Ultiem egocentrisch

On 25 February 2013 by Carolien Geurtsen

Via Istanbul

Bijna arrogant om een blog te schrijven dat je al even niet meer geblogged hebt en er ook niet veel meer over te zeggen hebt. Bijna arrogant want je/ik in dit geval schep op een of ander manier toch verwachtingen, al is het alleen maar door de titel of doordat de abonnees een mailtje in de mailbox krijgen dat er een nieuwe post van mijn hand verschenen is, en dan staat er hoegenaamd niks in, behalve een minimale uitleg dat ik vanaf het moment dat vorige week mijn schouder pijn tot verschrikkelijke pijn begon te doen, ik eerst nog met veel moeite en daarna met groeiend gemak, het toetsenbord niet aangeraakt heb, behalve voor meest korte berichtjes of op mijn mobiel in half zittende houding om mijn schouder niet verder te belasten.
Nou zorgde de grand finale (hoop ik dan toch) van de slijmbeurs-ontsteking voordat hij langzamerhand op de terugweg ging,  er weliswaar voor dat ik geen vinger op kon heffen, laat staan een hele hand, de zin om te schrijven of zo veel op Twitter rond te sparren als ‘men’ misschien van mij gewend is, kwam niet terug.
Ik heb geleerd om me daar bij neer te leggen omdat het ongelofelijk zeldzaam is en niets met gebrek an discipline of aan materiaal om over  te schrijven te maken heeft. Tegelijkertijd heb ik ook bijna geen interesse of energie over om blogs van anderen te lezen – ook al zo vreemd voor mij om te ervaren – dat ik het uitermate boeiend proces vind en met veel belangstelling volg, overigens zonder het veel van mijn tijd of energie te laten innemen. Binnen-vetten zou je het kunnen noemen. Broeien misschien ook wel, want ja, op zich zijn het spannende tijdne en heb ik zeker veel ondernomen en uitgevoerd.
Op d een of andere manier staat de stand naar binnen gericht, die van aandacht. Zonder dat dit betekend dat ik met grootse en meeslepende dingen bezig ben, of misschien juist wel maar in tempo schildpad of slakkengang,  dus hoegenaamd niet veel van te bespeuren aan de oppervlakte. En zeker niet veel om over te schrijven. Want de dingen die ik beleef en die dat wel zijn – de moeite waard – die hebben nog incubatie tijd nodig. Dus nee, ik ben niet depri of zo iets

Aldus, mede in het licht van de naderende blogpraat van zo meteen ( waar ik ook al niet aan mee ga doen, eenvoudig weg omdat ik een familiair afspraakje gemaakt heb, toch nog even ene updatelijk blogje.
Voor belangstellenden: het onderwerp van vanavond, Video op je blog, is zeker de moeite waard en ga ik zelf ook absoluut morgen nalezen in de transcriptvan het uurlang chatterboxen hierover wat als altijd trouw via Twitter zelf (hashtag blogpraat #) en op blogpraat.com aangekondigd wordt.

Blogpraat is om 20.00 uur via tweetchat.com te volgen, of gewoon via twitter zelf. Nou ja gewoon, ongetwijfeld als altijd in een moordend tempo.



2 Responses to “Ultiem egocentrisch”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • November 2018
    M T W T F S S
    « Jul    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    2627282930  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: