mensen ook niet; alles is met alles verbonden en oefent invloed op elkaar uit

Hier in Oostenrijk, Tirol, Sölden en Huben gaan de eerste skilifts open, is vannacht de eerste dode gevallen door een lawine, zijn er zes mensen min of meer levend uit een koolmonoxide vergiftigd huis gekomen, werden wij gsiteren aangehouden omdat we te langzaam reden op de denkere bergweg  – zo vonden de jonge agenten – terwijl er vannacht ook weer een van de statistische 15 jongeren per jaar met nog maar net hun rijbewijs omgekomen, en spuit de radio de hele dag mierzoete kerstpraat en liederen de ether in. Maar ook is de moeke van de Rauth-Alm weer alive and kicking, komen de eerste Kerstmis-gasten aan op de campings en in de hotels en zetten sommigen met en andere zonder kinderen kerstbomen op.
Zelf meegebrachtte, achterop de camper, of hier uit het bos ‘gehaalde’ – met toestemming van de boswachter welliswaar, maar toch.

Alhoewel ik het ook weer fijn vind om morgen naar huis te gaan, voelt het ook gek om mijn vader hier achter te laten. Voor hem heel gewoon, hij komt hier tenslotte al dertig jaar, voor mij redelijk gewoon als ik thuis ben met de Kerst, want ik ben er aan gewend-achtig… maar nu voelt het vreemd.
Terwijl de Kerstsfeer hier zienderogen toeneemt, om morgenavond af te reizen en deze wonder witte geheel eigen wereld alles, inclusief mijn vader, achter me te laten. Onderweg naar een wereld vol Serious en minder serieuze Requests. wel heel fijn dat ik daar het staartje nog van mee kan pikken en de Top 2000 in kan duiken.
Ik kom zondagmorgen rond 9.30 thuis en zal de dag deels lummelend en deels opruimend besteden, bedenken wat we eerste kerstdag zullen gaan eten, checken wie er mee eten en bijpraten met zoon als het even meezit.
Ondertussen alle gastbijdrages voor de 24 uur van de 24ste vast semi-online zetten en foto’s invoegen van degenen die ik nog niet ontvangen heb.
Het wordt een behoorlijk intens palet aan persoonlijke kerstverhalen, juist omdat het enige wat vaststaat, de titel is, namelijk ‘Kerst is voor mij… ‘en 24 mensen daar ieder een geheel eigen draai aan gegeven hebben.
Ik kom er natuurlijk nog wat uitgebreider op terug, maar hoe meer ik er gelezen heb, hoe meer ik hoop dat ze onder ogen van vele mensen komen.
Vanaf 00.00 uur, dus de nacht van 23 op 24 december, ieder uur een gastblog van een zeer gevarieerd palet aan mensen en insteken en uitwerking van die ene titel, die met gemak ook zou kunnen luiden: Met Kerst is er veel Wel en veel Niet Mis. 

Ik kwam daarnet een gedicht tegen van Martin Bril wat ik van de zomer overgeschreven had. Het hing toen aan de deur bij theehuis Rhijnauwen in Utrecht. Het sprak me toen aan en het spreekt me nu aan, om deze avond en nacht mee in te gaan.

new arrivals brought their own Christmas Tree and decoration - looks great

Goede dromen aan ons allen!
En die kerstboom, wie weet, mogelijk lacht hij me maandag toe.

 

1. Kunst

Wat we willen:Momenten
Van helderheid
Of beter nog:
van grote KlaarheidSchaars zijn die momenten
En ook nog goed verborgen
Zoeken heeft dus
Nauwelijks zin, maar
Vinden welDe kunst is zo te leven
Dat het je overkomt
Die klaarheid, af en toe

Uit: Verzameld werk. Gedichten.
© Amsterdam, 2002.



One Response to “twijfel slaat toe – tóch een Kerstboom nemen?”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • January 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: