Waanzinnig ontzag voor autisten – én hartverscheurende compassie

On 9 October 2012 by Carolien Geurtsen

“Ik snak naar genegenheid en gezelschap. Ik voel hoe buitengesloten ik ben van de wereld”.

“....besef dat elke beweging relevant wordt en dat je daar volstrekt geen controle over hebt …”

Uit: De regels van Matthijs, een  documentaire van Marc Schmidt over zijn vroegere klasgenoot Matthijs, die autistisch is.  Als de woningbouwvereniging hem uit zijn woning dreigt te zetten stort zijn wereld in.

Dit snakken is mij niet vreemd. Het redelijk doen alsof ik inblend in het dagelijks leven van De Wereld ook niet. … Het moeder zijn van een Asperger ook niet. Hem redelijk succesvol hebben kunnen opvoeden ook niet.
Ik ben trots op mezelf, maar meer nog op mijn zoon. Hoe hij zich verhoudt met de wereld om hem heen.

Ik ben nog maar halverwege de Uitzending Gemist over Matthijs, ik moet het doceren anders kom ik om in mijn emoties. [ en ik heb net, een uur na publicatie, gehoord van iemand die mij goed kent, dat ik hem, gezien de slechte afloop, ook beter niet af kan kijken. Daar luister ik dus ook naar].
Dezelfde reden waarom ik mijn werk met mensen in het autistisch spectrum heb moeten staken.
Het kruipt onmiddelijk onder mijn huid en een grote hand knijpt en perst genadeloos mijn hart tot een frotsel van open wond van liefde, en onvermogen, van pijn en verdriet.

Wendy Lampen sprak uitgebreid over haar Asperger op TEDxDelft afgelopen vrijdag, en het was opnieuw een openbaring. Hoeveel ik er ook over gelezen heb, aan meegemaakt heb als ouder of begeleider van, een regelrechte openbaring.
Iedereen is uniek, en daarmee ook alle ervaringen zo eigen, evenals de uitdagingen waar ieder zogenaamd normaal mens zich al voor gesteld ziet, maar zeker mensen met een uitdaging, of stempel zelfs, in het autistisch spectrum. waar zij/wij mee moeten dealen, namelijk de wereld om hen, om ons heen.
Die macabere, hectische en soms totaal gevoelloze en rigide wereld voltrokken met eigen logische en onlogische regels.
Dan zeggen ze iets over autisten en rigide zijn. Of zouden er bij die woningbouwvereniging ook Autisten werken?  Dat kan natuurlijk haast niet anders. En dat is geen veroordeling maar simpelweg een constatering van een statistische waarschijnlijkheid, die niet persé in het voordeel uit hoeft te pakken van autisten.

Wendy's TedTalk @ TEDxDelft on 5th October 2012 “To give us an insight in how her brain works, Wendy uses the analogy of a sponge. Just like a sponge, her brain absorbs everything she senses, sees, smells, feels, hears – an overwhelming world by times.
But when this “sponge” is full, she can’t absorb anything – nothing at all, not even a question someone might ask her. And then some time later, when the “sponge” has dried out a bit again, suddenly the echo of the question might ring in her mind again.

Another aspect of her reality is synesthesia: for her, the number four associates with a typical type of yellow that also makes her feel sick. In general, she sees music and tastes smells and sounds.
Then, she visually explains us how she scans the world: vertically and horizontally, but with blind spots such that instead of a globe she ends up with a doughnut.

You might by now think that her world is just that: overwhelming, too much, weird even?
But then she smiles, and shows us how much playtime her brain also gives her: she translates the world into mathematical schemes, she sometimes redraws the images she has in her brain, she can focus for 8 hours on a ball of yarn to create a visual object and she has fun mindmapping her entire world as she lives the fragments of it”.  More

Met dank aan Eva Lantsoght, blogger voor TEDxdelft 2012

See the world through Wendy Lampens Asperger eyes Autimaatschap

Get Microsoft SilverlightBekijk de video in andere formaten.

met dank aan @Zijdieniettwitt voor het weer onder de aandacht brengen van de docu over Matthijs, ik had hem eerst geblokt, als in angst voor too much, en dat is hij ook, net als het leven too much is voor Matthijs soms… Maar niet minder aanwezig, vandaar deze blog, een pleidooi voor Ik weet het niet. Meer ruimte voor het niet te hoeven weten als je het niet weet. Ruimte voor tijd, tijd voor ruimte, ruimte en tijd voor elkaar.

 



4 Responses to “Waanzinnig ontzag voor autisten – én hartverscheurende compassie”

  • Debbie Peteri

    Ik wil de docu ook nog gaan bekijken. Zodra ik denk dat ik het aankan. Het komt allemaal zo dichtbij. In ieder geval zal het een emotionele zit worden. Ik ben er nu nog niet aan toe.

    • Carolien Geurtsen

      same here – ik wil hem heel erg graag zien, maar als ik zie hoe heftig ik er nu al op reageer, moet ik nog even wachten….

  • mooi.

    ga die docu nog een keer kijken, maar nu nog niet

    • Carolien Geurtsen

      Moest nog aan je denken. We hebben het er vaker over gehad, hoe mijn instinct zowel beschermt als aangetrokken wordt door het dieper lijden. Ik had er gister tweets over langs zien komen waardoor ik dacht. Te heftig voor mij nu, niet kijken. maar dat was ik gedeeltelijk vnmorgen weer vergeten en het begin was – voor mij – al zo mooi, dat uik van plan was hem vanavond af te kijken

      Ik ben door twee lieve vriendinnen dei weten hoe filterloos ik door het leven ga iop dit moment, gewaarschuwd, en dat is fijn en goed.
      Misschien later afkijken, misschien laten vertellen door een van de twee. I

      k had nu de hoofdpersoon al helemaal in mijn hart gelsoten en om dan te horen dat het niet goed afloopt, brak mijn hart al…ik heb een uur zitten huilen, nou dan weet je het wel.

      Zoals gezegd onder mijn huid..
      veel liefs, carolien

Leuk om te horen wat jij er van vind. Alvast bedankt!

  • June 2019
    M T W T F S S
    « Jul    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscribe to Blog via Email

    Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

%d bloggers like this: