verdomme, de zon schijnt. No mojo, wél een foto van dinsdag, én Insallah

On 27 April 2016 by Carolien Geurtsen

DSC_4355 - prinsheerlijk
Hij stond klaar, de bovenstaande foto op dinsdag blog, maar ik was gisteravond te moe om ‘m te posten, had een paar wijntjes op en ben weggedoken.

No mojo today bedacht ik me toen de zon vanmorgen op kwam. Ik was toen al één keertje met pup wezen wandelen, eigen schuld omdat ik zo vroeg was gaan slapen.

Als de zon schijnt dan heb ik dat (no mojo) meer in de gaten dan wanneer het regent. Straks zaten de tranen hoog, nu is er sjaggerijn – Ik ben moe en ik ben het zat, en ik mag dat lang niet altijd voelen van mezelf, dus ik zou dit moeten toejuichen, of in ieder geval toestaan….
Het zijn innerlijke processen waar ik heel vertrouwd mee ben, maar dat wil niet zeggen dat het dan beter of leuker of lekkerder voelt.

Mijn rek is er in ieder geval tijdelijk, uit. Paps ligt voor de zoveelste keer in het ziekenhuis met alle zorgen van dien, tante met Alzheimer maar zonder vergetelheid heeft het iedere dag emotioneel slechter en mijn innerlijke metaalmoeheid lijkt steeds dichter onder de oppervlakte te liggen.

Het is het beste, ook dat weet ik uit ervaring, als ik deze gevoelens van nu even toesta er te zijn.
Eigenlijk natuurlijk zolang als ze er zijn, maar dat is niet persé handig of haalbaar, bij het volgende bezoekuur – over twee uur alweer – wil ik op zijn minst geen innerlijk sjagrijn of verdriet uitstralen, da’s nie handig nie…
Ongetwijfeld zal het schrijven erover ook meehelpen, met dan dat onvermijdelijke moment van beslissing: Ga ik het ook daadwerkelijk posten of niet. We zien het vanzelf.

Geheel tegen zijn gewoonte in zit pup nu in zijn bench te blaffen en te piepen, terwijl hij al twee keer uit is geweest, twee keer gepiest en drie keer gepoept heeft (en ja het is pas 08.17 uur), en inmiddels ook gegeten en gedronken, dus ik kan geen andere conclusie trekken dan dat hij mee-resoneert met mijn innerlijke turmoil. Sneu voor het beeske en sneu voor mij, want iritant geluid.

Ik gebruik wél de foto op dinsdag.
Of ik een briefje wilde ophangen bij buurmans winkel. Die is een paar dagen weg en realiseerde zich dat hij dat zelf vergeten was te melden. Een Facebook privé bericht is er dan heel goed voor.
En natuurlijk wilde ik dat.

Terug naar vandaag.
Vanmorgen zag mijn buitenwereld er zo uit, laat ik maar zeggen mijn Foto op Woensdag.

DSC_4357 Koningsdag sm

Echt niet slecht dus.

(Gristos wat is dat een schel geluid, zo’n beginnend blafje, misschien toch nog een dwarsliggend plasje, zo maar even checken als hij opgehouden is met piepen – zo zegt de puppy training tenminste.

Ik geef maar even die vier jongelui een pluim, die de nacht koukleumend hebben doorgebracht hier tegenover mij op het plein, om de kostbare lichtinstallatie te bewaken. Vanavond party time. Waar is hier de nooduitgang, zou Ruud zeggen.

DSC_4358 Het Rond

Pjew, wat een butfoto. Het lijkt wel of ik iedere dag slechtere foto’s ga maken. Mijn enige excuus is dat ik een ongeduldig hondje aan de lijn had.
Na ja, het moge duidelijk zijn, no mojo en al helemaal geen oranje boven, wel koppijn, maar daar hebben we paracetamol voor. Insallah draait mijn innerlijk kompas vandaag nog een beetje bij. O ja, Insallah – dank Elja 😉

Hé hé. pup slaapt.
Dan maar posten dus

want foto op dinsdag’s twitter reminder van Karin is wat me op het moment op mijn blog padje houd. Hier haar eigen blog



2 Responses to “verdomme, de zon schijnt. No mojo, wél een foto van dinsdag, én Insallah”

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • May 2017
    M T W T F S S
    « Mar    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: