voor daily pop quizers, vriendinnen and other angels

On 10 November 2013 by Carolien Geurtsen

 

Hoi lieve Carolien,
Een tijd niets van me laten horen,geen speciale reden of het moet zijn dat ik me onprettig voel bij het vertellen van mooie belevenissen tegenover jou,terwijl jij in de shit zit.

Een confronterend zinnetje in een mail gisteren. Van een heel dierbare vriendin, die al jarenlang in mijn nabijheid is en ik in de hare, en die ik de afgelopen tijd ‘verdacht’ stil vond. Ook al weet ik dat ze een druk en vol leven heeft, ik begon me een beetje zorgen te maken en had op mijn to do lijstje geschreven: E mailen. Ze was me voor. Gelukkig maar dat ze wél schrijft, ook al heeft het voor allebei ons doen dus best lang geduurd. Ik wilde haar niet schrijven zolang mijn situatie nog über-nijpend was, omdat ik haar daar niet mee wilde belasten, en zij mij dus niet omdat… zie boven.

Terwijl, en dat heb ik haar ook onmiddelijk terug geschreven, ik met haar meegeniet van hoe het gaat, en van de verhalen en foto’s die er bij horen. En bovendien lang niet aldoor in de shit zit, in tegendeel, de in de shit dagen worden minder en minder, maar ik kan me voorstellen dat dat naar buiten toe niet zo overkomt, al probeer ik voor de geïnteresseerde verstaander een zo goed mogelijk ‘beeld’ te schetsen.

Cartoons by John Atkinson Wrong Hands

Gister schreef ik dit op mijn Facebook pagina:

Ik ben weer over de 400 FB vrienden heen, tijd om op te schonen.
Dat doe ik eens in het half jaar, en met het criterium dat we in het laatste half jaar hier of elders geen persoonlijk contact meer gehad hebben, of soms korter als ik je ‘alleen maar’ ervaar als zendend of zendeling.
Ieders goed recht, maar daar heb ik Twitter voor.

Facebook gaat voor mij over persoonlijk, betrokkenheid ervaren en delen, ook al is het nog zo zelden, en zo in ieder geval het woord vrienden in mijn beleving enigszins eer aan doet.
Zodat als ik verwijs naar een “facebook vriend of vriendin”, dat ik daar op zijn minst enigermate tot een zeer warm gevoel bij krijg en niet ietwat fronsend mezelf afvraag wat er nou knaagt en wanneer ik die persoon voor het laatste echt iets heb zien delen waar betrokkenheid uit blijkt – Dat hoeft niet persé met mij, kan ook met wat er in de wereld draait of juist blokkeert).
Of: o ja, die, waar ik vroeger zo goed mee was maar nu al zeau lang niks meer…. etcetera…

Kortom, niks persoonlijks dus
liefs en misschien tot ziens!

dat verwijderen is best een klusje, los van de keuzes die dat vraagt, maar ik zag net tot mijn verbazing dat ik sindsdien 129 mensen uit mijn contactlijst heb verwijderd, dat lucht op. Ik weet nog niet of ik er ben, maar dat wordt in de komende week wel duidelijk. Ondertussen naar aanleiding van deze post ook veel komische en ontroerende gesprekjes gehad met andere mensen. Nuttig en erg leuk dus.

Er blijven ook IRL veel mensen weg, er zoeken veel mensen geen contact meer, en waar ik lange tijd meer dan genoeg aan mezelf had, en aan dierbaren die aan een half woord genoeg hebben, begint me dat nu steeds meer op te vallen, en ik mis deze en gene in mijn leven. Helderheid of duidelijkheid geeft energie. Ik heb geen energie om persoonlijk een ieder die ik een warm hart toedraag en best wel mis, te gaan bellen, dat is nog een brug te ver, áls het überhaupt al gaat gebeuren. Schrijvend gaat me dat veel beter af, via e-mail of Social Media, dus dat doe ik af en toe, een hoe is het met jou mail, gedoseerd, heb je zin om iets af te spreken? Telefoneren kost behalve geld ook extra veel energie. Sommige mensen snappen ook dáár niks van en vinden mail te onpersoonlijk, en Skype bestaat nu toch? Maar telefoneren wat ik vroeger al een crime vond, kan ik eigenlijk niet meer, behalve als het over heel praktische zaken gaat, ik vind het emotioneel te indringend. Niet zozeer die ander, maar als de ander vraagt hoe het met mij is, dát roept heel veel op. Schrijvend kan ik daar genoeg afstand van nemen en rustig voelen wat ik wel en niet wil delen, dat lukt me niet per telefoon. Dan zak ik er nog in. Als ik iemand één op één tegen kom en dat er geen tien per dag zijn, gaat dat ook prima. ben ik van mening.

Van de week ging ik daar nog even over in gesprek met mijn vader. Ik heb een zeer goede hartsvriendin die het al jaren achter elkaar ongelofelijk voor haar kiezen krijgt, en als er iemand is wiens incasseringsvermogen ik bewonder, is dat het hare wel, ook al heeft ze dat moeten bekopen met een fikse burn-out, ik vind haar de sterkste vrouw die ik van dichtbij ken. En ik ken er nogal wat. Een burn-out doet daar niets aan af. Ze was de getuige bij mijn huwelijk, mijn familie leeft ook met haar mee, dus natuurlijk vraagt mijn vader naar hoe het op dit moment met haar gaat. En ik moest hem bekennen dat ik dat niet wist, niet up to date althans. We hebben met elkaar afgesproken dat ze weer contact op gaat nemen zodra ze wat meer aan haar nieuwe baan gewend is en niet meer om 8 uur ‘s avonds en het halve weekend uitgeput in bed ligt. Dus ja, dat kon ik mijn vader wel vertellen.
Zonder in details te treden kunnen wij op dit moment in ons leven niet zomaar even kort met elkaar telefoneren, of Skypen dan, terwijl ze tot voor een paar maanden de enige was waar ik dat nog wel mee deed.
Terwijl ik de zin nog niet uitgesproken had, barstte ik al in huilen uit. Zowel mijn vader als ikzelf volkomen verrassend, en allebij konden we er gelukkig prima mee omgaan.
Ze woont erg ver weg, 7 uur reizen, anders zouden we wekelijks zo niet dagelijks bij elkaarover de vloer komen, om zonder veel woorden een kopje thee te drinken, tegen elkaar aanhangend op de bank, elkaar een kus te geven en misschien de volgende dag alweer een lief briefje door de bus te doen of een taartje extra bakken… Nu gaat dat af en toe óp de bus. teleSkypen is te vermoeiend. Het liefst zou ik gisteren op de trein stappen om even bij haar te zijn maar door de omstandigheden waar ze in zit, kan dat niet. Misschien binnenkort.

Ik kan me voorstellen dat mijn eerstgenoemde vriendin zich zo voelt als ze zich voelt  en hoop ook haar binnenkort weer in mijn armen te sluiten. Onze laatste ontmoeting, een korte logeerpartij bij haar, was in mijn ervaring heel licht en gezellig. Toch eens checken hoe het voor haar was, misschien wel heel zwaar, omdat ze het gevoel had dat ze mij moest dragen, en nee, dat is juist het geheim, dat dat niet hoeft…
Maar ja dat is nog niet zo eenvoudig…

En gisteren had ik een hele fijne dag trouwens 😉 Schrijven aan mijn Engelstalige blog over Turkije en aan mijn boek gaat gelijk op, en ik heb er erg veel plezier in, ook in de contacten die dat weer oplevert, zoals ook in de nieuwe bijbehorende Twitter account @Special_Turkey

Vanmiddag naar de jaarlijkse bijeenkomst van een stelletje muziekliefhebbers, de DPQ Daily Pop Quiz bijeenkomst, met allemaal mensen die ik op een of twee na bijna niet ken. Vorig jaar was dat heel gezellig ook al voel ik me wat topic betreft een vijfde wiel aan de wagen, voor spek en bonen, want ik doe al heel lang niet meer mee aan die daily popquiz online omdat ik bijna nooit de antwoorden wist.  Mjn liefde voor muziek is groter dan mijn parate kennis erover, maar de yearly IRL pop-quiz van vanmiddag daar verheug ik me nu al enorm op. Vanwege de lol, de ongedwongen non-competitie en vanwege de mensen. Of andersom.

Zo komt mijn zus even langsvliegen, ook al zo’n engel.

————

Op zondag ook een interview uit de Vrije Geluiden cyclus – Geupload op 28 sep 2010
Bon Voyage mon Cherie
Gregory Page – vocals/ guitar, Josh Hermsmeier – drums, Joris Thomassen – double bass, Renske Velthuis – violin, Theo de Jong – Accordeon
Interview with singer-songwriter Gregory Page

70 vrije geluiden, 70 dagen lang iedere dag een van de, meest oudere, opnames uit Vrije Geluiden, tot en met 31 december, in combi met een foto en een stukje al of niet lange tekst. De hele maand november zal dat kort zijn omdat ik meedoe aan NaNoWriMo en in die maand een boek schrijf. Op zondag een interview.



2 Responses to “voor daily pop quizers, vriendinnen and other angels”

  • Hahaha staan allebei de linken hier 😉
    En ? Zit ik nog bij je op facebook?
    Waardeloos he de afstanden, je weet dat de ander je knuffel hard nodig heeft , ……
    Xxxxx

    • Carolien Geurtsen

      Ja ik dacht, laat ik de linken eens bij elkaar zetten, vindbaar ook nog voor deze of gene – ik tik ze soms zelf ook fout (zoals 3 minuten geleden nog)

      en ik kan werkelijk geen reden verzinnen waarom ik jou eenzijdig zou ontvrienden, dus als ooit, dan is dat een FB fail 😉

      Yep meis, soms kan t me geen ruk schelen die afstanden – of liever gezegd ‘vruggah’toen ik nog n autooske had en de poet om er mee te rijden enzovoort
      Uitdagingen…stemt ook wel tot nadenken over hoe en waar en met wie wil ik ouder worden hoor!

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • July 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: